Bert Overbeek

Ik weet het nog goed. Op de middelbare school moest ik verplicht universiteiten bezoeken om erachter te komen welke studie ik wilde gaan volgen. Nog belangrijker was het beroep dat ik zou kiezen zodra ik de collegebanken achter mij zou laten. Kiezen… was het maar zo simpel!

De tijd dat je professor je doorverwijst naar iemand binnen het bedrijfsleven is verleden tijd. Voor een traineeship van een grote bank, consultancy kantoor of FMCG bedrijf komen 2.000 aanmeldingen binnen. Er is slechts plek voor tientallen. De concurrentie is moordend en recruiters stellen strenge eisen. In die massa dien jij je te onderscheiden als student en jonge baas. En daar dien je mee te beginnen als je nog groen achter je oren bent.

• Tweet

Waarom hebben wij leiders nodig? Wie naar wetenschappers luistert krijgt een helder antwoord. Zo laat de beroemde primatoloog Frans de Waal weten dat leiders nodig zijn om te bemiddelen bij geschillen. Bij ons mensen gaat het erom een evenwicht te vinden tussen (a) de wil tot macht van individuen of groepen, en (b) het verlangen om macht onder controle te houden. Zouden we dat niet doen, dan domineert het ene individu het andere of de ene groep de andere.

• Tweet

Het interesseert veel organisaties helemaal niets of zij er alles aan doen om mensen te behouden. Een boute stelling, dat wel. Toch kan iedereen waarnemen dat tijdens de crisis massa ontslagen iedereen kunnen treffen. En in het kleinbedrijf betreft het individuen, die met een ‘goed gesprek’, een dankjewel en een vertrekregeling hun carrière daar gedag kunnen zeggen. Over twee jaar doen we of er niets gebeurd is en worden er massaal mensen aangenomen. Hoe vaker ik deze trend zie, hoe meer ik geloof dat veel organisaties niet weten wat ze anders moeten doen dan personeelsreductie om kosten te besparen. Terwijl het geld voor het oprapen ligt in de meeste organisaties. Lean management helpt om onnodige processen of processtappen te elimineren en de betere lean consultant houdt hierbij rekening  met de gevolgen voor het personeel. (Op de foto: Mariëlle Brink)

• Tweet

Mensen kunnen veranderen. En leiderschap is te leren. Maar niet altijd even snel. En ook niet op elk gebied. En misschien ook niet door iedereen. Er liggen nu eenmaal dingen vast bij onze geboorte. De vraag is hoe je daar als organisatie achter komt. Veel huidige methoden die gebruikt worden zijn niet meer voldoende. Er is meer nodig om de juiste mensen te selecteren, te trainen en te coachen en aan te sturen. Maar er is goed nieuws: dat wat nodig is is voorhanden.

• Tweet

Op 20 september voltooi ik een eerste reeks workshops over verandermanagement en het brein.  In het totaal werden de vier workshops bezocht door 50 hoog opgeleide professionals, die in hun evaluaties een groot enthousiasme lieten horen, en vooral ook: een verlangen naar meer. De gemiddelde waardering van de workshops lag op een 8 en van de begeleiding zelfs op een 9. Dat zijn hoge cijfers voor een workshop met een pionierskarakter.

• Tweet

Een vrouwelijke operationele manager van een groot bedrijf in het zuiden van het land heeft erg veel baat gehad bij een tantra-therapeut. Ze praat open over deze dingen op haar werk en heeft al vaak moeten uitleggen dat de therapeut iemand is die meer doet dan alleen seksuele massage. (Dit artikel plaatsten we eerder, maar we vonden de case dermate interessant dat we hem nog eens onder je aandacht brengen)

• Tweet

Managers, trainers en coaches die niets van de werking van de hersenen weten, maken fouten in veranderprocessen. Geen wonder dat zoveel cultuurtrajecten en reorganisaties meer kosten dan dat ze opleveren. Nieuwe inzichten uit de neurowetenschappen laten zien, dat je niet ongestraft rommelig met menselijke kwaliteiten en beperkingen kan omgaan in veranderingen. Veel van deze nieuwe neurowetenschappen heb ik toegankelijk gemaakt voor mensen die leiding geven in organisaties.

• Tweet

Eén van de competenties die we kennen, is ons vermogen tot oordelen. Omdat iedereen een persoonlijke en unieke hersenstructuur heeft, en het oordeelsvermogen afhankelijk is van die hersenstructuur, bestaat er niet zoiets als een ‘objectieve beoordeling’. Beoordelingen en oordelen zijn per definitie subjectief. Ze worden bovendien medebepaald door de omgeving waarin je groot wordt gebracht. Normen en waarden zijn dus cultuurbepaald en gelden niet objectief? Vaak wel. Zo mag je in de ene cultuur geen rundvlees eten, en in de andere geen varkensvlees. En zo schrijft de ene cultuur voor vrouwen een hoofddoek voor en de andere ziet het juist als onderdrukking. Dergelijke normen zijn subjectief en of er ook universele normen en waarden zijn, die dat subjectieve ontstijgen, dat is de vraag.

• Tweet

Doe jij wel eens niets? Wat is niets doen eigenlijk? En gebeurt het vaak dat je maar één ding tegelijk doet? Beide maak ik voor mezelf vrijwel onmogelijk door nooit de deur uit te gaan zonder smartphone. Hierin ben ik zeker niet de enige, sterker nog, in mijn omgeving wordt je unaniem tot apatisch verklaard als je geen smartphone bij je draagt (ook met een Blackberry val je tegenwoordig trouwens aardig buiten de boot).

Ik behoor tot de eerste generatie die opgroeit met een mobiele telefoon en de tijd die ik ermee bezig ben groeit enorm. De iPhone zorgde voor het toppunt. Dat ding is geweldig! Je kunt er alles mee! Je hebt niets anders meer nodig! Whatsappen, twitteren, facebooken, nieuws volgen, het weer checken, mailen, werken, lezen. O ja en bellen. Ik durf best toe te geven dat de iPhone mij tot bijna obsessief gedrag aanzet.

• Tweet

Regelmatig komen zelfsturende teams terug als thema. Het zou fijn zijn als teams zelfassemblerend zijn, zoals veel voorkomt in de natuur. Dat scheelt trossen managers. Toch zijn zelfsturende teams vaak mislukt. Zo vaak, dat organisaties zich er maar moeilijk aan wagen. Hier en daar gebeurt het, en bewijst het zich, maar vaker gaat het mis. Hoe komt dat toch?

• Tweet