Een lezeres, ik noem haar Monique, benaderde mij met het volgende dilemma. Zij is door een voormalig werkgever opgeroepen om te getuigen in een rechtzaak die dit bedrijf heeft aangespannen tegen een leverancier. Het betreft een al jaren slepende kwestie, die dateert uit de tijd dat Monique nog bij dat bedrijf werkte. Monique zit ermee in haar maag.
Bij een middelgroot bedrijf in het zuiden van het land zijn de werktijden in principe van 8:30 tot 17:00 uur. Het bedrijf heeft een aantal consultants in dienst, die regelmatig klanten bezoeken. John is zo’n consultant. Ambitieus, hardwerkend en flexibel. John woont op een half uurtje rijden van het bedrijf. Om 8 uur moet hij dus in de auto stappen, om op tijd te beginnen. Als hij een klant bezoekt, vertrekt hij soms iets eerder.
Op een dag wordt John aangesproken door zijn leidinggevende Victor. Het is Victor opgevallen dat John vaak pas om 10 uur de eerste afspraak bij een klant heeft. Dat is dus anderhalf uur te laat! Om half 9 begint immers de werkdag.
Ad en Jos, de twee directieleden van bedrijf X, 
zitten in gesprek met Kees, inkoopdirecteur van
een potentieel toekomstige klant. Alle 3 de mannen
zijn ‘onderaan’ begonnen en in de loop der jaren opgeklommen tot directeur. Kees overweegt producten te gaan afnemen van Ad en Jos, maar dan moet hun fabriek wel voldoen aan specifieke hygiëne-eisen. Kees reutelt het lijstje met eisen op. Ad en Jos kijken elkaar vragend aan en roepen snel Karin, de kwaliteitsmanager, erbij.
John is hoofd inkoop in een technisch bedrijf. Een mannencultuur. Hij werkt nu nog 40 uur, maar heeft recent een verzoek ingediend om 32 uur per week te mogen werken.
Regelmatig spreek ik mensen, die de kans krijgen om promotie te maken. Promotie wil in dit geval zeggen: meer verantwoordelijkheden en/of een hogere functie krijgen. Dit betekent niet, dat de extra verantwoordelijkheden gewaardeerd worden in het salaris. Het salaris blijft voorlopig zoals het is. Daar zijn natuurlijk allerlei goede redenen voor…
“Het maakt mij niet uit hoe laat je naar huis gaat. Al ga je elke dag om half 4 naar huis, interesseert me niet, als je werk maar af is.”
Túúrlijk gaat het om de output. Wij zijn hier echt niet zo kinderachtig dat we bijhouden hoe lang iemand werkt. Kom nou toch! Nee hoor, het gaat ons om het resultaat…
Edward heeft promotie gemaakt. Sinds kort is hij teamleider op een afdeling waar hij voorheen medewerker was. Edward is een jonge, enthousiaste man die blij is met de kans die hij
heeft gekregen. Hij heeft allerlei goede ideeen en wil zich volop inzetten om de afdeling neer een hoger niveau te tillen. Zijn teamleden delen die vreugde niet…
Bij een middelgroot bedrijf in het westen van het land heeft de crisis haar sporen nagelaten. In de eerste helft van het jaar waren er nauwelijks orders, waardoor noodgedwongen afscheid genomen moest worden van een kwart van de medewerkers. Iedereen begreep dat het nodig was. De situatie was ernstig….
De binnendienstmedewerkers van bedrijf X zitten met
zijn allen in één – eigenlijk te krappe – ruimte. In het kantoor staan 10 bureaus, al dan niet “gescheiden” door halfhoge wandjes. Het is dan ook een gekakel van jewelste.
Bert Overbeek, is trainer, coach, interim manager en oprichter van Jongebazen. Opgeleid door NS en Schouten en Nelissen, besloot Jongebazen-eindredacteur Bert Overbeek na 25 jaar loondienst om voor zichzelf te gaan werken rond 2005. Hij wilde zijn klanten meer op maat bedienen, de basis van zijn werk verdiepen en de kwaliteit van zijn werk vergroten en had het gevoel dat hij daarvoor onafhankelijk moest kunnen opereren (www.pitchersupport.com). Hij is er gelukkig van geworden.


