Pieter Hofmann

Precies 60 jaar na het verscheiden van Jozef Stalin overleed de meest besproken president van Zuid-Amerika, om net als Lenin gebalsemd te worden. Hij zal zelf geen moeite gedaan hebben om zijn linkse sympathieën te verbergen. Natuurlijk passeerden de meest beroemde quotes van de Bolívar-minnende brulkikker de revue. Niet verwonderlijk, maar kon je van het Nederlands publiek verwachten in welk verband hij zijn soundbites de wereld ingeslingerd had?

• Tweet

Tijdsgeesten worden gekenmerkt door nieuwe fenomenen, waarvan niet iedereen in eerste instantie begrijpt waarom het zo lang aanhoudt. Zo kennen we sinds Big Brother de reallife soaps op televisie. Het verklaarde voor mij niet waarom de levenswandel van reallife soapie Kim Kardashian hele volksstammen interesseerde. Bij nader inzien zijn daar duidelijke oorzaken voor, en zijn er zeker enkele dingen te noemen die ze daarbij handig voor elkaar heeft.

• Tweet

Elk doel begint met de eerste stap, al zal niemand je vertellen in welke richting. Er bestaan richtingaanwijzers, ook wel to-do lists genoemd, om overzicht aan te brengen. De koffiearoma kietelt nog in je neusgaten als je vol goede moed je dag volplempt. Het kan dan ook heel voldaan voelen als je een pittige lijst volledig kan afvinken. Maar even vaak is het andersom, dat je lijst nog niet halverwege is maar je dag al bijna om. 

• Tweet

Eens in de zoveel tijd verschijnt een boek dat meer aandacht verdient. Trix van Bennekom heeft met De tragiek van Bonaire een standaardwerk geschreven over de ingewikkelde verhoudingen tussen Bonaire, de voormalige Antillen en Nederland. Groot nieuws uit de regio passeert de revue, echter voorzien van een context die in Nederlandse berichtgeving veelal ontbreekt. Aan de hand van velerlei voorbeelden, waaronder de verdwijning van Marlies van der Kouwe, laat Van Bennekom de complexe aard van het eiland zien. Het is een veelzijdige en kritische beschouwing die een veelheid aan pijnpunten blootlegt.

Een van de hoogtepunten van het boek is een kijkje in het hoofdpijndossier van de staatkundige herinrichting van de BES-eilanden, en wat dat betekende voor Bonaire. De ondertitel van het boek is Nederlands onvermogen op een eiland waar niets is wat het lijkt, een meer dan terechte titel. Het boek is verplichte kost voor ambtenaren die richting overzeese rijksdelen gaan, misschien wel omdat het ijzeren regels van verandertrajecten bevat die door ‘Den Haag’ op zijn minst onderschat zijn. Ik beperk me tot 10 daarvan.

• Tweet

Een ideale HR-medewerker is discreet. Je ziet een reflectie daarvan terug in gangbare formuleringen. Een dagelijks ritueel als afscheid nemen heeft in HR-verband een heel andere lading. Op bijna steriele wijze wordt bedoeld: ontslaan, wegpromoveren, afserveren. Gek eigenlijk dat honderden HR-medewerkers moeiteloos een dossier aanmaken tegen over een medewerker, maar dat niemand de uiterste consequentie daarvan uitspreekt.

• Tweet

De rebellen van vandaag zijn het establishment van morgen, en zo heeft iedere generatie zijn eigen idolen. Ik vermoed dat ik te laat geboren ben om de Johan Cruijff-adoratie volledig te begrijpen, hoe groot zijn bijdrage ook is aan de Nederlandse sportwereld en het denken over leiderschap. Ik ben meer van de Michael Jordan-generatie, of misschien spreekt hij me meer aan als inspiratiebron. Onderstaande beschouwing is tot stand gekomen na eindeloze discussies met fervente Cruijff-aanhangers.

• Tweet

‘You were born in a circle of giving and receiving. Stay connected.’  Zakenman, activist en yogi Russel Simmons, oprichter van het legendarische platenlabel Def Jam, twittert dagelijks boodschappen de wereld in die terugslaan op zowel de yogafilosofie als op zakendoen. Op het oog zweverig, maar met de voeten in de modder. Hier refereert hij aan een vicieuze cirkel van investeren en terugverdienen. De crisis is het meest gebruikte argument om investeringen in mensen (lees: personeel) af te kappen of op de lange baan te schuiven. Nou zal niemand beweren dat je nooit kosten hoeft te drukken, maar er zijn bedrijven die hun eigen cirkel van geven en nemen ondermijnen – en daarmee zichzelf in hun staart bijten. Ooit had ik het twijfelachtig genoegen deel uit te maken van een dergelijke organisatie. Ik had tijdelijk weinig opties.

• Tweet

Velen stellen liever geen aandacht te besteden aan kunst die hen niet boeit. Meestal ben ik het daarmee eens. Echter, in het geval van Alleen Maar Nette Mensen maak ik een uitzondering. Het verhaal interesseert me niet altijd even veel, maar de levensloop van het boek, recentelijk verfilmd, des te meer. 

• Tweet

Mogelijke aanleidingen voor de rellen van afgelopen  vrijdag werden er aan de Haren bij gesleept, de dieper liggende oorzaken waren eigenlijk veel interessanter. Weinigen vonden dat de media beschuldigd mochten worden. De Duitse minister kreeg althans weinig tot geen bijval in haar verwijt  aan Facebook. Meedoen aan schermutselingen is je eigen verantwoordelijkheid – en dat is waar.  Maar dat neemt niet weg dat media een vergaande invloed hebben op ons denken, keuzeproces en handelen. Het haalt het kuddedier in ons naar boven. Uiteindelijk worden we allemaal als individu verantwoordelijk gehouden voor onze daden. Laat ik als tegenwicht een aantal ontwikkelingen in ons medialandschap van de afgelopen jaren noemen, waar wij als mensheid maar  moeizaam mee om kunnen gaan.

• Tweet

Eén Blik Op De Weg leert dat mobieltjes de aandacht gevaarlijk af kunnen leiden. Onderzoek wijst uit dat bellende automobilisten even slecht rijden als bestuurders onder invloed. Wat we in het verkeer van voertuigen als gevaarlijk geldt, is juist gewenst in het zakelijk verkeer: multitasken.

Een multitasker is als een jongleur die meerdere ballen in de lucht kan houden en die zijn aandacht kan verdelen. In advertentieteksten wordt er vaak om gevraagd. Toegegeven: het klinkt als een praktische eigenschap als je in een hectische omgeving meerdere dingen tegelijk kunt doen. Echter, je aandacht verdelen is complexer dan je zou denken.

• Tweet