Mogen we ergens goed in zijn?

“Ja, maar dat zeg je toch niet over jezelf? Je zegt toch maar niet zomaar dat je ergens goed in bent?” “Daar denk ik nooit over na!” Dat staat opschepperig!” In mijn vak krijg ik vaak bijna de tranen in mijn ogen. Vooral bij onderwerpen als persoonlijke effectiviteit en

zelfmanagement blijkt steeds weer dat weinig mensen nadenken of een beeld hebben van de eigen kracht en talenten. Laat staan dat ze kunnen verwoorden hoe ze in staat zijn geweest werkzaamheden in het verleden succesvol te verrichten. Dat vindt de gemiddelde cursist namelijk allemaal maar heel normaal. Nee, datgene wat nou juist niet is gelukt of waar ze niet goed in zijn, dat wordt benadrukt. Dit soort masochisme zit op één of andere manier in de Nederlandse cultuur ingebakken en is er nauwelijks uit te branden. Het positivisme van de Amerikanen wordt als overdreven en geforceerd afgeschilderd. Wat een weerstand toch tegen de eigen persoon; wat een streng superego.

Mensen; geef jezelf eens de credits voor wat je bereikt hebt. Schrijf eens op welke talenten je onbewust, automatisch ingezet hebt tijdens lastige klussen in het verleden. Vraag eens aan (oud)collega’s wat je goed hebt gedaan! Een zelfvertrouwen dat gebaseerd is op realiteit verkoopt nog altijd het best.