De coachingskalender, wat een niveau!

Ik heb mij in het verleden wel eens cynisch uitgelaten over de coachingskalender. Dat was misschien een beetje flauw van mij. Eén van de teksten in de coachingskalender zou kunnen luiden ‘Cynisme is opgedroogd verdriet’.
Mijn cynisme is persoonlijk en het gevolg van een beroepsallergie. Ik heb iets tegen instant- dominees en pseudo-goeroes; mensen die vanuit hun wereldbeeld, spirituele kader of geloof een ander gaan vertellen hoe het ‘eigenlijk’ zit. Natuurlijk, we doen dit allemaal een beetje, maar je hebt mensen die er een levensstijl van maken.
Laatst vertelde iemand dat hij zich goed voelde omdat hij weer verliefd was. Onmiddellijk sprong er een pseudo-goeroe op, om te vertellen dat dat niet goed was, dat je een goed gevoel nooit aan een ander mocht ontlenen. Zo?, vroeg de ander, en waarom zeg je dat nu? En waarom mag dat niet? Wie bepaalt dat?
Precies, denk ik dan. Van wie zou dat niet mogen? Hou je erbuiten. Niemand vraagt je om advies. Wie denk je wel dat je bent om hier de norm te gaan bepalen met je esoterische romtomtom?
Ik mopper zo op de coachingskalender omdat ze dergelijk gedrag etaleert en stimuleert. Een greep uit de teksten die ik de laatste dagen voorbij heb zien komen. Ik doe er onmiddellijk een commentaartje en een alternatiefje bij.
-‘Wie op argumenten wint, verliest op relatie’. Een cliché en een toiletspreuk. En nog niet eens helemaal 100% waar, terwijl het er staat alsof het een onontkoombare waarheid is. Ik heb heel wat mensen door een goede argumentatie zijn netwerk zien uitbreiden. Tot meer verdieping leidt: ‘Hoe houd je de relatie goed wanneer je op argumenten wint?’ Dan heb je bovendien een vraag, in plaats van een absolute waarheid.
-‘De overeenkomst tussen een gek, een filosoof en een creatieveling is dat ze meer vragen verzinnen dan 1000 wijzen kunnen beantwoorden. En het verschil is…?’ Ook hier weer een versleten gezegde. Het zegt helemaal niets. Dat dwazen meer vragen kunnen verzinnen dan wijzen kunnen beantwoorden, dat is een wijsheid uit grootmoeders koektrommel. Maar alsjeblieft, ga ons nou niet bestoken met vragen wat het verschil is tussen een gek, een filosoof en een creatieveling! Ik zie hier een betwetertje voor me dat denkt dat hij een heel intelligente vraag stelt, en dat zijn publiek niet bepaald hoog inschat. Leuker is ‘Kunt u 3 vragen bedenken waarop de gek, de creatieveling en de filosoof één antwoord op geven?’
-‘Stop nou eens met perfect zijn en begin met jezelf zijn’. Cliché, op zijn pseudo-goeroes. Gebiedende wijs. Het is niet nieuw, het is niet oorspronkelijk, het is niet humoristisch, het zet niet tot denken aan. Het is oude koek. En heeft -net als de vorige teksten- een aanmatigende vorm. Leuk zou zijn als er een tekst zou staan als ‘Stoppen met perfect zijn, is dat niet ook een vorm van perfectionisme?’
-‘Succes is geen toeval’. Brrr. Die is pas echt uitgekauwd. Cruijff zei al decennia geleden dat je geluk afdwingt. Hier is sprake van een ‘gelijkstelling’. Een aap=een dier. Een Volvo=een auto. Succes=geen toeval. Wat zet dit weer tot nadenken aan! Alternatief: ‘Hoe verander je toeval in een succes?’
-Mooi wordt het eigenlijk alleen bij citaten. ‘Een competentie zonder context is als een glimlach zonder gezicht’. Even afgezien van de uitgekauwde metafoor van een glimlach, en het toiletspreuk-karakter, hier wordt iets gezegd waar onze competentiedoordrenkte cultuur zijn voordeel mee kan doen. Het zet tot nadenken aan over een zogenaamde vanzelfsprekendheid.
-‘Weerstand is een intimiteit’ vind ik ook mooi. De gelijkstelling wordt interessant als er tegenstellingen worden verenigd, zoals bijvoorbeeld in de taoïstische paradoxen.
-Heel erg is echter weer ‘Ik beweeg dus ik ben’. Stel ik me dat voor. Ik zit lekker in mijn stoel, ik rust uit na een training, en dan ben ik opgelost als een suikerklontje in de koffie? Het is een variant op ‘Ik denk dus ik ben’, en pseudo-goeroes houden niet zo van denken. Dat is rationeel en rationeel is schrikdraad: pas op, gevaar! Dat is het hoofd, en het hoofd, dat houdt ons maar af van essenties…Ik heb hier geen alternatief, ik zou de tekst skippen.
-‘Als zes mensen zeggen dat je een paard bent, moet je een zadel kopen.’ Die is nogal griezelig. Is dit niet zoiets als: anderen voor je laten denken? Misschien snap ik de diepgang niet, en kan iemand het nog eens aan me uitleggen. Zou ik aardig vinden, maar het is zoiets als: als anderen in de sloot springen moet je ook. Een paar dagen verder vinden we overigens de tekst: ‘Anderen voor je laten denken is als anderen voor je laten eten.’Niet doen dus, anderen voor je laten denken. En zeker de pseudo-goeroes niet. Als je advies wilt, vraag je dat wel. Toch? En wil je wijsheid in plaats van toiletspreuken, als absolute waanzin gebrachte onzin of versleten cliché’s, koop dan een maar een filosofische kalender, of een humoristische. Als er dan toch stellingen moeten worden gedaan over het leven, dan liever diepzinnige of grappige.
Die coachingskalender heeft met grappig, diepzinnig of zelfs maar met coaching niets te maken. Vandaar mijn cynisme. Opgedroogd verdriet. Inderdaad.

7 thoughts on “De coachingskalender, wat een niveau!”

Jos 10 jaar ago

Bert,

Ophouden met woorden schrijven in welke vorm dan ook die emoties teweeg brengen lees ik uit de boodschap.

Ik begin ……..
 
Jos

Bert Overbeek 10 jaar ago

Onnauwkeurige en onjuiste samenvatting, Jos.

Aty Boers 10 jaar ago

Beste Bert,

Leuke reactie eigenlijk. Want wat wij beogen met de kalender past bij wat jij betoogt: dat er geen absolute waarheden bestaan (zelfs deze niet). Daarom relativeren we op de achterkant uitspraken of doen we op een andere dag rustig een uitspraak die precies het tegendeel beweert. Ieder kiest waar hij of zij voor open staat. We zijn blij als we mensen aan het denken zetten. Bij jou lijkt dat in ieder geval gelukt.

Groet,

Aty Boers (samen met Marijke Lingsma auteur van de coachingskalender) 

Bert Overbeek 10 jaar ago

Beste Aty,

Gelukkig maar, dat relativeren. En fijn dat je reageert en niet gelijk in de verdediging schiet. Pittige discussies brengen vast verder, toch? Ik snap dat je mijn feedback constructief ombuigt. En eerlijk dat je toegeeft 'mensen aan het denken te willen zetten'. Dat verraadt wel een beetje domineesbedoelingen, maar soit.
Mijn kritiek richt zich op de oubollige delen van jullie kalender. Jullie verliezen het daar toch van de filosofische kalender en de humor blijft ver onder de maat van meer humoristisch getinte kalenders zoals die van Loesje. Die zet me meer aan het denken dan de coachingskalender die gewoon meer open deuren intrapt. Naar mijn mening.
Waarmee niet gezegd is dat het niet een knap staaltje werk is, die kalender van jullie. En er staan heus ook boeiende dingen in. Anders zou ik er ook geen aandacht aan hebben besteed op een weblog met meer dan 10 000 lezers per maand.
In elk geval top dat je reageerde,

Janine 10 jaar ago

Bert,

wat leuk dat je altijd reageert op de mensen die bij jouw stukje een reactie plaatsen. En dat je jouw reactie gebruikt om nog eens aan te tonen dat jij gelijk hebt. Jouw waarheid.

Kijk uit dat je geen kalender maakt!  😉

Bert Overbeek 10 jaar ago

Fan van de coachingskalender, Janine? (-:

Bert Overbeek 10 jaar ago

Maar zonder gekheid, Janine, ik zal je ironie even serieus nemen. Het gaat me niet zozeer om mijn gelijk. Wel om een discussie waarin meningen over een bepaald onderwerp naar voren komen. Overigens altijd met de bedoeling om toch weer een halte verder te komen. Samen. In de discussie. Daar gaan de coachingskalender en JongeBazen een eind met elkaar op. En stelling nemen mag dan, want felle kleuren zijn goed te mengen.
Bovendien: management mythes doorprikken kan nooit kwaad. Ook mijn mythes niet. Dat verbreedt alleen maar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *