Bekijk het maar!

Door: carrylemmen Gepubliceerd op 06 dec, 2006 in de rubriek Diversiteit

Opleiding

Boek van de week

Vacatures

Search & Solve Recruitment Services
StepStone BV

Bedrijf AA heeft een nieuwe kledingcode ingesteld: verboden voor spijkerbroeken. Administratief medewerkster Sandra trekt zich hier niets van aan en blijft gewoon in haar jeans verschijnen. “Ik bepaal zelf wel wat ik aantrek.” is haar motto. Wanneer manager Joep haar hierop aanspreekt krijgt hij de volle laag.

Vroeger deden ze bij AA niet zo moeilijk. Iedereen droeg de kleding waarin hij zich prettig voelde en er werd verder niet over gezeurd. Alleen de representatieve functies, waarin klanten ontmoet werden, hadden kledingregels. Sinds kort geldt er een kledingcode voor het hele bedrijf. De spijkerbroek is verboden en dat geeft met name bij de kantoormedewerkers veel onvrede.  “Belachelijk”, luidt het commentaar, “het gaat toch om het resultaat en niet om mijn kleding?” en “In spijkerbroek voel ik me veel lekkerder en werk ik dus beter”. Het is een gemopper van jewelste.
Medewerkster Sandra trekt zich helemaal niets van de nieuwe regels aan. Ze verschijnt nog een paar dagen per week in haar spijkerbroek, dit tot onvrede van de andere collega’s (waarom zij wel en wij niet). Manager Joep spreekt Sandra hierop aan en vraagt haar om haar kledingkeuze aan te passen. “Waarom zou ik?!” valt Sandra uit. “Mijn garderobe bestaat alleen maar uit spijkerbroeken. Je denkt toch zeker niet dat ik een hele nieuwe garderobe ga aanschaffen omdat jullie opeens met nieuwe regels komen? Daar heb ik het salaris niet naar. Bovendien zie ik er in mijn jeans nog steeds beter uit dan de gemiddelde collega om me heen. Dus, ik wil best nieuwe kleding kopen voor het werk, maar dan wel op jullie kosten. En anders draag ik gewoon mijn eigen kleding! Ik hoor het wel…” Boos loopt Sandra weg.
Manager Joep blijft verbaasd achter. Wat moet hij hier nu weer mee…?  

11 Reacties

Léon Bastiaans: 7 dec 2006

Waarschijnlijk kan hij zich het best snel realiseren dat het niet verstandig is om door het hele bedrijf heen een dress code in te voeren. Wat de medewerker zelf aangeeft, ik voel me veel prettiger in mijn jeans en daarom presteer ik beter is waarschijnlijk ook een feit, zeker op de korte termijn. Vraag is sowieso waarom de dresscode is ingevoerd in de backoffice.

Zoals het nu gaat kan het in ieder geval niet door omdat dit tot onenigheid leidt bij de collegae. In mijn optiek doet het bedrijf er het beste aan om de dresscode af te schaffen.

Annette: 7 dec 2006

Dat de manager met de mond vol tanden staat geeft eigenlijk al aan dat er geen goede reden is aangegeven om deze dresscode in te voeren. Ik kan me goed voorstellen dat deze medewerkster er het nut niet van in ziet om nu opeens een andere garderobe aan te moeten schaffen.

Als het er nu om zou gaan geen spijkerbroeken met rafels, gaten, e.d. te dragen, kan ik me er nog iets bij voorstellen, maar hier is verder niets over gezegd.

Kortom: indien er geen goede reden voor deze dresscode is, kan het bedrijf deze maar het beste weer afschaffen.

Carry Lemmen: 7 dec 2006

De reden voor het invoeren van de dresscode was: soms komen er klanten op het bedrijf en deze moeten een algehele professionele indruk krijgen.

Léon Bastiaans: 11 dec 2006

Om die reden kan natuurlijk een dresscode ingevoerd worden, maar is mijns inziens te kort door de bocht omdat op deze wijze geen rekening wordt gehouden met de medewerkers. Als de dresscode bij de medewerkers in de back-office ervoor zorgt dat zij minder presteren is het wellicht verstandiger om het back-office niet aan de relatie, welke op bezoek komt, te laten zien, als dit mogelijk is uiteraard.

Carry: 14 dec 2006

En het argument van de dame uit de case, dat haar baas dan maar een nieuwe garderobe moet betalen, is dat reeel?

Bart van der Meulen: 5 jan 2007

Ik denk dat er een zeer goede reden voor een dresscode zal moeten zijn. Waarschijnlijk is dit onvoldoende gecommuniceerd naar alle betrokkenen. Indien deze dresscode uit de lucht komt vallen, zou het bedrijf aanschaf van kleding moeten subsidieren cq volledig vergoeden. Want in het argument van de dame zitten wel wat steekhoudende zaken, waaronder de financiele aspecten van het aanschaffen van nieuwe kleding. Maar indien hierover goed gecommuniceerd is, indien dit ook financieel is onderbouwd, zijn er geen excuses meer en behoort een dresscode tot de arbeidsomstandigheden. Net als bij iedereen die een representatieve functie heeft.

ylaurent: 9 jan 2007

Tja wat waren de afspraken bij de aanwerving?
Waren er geen afspraken? Pech voor het management!
Je stelt regels op en die dienen nageleefd te worden…
Wie het spel niet speelt volgens de regels die speelt niet meer mee!

Robert: 14 feb 2007

Ik zie het probleem niet. Als die dresscode er is om het bedrijf hogerop te krijgen dan pas je je aan. Er wordt niet gevraagd halfbloot rond te lopen. Een dresscode waarbij spijkerbroek niet geoorloofd is is niet belachelijk.

Ik denk dat het in eerste instantie belangrijk is dat iedereen ruim van te voren weet wat er gaat komen en waarom. Duidelijkheid is hier essensieel. Je gaat niet een regel terugtrekken als deze omdat 1 mevrouw het niet eens is met het beleid. Je laat je afdeling niet leiden door je personeel, dadelijk zeggen ze niet op tijd te komen omdat ze vroeger ook niet altijd optijd kwamen?!

dus:
nogmaals uitleggen, indien ze niet er in meegaat mag ze op een andere afdeling werken of een andere baan gaan zoeken.

Jan: 26 apr 2007

Dat hier een probleem is ontstaan, lijkt me dat dat vooral ligt in de communicatie: de dresscode is niet met een duidelijke reden ingevoerd. Je moet dit natuurlijk wel om een heel duidelijke reden doen. En dan moet je dat ook goed communiceren; peil eerst de mening eens van de medewerkers. Dan blijkt dat iedereen er zich van bewust is, dat je “redelijk netjes” voor de dag moet komen. En dat wil dus niet zeggen dat een spijkerbroek niet zou kunnen.
Volgens mij is dan na zo’n gepsrek een dresscode helemaal niet meer nodig…..

wil je toch een dresscode invoeren, dan moet je ook de gevolgen dragen: als dit tot duurdere aanschaf van kleding leidt voor het personeel, dan zul je inderdaad kleedgeld (werkleding) moeten betalen…

Carry Lemmen: 3 mei 2007

Opvallend: Communicatie (of gebrek daaraan) wordt in veel reacties als verklaring gegeven voor de weerstand tegen de dresscode. Maar wat nu als het wel helder gecommuniceerd is, maar bepaalde medewerkers het er gewoon niet mee eens zijn?

Marleen: 11 mei 2007

In elk bedrijf (of club/vereniging) zullen beslissingen worden genomen waar niet iedereen het mee en over eens is. Maar je maakt nou eenmaal deel uit van een community, en hebt je in die zin tot op zekere hoogte aan te passen.
Als er goed gecommuniceerd is kan een medewerkster het misschien niet eens zijn met het besluit, dat neemt niet weg dat ze zich dan toch aan het besluit dient te houden. Zou dat niet hoeven, dan zou dat betekenen dat ieder individu op de werkvloer er eigen regels op na kan houden en dat is weinig bevorderlijk voor de eenheid binnen en prestaties van het bedrijf. Elk individu heeft immers eigen belangen. Het belang van het bedrijf dient te prevaleren.

Uw reactie op deze bijdrage

  • Alle reacties die zich houden aan onze Code of conduct worden opgenomen.
  • Na het plaatsen kunt u uw reactie nog 30 minuten aanpassen.

Over JongeBazen.nl

Rond de 150 000 mensen wisten in 2011 de weg naar de weblog www.jongebazen.nl te vinden. Dat is gemiddeld tussen de 400 en 500 per dag. Een stevig aantal voor een weblog. Jongebazen is officieel een weblog voor studenten en managers tot 35 jaar, maar wordt ook erg veel gelezen door oudere managers, trainers en personal coaches.

Verantwoordelijk voor deze blog is Bert Overbeek. Op zijn website www.pitchersupport.com wordt duidelijk wat hij doet: als interim manager, trainer of coach  vergroot hij de veiligheid voor mensen bij veranderingen, waardoor die sneller gaan.

Redactie