Onlangs maakte ik het volgende mee. Boze Marokkaanse medewerkers van een productiebedrijf vertelden me dat Nederland een asociaal land aan het worden is. In hun bedrijf mochten zij altijd een gebedsruimte hebben. Die gebedsruimte wordt vervangen door een kantoor.
Onlangs maakte ik het volgende mee. Boze Marokkaanse medewerkers van een productiebedrijf vertelden me dat Nederland een asociaal land aan het worden is. In hun bedrijf mochten zij altijd een gebedsruimte hebben. Die gebedsruimte wordt vervangen door een kantoor.
Rondom de gebedsruimte was altijd veel gedoe. Nederlanders vonden dat hun islamitische collega’s misbruik maakten van de ruimte, maar steeds als daar bewijzen voor moesten komen, ontbraken die.
Op zeker ogenblik werd de ruimte vervangen. ‘Dit heeft niets met de productie te maken’ was het antwoord van een leidinggevende. De maatregel viel samen met een discussie over inkorting van de lange vakanties die buitenlandse werknemers namen om naar hun familie te reizen.
Zijn jullie het eens of oneens met deze maatregel?
Het lijkt op een eenzijdige verslechtering van arbeidsvoorwaarden. Al dan niet ingegeven door discriminatie, of jaloezie van de ene groep werknemers op de andere. Zou dit nou een gevolg zijn van de verWildersing van onze maatschappij?
Tijd voor een goed gesprek met de directie. Al dan niet met hulp van de vakbond.