Contador is in de Tour de France een goed model voor jonge managers. Zoals hij op 19 juli in de beklimming naar Verbier reed, en zich losmaakte van de levende legende Lance Armstrong, dat mag er zijn. Lance doet wel sympathiek als het over Contador gaat, maar tussen de rimpels en de ervaren stembanden door hoor je toch ook een zekere ergernis. En die lijkt veel op de ergernis van oudere managers als het over jonge managers gaat.
In bedrijven zie je hetzelfde verschijnsel. De oude garde blijft analyseren over de jongere garde, en slaat ze met een zekere argwaan gaande. Dat lijkt op een overlevingsstrategie. Stel je toch eens voor dat die jonge gasten écht beter zijn in de aansturing, wat moet je dan nog als oudere manager?
Jonge managers kunnen in dit soort situaties een voorbeeld nemen aan Contador. Demarreren. Laten zien dat je echt beter bent op het moment dat het er toe doet. Zoals onderweg naar Verbier. Dan krijg je de feedback die Lance op de 19e juli gaf aan Contador: ‘Hij was vandaag de beste, en de beste verdient het om te winnen’.
Ook als dat er wat wrang uit komt, is het een compliment. Bovendien wil je heel graag een wrang compliment van en grootheid als Lance Amstrong, nietwaar?
Wat goed is, moet zich bewijzen. Pas dan komende de tectonische platen van het bedrijfsleven in beweging en zal er iets gaan borrelen of verschuiven.
