Wilde maandagavond een nieuwe bijdrage op jongebazen plaatsten. Helaas dat ging niet. Als eerste ondekte ik dat de mail niet werkte en als tweede dat de tv slechts sneeuw liet zien en dat op alle kanalen. Gelukkig is het dan mogelijk om met behulp van de mobiele
de provider te bellen. Om half zeven ‘s avonds zat daar een jonge dame die meldde dat er storing was en dat ze wel zeker wist dat het aan de kabel lag. ‘Ze werken er hard aan!” De volgende ochtend brandde er nog maar één lampje op het modem. “Mmm, lange storing” dacht ik. Later die dat belde een klant dat mijn mailbox vol zou zitten. Inmiddels had ik bij een kennis kunnen constateren dat de mailbox nagenoeg leeg was. Kortom, alle mail werk gebounced. Op dinsdag weer de provider gebeld en nu kreeg ik een dame aan de telefoon die adequaat reageerde. Er was geen storing geweest en waarschijnlijk was er sprake van kabelbreuk (veroorzaakt door mij). Gelukkig kon er een monteur gestuurd worden. De avonden deze week zat de monteur echter al volgeboekt! Donderdagochtend kwam hij langs. Een collega van hem bleek afgelopen maandag een verkeerd huisnummer in een kast buiten ingetikt te hebben. Dat werk omgezet en voila; alle lampjes op het modem gloeien dat het een lieve lust is. Excuses van de provider voor het geleden ongemak, bleven tot nu toe uit.
Ik zal nooit kunnen achterhalen welke belangrijke mail van klanten ik gemist heb. Het was even heerlijk rustig zonder deze media, maar wat ben ik er als zelfstandige van afhankelijk. Dat merk je pas echt wanneer je een paar dagen uit de lucht bent. En …. ik geef ruiterlijk toe dat ik een soort van laptop en mailcheckverslaving heb. Tijd voor bezinning nu alles weer perfect werkt.
Tags: balans werk en privé, workaholic
