Nederland moet dus tegen Spanje. De vraag is: zijn wij bestand tegen het snelle en flitsende combinatiespel van de Europese kampioen? En de andere vraag is: kunnen wij onze dramatische inzakmomenten bedwingen? Ik heb eens zitten kijken tegen Uruguay in de fase waarin het verkeerd ging. Waaraan ligt zoiets nu? Welnu, passes komen niet aan, er wordt niet gejaagd en er wordt slordig omgesprongen met balbezit. Met andere woorden: niets lukt. En dat is gek, dat er zelfs niet iets lukt op die momenten.
Conclusie: het hele team lijdt er aan. Iedereen gaat plotseling slecht voetballen, terwijl ze het later wel weer heel goed blijken te kunnen. We zouden dit dus het ‘inzak-intermezzo’ kunnen noemen.
Dat inzak-intermezzo baart me de meeste zorgen voor zondag. Spanje beschikt over een team dat dat meedogenloos af kan straffen. Het is dan zomaar 2, 3-0 in zo’n fase. Buiten het inzak-intermezzo is Nederland in alle opzichten gewaagd aan de Spanjaarden. Juist Nederland en juist niet Duitsland.
Nederland is verbluffend goed in het jagen op de bal. Het kan bovendien erg goed topspelers uit de wedstrijd spelen. Het heeft spelers die kunnen scoren. En het kan het vlekkenloze samenspel van de Spanjaarden ontregelen.
Dat betekent dat we met een beetje geluk zouden kunnen winnen van de sterke Spanjaarden. Als we 100% geconcentreerd blijven en geen inzak-intermezzo hebben. Dat is tot nu toe nog niet gelukt. Maar 1x moet de eerste keer zijn.
Als afsluiting nog een positieve opmerking over Van Persie. Hij heeft de meest ondankbare taak van dit WK. Maar hij verzet bergen werk en trekt toch voortdurend een paar mensen naar zich toe. Dat maakt de WK er voor hem niet leuker op. Maar wel voor mensen als Robben, Sneijders en Kuijt.
