Managen is niet iets wat je erbij doet. Managen is een vak apart. Als manager moet je zo’n 80% van je tijd bezig zijn met je mensen. Praten met je mensen, ze inspireren, motiveren, coachen, begeleiden, daar gaat het om. Wat veel managers niet hardop zeggen tenzij ze een wijntje ophebben, is dat ze veel van wat hun medewerkers bezighoudt, eigenlijk maar geneuzel vinden.
Het blijft maar niet lekker van de grond komen, dat mensgerichte leidinggeven. Dus maar weer een training mensgericht of coachend leidinggeven. En we weten inmiddels allemaal hoe het moet, we raken niet uitgepraat over het belang van aandacht voor de medewerkers. Terwijl we van de ene vergadering naar de andere hollen, projecten leiden en met onze neus in de computer zitten. Want je bent uiteindelijk toch manager omdat je veel van je vak weet. En dan is er weer een die niet lekker in zijn vel zit, of komt vragen of hij vrij moet vragen voor het bezoeken van de tandarts omdat die andere collega ook ‘zomaar’ mocht, en dan die medewerker die een enorme blunder heeft begaan en alweer begint over dat het komt omdat iemand anders … Om gek van te worden. Laten ze gewoon hun werk doen! Leren ze dan nooit om zelf verantwoordelijkheid te nemen? Hoort het erbij, dat geneuzel, of aanpakken, die neuzelaars?
6 Reacties
Ik vind het alleen al vreemd dat een manager mensen moet motiveren.
Coachen, oké, maar motiveren??
Mensen krijgen betaalt voor het werk wat ze doen. Volgens mij zit daar al voldoende motivatie bij in.
Ik zeg ook niet dat een manager medewerkers “moet” motiveren. Maar er zijn wel managers die dat proberen en dan lukt dat niet zo goed vanuit de “ik word gek van dit geneuzel”-houding (die is eerder demoriverend denk ik). Coachen kan trouwens heel motiverend werken, mits op een goede manier gedaan. Oprechte aandacht geven aan mensen en hun behoeften (“geneuzel”) kan ook motiverend zijn. Er zijn zoveel dingen die de motivatie op peil kunnen houden. Wanneer het salaris de enige motiverende factor is voor een persoon, vraag ik mij af of de persoon wel op de goede plek zit.
@Mark,
Ik ben met je eens dat coachen al gauw naar “betuttelen” neigt, maar dat alleen het salaris motivatie genoeg zou zijn is misschien wat kort door de bocht. Wat je als manager zou moeten willen , is betrokkenheid bij het werk dat men doet, dan krijg je echt meer waar voor “je” geld. Er zijn medewerkers, hoewel van een uitstervend soort, die een gevoel van eigenwaarde ontlenen aan het werk wat ze doen, dat is nou eenmaal een gegeven. Mensen die puur doen waarvoor ze zijn aangenomen en verder geen input geven of betrokkenheid hebben, zijn sneller gedemotiveerd. (Denk ik).
Dat wel, maar vraag jezelf dan eens af als medewerker zijnde van: wat doe ik hier, en waarvoor wordt ik eigenlijk betaald?
Ga een gesprek aan met je medewerkers.
Tuurlijk worden ze eerst gedemotiveerd, maar een werkplek is toch een plek om te werken, en niet omdat het zo’n leuke gezellige plek is, toch??
Waarom heet een regelaar ‘manager’, dit zegt al genoeg. De neiging om zaken betekenisloos te maken door ze een engelse naam te geven, probleem van de laatste 20 jaar in Nederland. Ik heb bij verschillende bedrijven gewerkt, nu 20 jaar+ en trek de volgende conclusie. Negen van de tien keer zit een manager alleen maar manager te wezen voor zichzelf. Ze zitten er om zichzelf in het zadel te houden, oude overgewaaide Amerikaanse methodieken over het bedrijf waar ze werken uit te strooien als iets nieuws en debet te zijn aan het bedrijfsresultaat. Manager is een competentieloze functie, die alleen geld kost, niet alleen qua salaris maar ook omdat ze niks produceren en dus dingen verzinnen die anderen van het werk afhouden. In plaats van dat men faciliteert, prutst men wat aan en dezelfde prutsers moeten dan ook nog personeel beoordelen, waar zij ‘verantwoordelijk’????? voor zijn. Laat een manager werk gaan zoeken, echt werk en niet anderen van het werk afhouden of misbruik maken van hun macht. De functie manager moet gewoon verdwijnen, dan verdwijnt ook het hoge ziekteverzuim onder personeel. Maar ja, ik zeg altijd, kun je echt niks, dan kun je altijd nog manager worden. Een echte regelaar is vrouw trouwens, die hebben van nature organisatie, regel-/facilitair talent. Geef een manager echter nooit een hiërarchische positie, dat werkt niet!
Geneuzel? Dit artikel geeft volgens mij zelf precies weer waar het probleem ligt. Hoe effectief kan een manager zijn wanneer hij met dergelijke gedachten in zijn hoofd zijn medewerkers probeert te motiveren. Eigenlijk vind ik je een neuzelaar, maar als ik nu dit of dat zeg stel ik me mensgericht op en doe jij vanzelf wel wat ik wil. En hoe leuk vindt hij het om manager te zijn, wanneer hij steeds deze negatieve gedachten heeft bij de vragen/behoeften van zijn medewerkers?
Dus je kunt ook vragen, wanneer neemt de manager zijn eigen verantwoordelijkheid en gaat hij hier iets aan doen. Mensgericht leidinggeven moet geen aangeleerd kunstje zijn, dan valt de leidinggevende vroeg of laat zeker door de mand Managers die mensgericht leidinggeven, hebben oprecht aandacht en respect voor hun medewerkers en zijn ook bereid echt naar zichzelf te kijken.