Vorige maand sprak ik een HRM-adviseuse die mij om een gesprek vroeg over het MT van een bepaalde afdeling. Ze vond dat er sprake was van mismanagement. Ze bekritiseerde de directeur en vond dat de afdeling hard aan verandering toe was. Het MT vond echter dat het volop met verandering bezig was en bezig was met, naar wat het noemde, de continuïteit van het bedrijf. De HRM-adviseuze zag alleen maar nadelen. (Vrouw op foto is niet de bewuste HRM’er.)
HRM en management teams zie je steeds vaker met elkaar in conflict raken. Hoe komt dat? En waarover raken ze in conflict?
Een voorbeeld dan maar. Vorige maand sprak ik een HRM-adviseuse die mij om een gesprek vroeg over het MT van een bepaalde afdeling. Ze vond dat er sprake was van mismanagement. Ze bekritiseerde de directeur en vond dat de afdeling hard aan verandering toe was.
Het MT vond echter dat ze volop met verandering bezig waren en was bezig met, naar wat zij noemden, de continuïteit van het bedrijf. De HRM-adviseuze zag alleen maar nadelen. ‘Het draait alleen om kostenbesparing’, ‘Ze doen niets aan motivatie’, ‘Ze communiceren onvoldoende zodat mensen niet weten waar ze aan toe zijn’, etcetera.
Het MT daarentegen vond dat de HRM’er op een stoel ging zitten, waarop ze geen recht had. ‘HRM moet gewoon helpen en niet zo zeuren. Ze gaan teveel op de stoel van general manager zitten. Ze moeten ons ondersteunen. De tijden dat zij zich met de ontwikkeling van onze mensen bezig hielden is voorbij. Dat doen we zelf.’
Het leidde ertoe dat er geen HRM-adviseur meer welkom was in het MT. Is dit herkenbaar? En wat vinden we er dan van?
2 Reacties
Ik ben een aanghanger van het zogenaamde en/en-denken en geloof dat oplossingen voor hedendaagse leidershapsproblematieken in schijnbare tegenstellingen, in casu management én HRM, moet worden gezocht.
Salut,
Patrick Spits
Het uitsluiten van HRM-adviseurs in MT-vergaderingen is een teken van zwakte. Kritische geesten moet je je juist koesteren: het houdt het MT scherp en voorkomt frustratie bij de HRM-adviseurs.
De schandalen in bepaalde bedrijven (bijvoorbeeld Enron) blijven vaak lange tijd onzichtbaar doordat zich uitsluitend ja-knikkers bevinden rond het top-management.
Tenslotte vind ik het een enorme dooddoener van het MT om te stellen dat ze volop ‘met verandering bezig is’ voor de ‘continuïteit van het bedrijf’. Met ‘verandering bezig zijn’ zegt helemaal niets.