Een goede kennis van mij, laten we hem Sem noemen, klaagt. Hij is begin 30 en HRM’er bij een organisatie met vijf filialen in de Benelux. De HRM-organisatie wordt aangestuurd door ene Peter. Sem zit in Amsterdam. Het is afgesproken dat de locale HRM’ers aanschuiven bij het MT als er een vergadering is. Zij doen dan verslag bij Peter. Een mooie afspraak. Maar Peter houdt zich er niet aan. Peter schuift namelijk zelf nogal eens aan. En altijd als er iets interessants gepresenteerd wordt.
De presentatie laat hij voorbereiden en deels doen door de locale HRM’ers. Wat hij dan doet, kan niet, vindt Sem. Hij gaat dan openlijk commentaar geven. Vriendelijk van toon, maar snerpend van inhoud. Onderwijl kijkt hij naar de voorzitter van het MT.
Bij een goede presentatie van Sem heeft die hem horen zeggen, dat het ‘wel wat kan worden met Sem als hij goed naar me blijft luisteren zoals bij deze presentatie’. En dat terwijl Peter vooraf geen woord met hem had gewisseld.
Er valt nog iets op. Mails met kritiek op Sem gaan in cc naar de filiaalmanager. Ook hier weer een vriendelijke toon, maar een erg kritische houding. De filiaalmanager weet het maar laat het zo. Sem vraagt zich af wat hij moet doen.
(U kunt lid worden van de Linked In groep van JongeBazen. Het kost u niets, en u blijft op de hoogte van allerlei zaken. Gewoon aanmelden volgens de Linked In procedure. Gewoon een keer doen, als het proces u vreemd is, hebt u het voor eens en voor altijd geleerd)
