Het gebeurt maar al te vaak dat managers van een cursus terugkomen, en het geleerde toepassen op de eerstelijners en de medewerkers. Dan ’verbazen’ ze zich dat ‘ze’ het niet snappen. Maar waren die op ook de cursus? Nee, ze waren gewoon aan het werk toen zij zich, starend over het Toscaanse landschap of de een of andere zee, aan het ontwikkelen waren.
Ik klink hier enigszins sarcastisch, realiseer ik me. Omdat ik de verhoudingen scheef vind en het Nederlandse en Europese bedrijfsleven me aan het hart gaan. Om onze concurrentiepositie te verstevigen, en om in tijden van private equity te kunnen renderen, moeten we ophouden met navelstaren en de werkvloer gewoon goed ondersteunen. Hoe ziet u dit?
Tags: Diversiteit, MD-wel-en-wee, Trage stromen
Ik zie een wat algemener probleem. Er worden veel te veel medewerkers naar cursussen gestuurd waar zij nieuwe vaardigheden of kennis worden geacht op te doen die hun functioneren moet helpen te verbeteren. Echter het komt maar al te vaak voor de de gekozen opleiding/cursus niet goed is afgestemd op de dagelijkse werkomgeving en gericht op het oplossen van het werkelijke organisatieprobleem. Het gevolg is dan dat manager, collega en/of ondergeschikte het nieuw geleerde niet herkent omdat hij/zij deze ontwikkeling niet heeft meegemaakt., het probleem wellicht niet kent,herkent of deelt, en dus ook de oplossing niet snapt. Het is dus cruciaal dat een gekozen cursus/opleiding optimaal is afgestemd op zowel de persoon zelf als het bedrijf en de overige medewerkers. Dit om te voorkomen dat we na 'het uitje' weer snel overgaan tot de orde van de dag, het werk ligt immers al te wachten. Een overweging is om ipv individuele opleidingen groepstrajecten te organiseren zodat de hele werkomgeving een gewenste ontwikkeling kan doormaken. Op deze manier kan een werkproces worden verbeterd, en daar zit vaker een verbeteringsbehoefte dan bij de individuele medewerker.