Op de marketingafdeling van een groot Amsterdams bedrijf heerst de hectiek met straffe hand. De ene opdracht na de andere komt binnen, en er moeten snel mensen worden aangenomen. Het bedrijf regelt dat en een van de mensen die wordt aangenomen is Johan. Hij werkt hard en wordt gewaardeerd door zijn collega’s, totdat hij plotseling een punt maakt van het ruwe taalgebruik op de afdeling
Op de marketingafdeling van een groot Amsterdams bedrijf heerst de hectiek met straffe hand. De ene opdracht na de andere komt binnen, en er moeten snel mensen worden aangenomen. Het bedrijf regelt dat en een van de mensen die wordt aangenomen is Johan. Johan werkt hard en wordt gewaardeerd door zijn collega’s, totdat hij plotseling een punt maakt van het ruwe taalgebruik op de afdeling. Hij vraagt of de mensen niet meer willen vloeken en geen schuttingwoorden meer willen gebruiken. Dit in verband met zijn christelijke geloofsovertuiging. Het merendeel heeft hier geen problemen mee.
Een van de vaste medewerkers weigert hier echter rekening mee te houden. ‘Principieel!’ roept hij uit ‘Christenen vinden altijd dat ze anderen de wet moeten voorschrijven en ik vind dat ze dat niet mogen. Ik ga hier dus niet in mee. Dan weten jullie dat vast. Ik zal niet meer vloeken en ik zal het niet minder doen ook.’ Wat moet je als leidinggevende hiermee?
12 Reacties
Tja dat is lastig, beide hebben hun overtuiging en deze liggen onder de waterlijn en zijn dus per definitie lastig aan te passen. Het uitgangspunt moet zijn wederzijds respect, wat tot een oplossing kan leiden dat Johan zich minder probeert te storen aan de vloekuitingen van de collega en dat de collega niet doelbewust in bijzijn van Johan vloekt.
Hoe dit bespreekbaar is met elkaar (met z’n tweeen of met leidinggevende of zelfs met afdeling) is afhankeljk van de organisatiestructuur en – cultuur.
“Dat wou ik maar even zeggen;)”
Ik zou beide heren eerst samen laten praten, met de opdracht elkaars standpunt te verwoorden. Dat kan pas als je je verplaatst in de ander. Aangezien ze beiden volwassenen zijn, hoef ik daar in 1e instantie niet bij te zijn. Pas als ze er niet uitkomen. En dan mogen ze me uitleggen waarom niet.
Maar denk je nou echt dat ze vanzelf bij elkaar komen als 2 volwassen mannen? Kijk, als de niet gelovige man volwassen was had hij de keuze van het christendom gerespecteerd of in ieder geval op een rustige, kalme manier erop gereageerd.
Nu de vraag: is vloeken sowiesow toegestaan? Je hoort het overal. Lijer dit, lijer zus. Waar leggen we nu de grens?
Ik denk niet dat die filosofie van je werkt, Fred. Misschien qua theorie wel, alleen in de praktijk werkt het net iets anders. Laat ze er zelf maar over nadenken wat ze fout doen. Trouwens, waarom denk je dan dat er bij elke grote discussie wie je ziet, een discussieleider is betrokken? Juist, om ervoor te zorgen dat ze allebei rustig hun verhaal te kunnen vertellen, en dat het niet uit de hand loopt. Vaak zijn mensen te trots om hun fout te erkennen. Een beetje verkeerd vind ik. Mensen maken fouten, das menselijk. Maar ieder nadeel heeft een voordeel. Als je een fout maakt, is dat in 1e instantie slecht voor het bedrijf en krijgt hij natuurlijk geweldig op zijn flikker, maar als je dat gedaan hebt leert hij er wel heel veel van. Kennen jullie het bekende verhaal bij kinderen: ik zal het nooit meer doen mam?
Zo werkt het 9 van de 10 x ook bij volwassenen.
M., ik heb het herhaaldelijk toegepast, en meestal werkt het. Ik denk omdat ik de mensen serieus neem, en vertrouwen heb in hun eigen oplossingsvermogen. De enkele keer dat het niet gewerkt heeft, ging ik er wel bij zitten. Just try it.
Maar Fred, voor deze zaken zijn er gedragsregels. Ze moeten deze ondertekenen als ze bij het bedrijf in dienst treden. Ik bedoel; een leidinggevende is toch geen kinderoppas?
M., in je eerste reactie zeg je: ik ga samen en apart met ze praten. Daarna dat ze het zelf moeten oplossen. Wat is het nou? En ja, natuurlijk zijn er gedragsregels. Dat wil nog niet zeggen dat iedereen zich daar automatisch aan houdt. Als dat zo was, waren er veel minder managers nodig 
.
Ik heb nooit gezegd dat ze het zelf moesten oplossen. Kijk, als je je niet aan de gedragsregels houdt, zit je sowiesow fout. Een manager is er om iets (een zakelijk doel/project te begeleiden, niet om kinderoppas te spelen. Managers zijn daar niet voor. Dan moet je naar de afdeling P&O. Die regelt dat soort dingen. Dus ik zeg, als ik een personeelsmanager was, zou ik het zo oplossen. Maar ten eerste moet ik hier niet eens aan deelnemen, omdat ze zich niet gehouden hebben aan de gedragsregels. Ik zou het niet toelaten hoor, in mijn bedrijf. In mijn bedrijf is er respect onderling. Daar hamer ik dan ook vaak op.
Ik zou ook nog een regel opstellen wat vloeken op het werk verbied. Dan maar kinderachtig doen, want dat doen hun ook. Als je vloekt moet je 1 euro in het personeelspotje doen. Zo stoppen ze er echt wel mee. Alles is vloeken. Zelfs “shit” is vloeken. Zeg dan maar “chips”.
Kinderen moet je als kinderen behandelen, toch?
Vloeken behoort tot categorie ongewenst gedrag. Iemand kan dat nalaten. Het is hetzelfde als roken in andermans gezicht. Laat u als manager dat wel toe? Ik beschouw het als ongewenste intimidatie en verbiedt het gewoon dmv huishoudelijk reglement (HR). En wil een werknemer dat HR niet naleven en wel vloeken, dan zoekt hij gewoon een andere baan of ik stuur hem/haar eruit.
Ik zou met hun allebei om de tafel gaan zitten, samen en apart. Vertel dat je als manager respect voor elkaar op de werkvloer wil hebben en dat ze goed met elkaar omgaan.
Ga niet de discussie aan met vloeken, maar zeg gewoon dat hij of zij het niet meer moeten doen. Als baas zijnde op zo’n onderwerp zou ik nooit een discussie aangaan met mijn medewerkers.