Joost is trainer. Werkt voor zichzelf. Hij heeft jaren gewerkt voor een vooraanstaande trainingsorganisatie. Daar was hij een uitblinker, en zoals vaak verlaten de toptrainers hun organisatie om voor zichzelf te beginnen. Een paar klanten willen echter alleen Joost, en geen andere trainer. Lastig, omdat Joost een concurrentiebeding heeft.
Eén van de eigenaren van het trainingsbureau waar hij vandaan komt, Evert, is zeer onredelijk. Al toen Joost er werkte, gaf hij aan dat iemand die niet meer in zijn bedrijf werkte, als concurrent dus als vijand werd beschouwd. Deze eigenaar was van het beheersmatige type, en was zeer dwingend, maar niet alleen dwingend. Hij was ook warm en hartelijk wanneer de situatie er om vroeg.
Evert kent geen nuances; het was zwart-wit bij hem. Via via hoort Joost van klanten dat Evert rond vertelt dat hij ontslagen is, omdat ze porno op zijn computer hebben gevonden. Het is dan duidelijk: Evert heeft de oorlog geopend, en probeert klanten via lasterpaatjes weg te houden bij Joost.
Joost belt, maar Evert geeft niet thuis. Het enige dat hij (via zijn secretaresse) nog kwijt wil, is dat Joost zich aan zijn concurrentie- en relatiebeding voor twee jaar moet houden, en dat ze scherp in de gaten zullen houden of hij niet voor ‘hun’ klanten werkt. ‘Je blijft weg bij ze, en je hebt bovendien geheimhoudingsplicht, dus als we merken dat je iets over ons tegen ze vertelt, dan heb je een probleem.’
‘Hun’ klanten zijn deels klanten die hij voor ze heeft ‘binnengehaald’. Ze komen zelfs uit zijn netwerk. Het beding duurt twee jaar. Eigenlijk wil Joost nog samenwerken met zijn oude collega’s. Daar worden ze beiden beter van. Maar nu zit hij muurvast. Faillissement dreigt, zeker in crisistijd. Wat moet hij doen?
3 Reacties
Een interessante case. Maar vooral één die nog vaak voorkomt, en toch iets heeft van de 80-er en 90-er jaren. Nu veel mensen massaal ZZP-er worden, en bedrijven dat toejuichen, is het wat zot om dan je klantenportfolio zo te willen beschermen.
Mensen worden om allerlei redenen ZZP-er, waaronder vrijheid van handelen. Bedrijven met visie accepteren en stimuleren dit, zodat een vaste kostenpost daarna heel eenvoudig een variabele wordt. Dat het tarief dan iets hoger ligt is snel terug te verdienen. In de toekomst wordt dit ‘netwerkdenken’ veel belangrijker, zeker voor het beroep ‘trainer’. Mijn bedrijf is er volledig op gebaseerd.
Met Inge ben ik het grondig eens dat de tweede optie die zij noemt Evert tot rede kan brengen. Als Evert gevoel heeft voor z’n klanten, dan heeft dat een grote kans van slagen.
Het erg vervelende punt in de beschrijving van de case is de achteraf- en achterbakse beschuldiging aan het adres van Joost waartegen hij zich niet kan verdedigen. Dat geeft aan dat Evert (en de zijnen) niet van plan zijn om fair play te spelen. Dus zou ik als Joost zijnde:
1. de rechter inschakelen (zie Inge).
2. direct daarna de betreffende klant benaderen met als achtergrond het uit de wereld helpen van ongegronde geruchten en verdachtmakingen. Een concurrentiebeding heeft z’n functie, maar alleen als dit gebaseerd is op waarheid. Of Joost uit dat klantcontact zelf een klant overhoudt is niet de doelstelling op dat moment, dat komt na de uitspraak van de rechter wel.
Ik zou de voormalige werkgever aanpakken voor smaad en rectificatie eisen
In deze casuïstiek zijn er volgens mij twee opties:
1) de klanten gaan in gesprek met Evert, en geven aan met Joost te willen gaan samenwerken
2) Joost vecht via de rechter zijn concurrentiebeding aan. Gezien de gestelde termijn en het feit dat Joost de klanten ook heeft aangebracht maakt hij een goede kans om dit ‘te winnen’. Mogelijk brengt dit proces Evert tot rede, waarna een business deal gemaakt kan worden.