Managers willen graag rationele, weloverwogen beslissingen nemen. Tegelijkertijd moet die beslissingen ook snel en daadkrachtig zijn, en natuurlijk door iedereen gedragen. Sommige jonge managers stellen te hoge eisen aan hun besluiten, waardoor ze uiteindelijk niet tot beslissingen komen. Ook gooien angst en buikgevoel roet in het eten.
Niks mis met buikgevoel overigens. De beste beslissingen worden genomen op basis van (ook) een behoorlijke dosis intuïtie. Maar daar moet je voor oefenen. In de praktijk blijkt dat als je uit ervaring echt goed weet waar je mee te doen hebt, en je meer dan genoeg informatie, je betrekkelijk veilig kunt varen op je intuïtie. In combinatie met een boel gezond verstand. Anders kan buikgevoel je een slechte dienst bewijzen.
Beroerde besluiten worden genomen als managers zich laten (mis)leiden door persoonlijke voorkeuren, ambitie, angst om af te gaan, ego en angst om besluiteloos te lijken. Wat helemaal lastig blijkt te zijn, is terugkomen op een eerdere beslissing die onmiskenbaar en fout was. Managers gaan liever te lang door op de door hen ingeslagen verkeerde weg, net als de verliezende gokker die blijft denken ‘ahh, nog één keertje dan’ in de vurige hoop dat alles uiteindelijk toch goed blijkt te komen.
Je kunt beter een extra nachtje slapen over een belangrijke beslissing, dan willen scoren met snelle, ferme keuzes. Dat kan tot grote uitglijders leiden. Wel eens meegemaakt, zo’n uitglijder?
Bij belangerijke keuzes is het verstandig het onderbuikgevoel niet als vanzelfsprekend aan te nemen. Je bent zelf nooit vrij van overtuigingen /vooroordelen.
Met een goede krachtenveld analyse waarbij je de positie, het belang en de hoeveelheid functionele macht van de groepen en/of personen inschat kun je al een heel eind komen. Het helpt nog meer als je mensen kunt spreken die je kunnen helpen inzicht te verschaffen in posities en belangen van de medespelers.
Hiermee kun je vorkomen dat beslissingen door de waan van de dag worden bestuurt. Daarnaast is het vaak sneller duidelijk waarom andere partijen dingen zo doen zoals ze ze doen.