Mensen in Nederlandse bedrijven hebben het niet zo op discipline. Het is sinds de 2e wereldoorlog een beetje een vies woord. Ik ontdekte dat een paar jaar geleden toen ik met de directie van de Bloemenveiling samenwerkte om het proces strakker te stroomlijnen. De managementgoeroe Jim Collins gaat ervan uit dat iets zonder discipline niet lukt.Bij militaire eenheden en orkesten is een goede discipline onontbeerlijk, maar in het bedrijfsleven ook, vindt hij. Het gaat daarbij om focussen en doen waar je erg goed in bent. Dan voorkom je dat er chaos ontstaat en is de kans dat je kan inspelen op onvoorziene gebeurtenissen groter. Want je kan nooit voorspellen wat je overkomt, maar je kunt wel rekening houden met risico’s.
Techniek is een dienaar, geen heerser, vindt Collins. Als het gaat heersen, zoals in een bureaucratie, is het een compensatie voor menselijke tekortkomingen. Je krijgt je organisatie niet in de juiste discipline en dan grijp je naar zo’n middel. Is dat herkenbaar?
(In mei verschijnt bij de uitgeverij Haystack mijn boek ‘Goeroegetwitter’ waarin 49 grote managementgoeroes aan het woord komen. Ook Jim Collins zal hierin behandeld worden.)
misschien moeten we wel onderscheid maken tussen klassieke gehoorzaamheid – waarbij een meerdere tav een mindere zegt hoe het hoort en van de mindere verwacht dat hij kritiekloos volgt – en discipline, en misschien ook nog tussen discipline en zelfdiscipline.
discipline heeft voor mij meer te maken met ‘zich houden aan overeengekomen afspraken’, waarbij die afspraken ook echt ‘afspraken’ zijn en geen ‘onder het mom van afspraken opgelegde dictaten’. zelfdiscipline gaat nog een stap verder : dat is wat je bewust en actief opbrengt aan acties om je dromen of ambities werkelijk gerealiseerd te krijgen. je hebt misschien niet altijd zin tot die actie, maar vanuit het verder afgelegen doel weet je gewoon dat je dit nu moet doen, en je doet het dan ook. zelfdiscipline is vooral nodig om de ambitie niet louter luchtfietsen te laten zijn, maar om ze ook op de grond te krijgen.
en nu – ik ben vlaming – met wat precies hebben die nederlanders het significant moeilijker dan bv. vlamingen? met de ondergeschiktheid eigen aan ‘gehoorzaamheid’ ? of gaat het ook om zelfdisciplinering ? dat laatste is alleszins nooit gemakkelijk of evident !
jan