Niet al te lang geleden had ik vijf mannen en twee vrouwen uit het hogere middenkader in training. Het ging om lastige situaties. Vaak kwam het uit op paradigmaverschuivingen, dilemma’s en morele issues. Daar zijn weinig handvatten voor, maar ze zijn er wel.
Als manager heb je te maken met besluitvorming en beslissingen dat mensen raakt. Uiteraard leidt dat soms tot wroeging. ‘Moet ik Johan nou echt ontslaan?’ Managers laten dat vaak naar buiten niet zo zien.
In de training paste ik iets toe waarover de Harvard Business Review (januarinummer) Sandra Sucher interviewde. Ze is senior lector business administration en bespreekt the Moral Leader. Wat ik ontdekte in mijn training, verwoordt zij in dat interview: grote literatuur geeft antwoorden op belangrijke vragen van managers.
Ik heb het hier niet over de onafzienbare reeks managementboeken, die je in elke winkel kan vinden, maar over wereldliteratuur. Kazuo Ishiguro, Harry Mulisch, Coetzee, dat soort namen.
Wat ik in mijn training deed, en wat Sucher in haar biotoop doet, is kijken naar de strijd van de karakters in de boeken. Welke dilemma’s komen ze tegen? Welke keuzes maken ze? Wat zijn de gevolgen?
Literatuur geeft vaak antwoorden, of beter: suggesties, die je nergens anders vindt. De zwart-witte denkbeelden werken vaak, maar managers hoog in de organisatie hebben andere tools nodig. Omdat onze economische opleidingen het nut van literatuur en kunst volledig uit het oog hebben verloren, zie je dat worstelingen nogal ongenuanceerd worden opgelost. Vaak niet erg handig.
Ik zal dit voorjaar en deze zomer een aantal trainingen verzorgen over deze thematiek. Geïnteresseerden kunnen zich melden (pitcher.support@hetnet.nl)
Tags: Ongerubriceerd
3 Reacties
En niet alleen Confucius, Mencius en Liu An, maar ook Lao Tse, de islamitische soefi's, de Joodse kabbalisten, de grote boeddhistische leermeesters, en het meest van al de leermeesters van Tan Chi'en, de chinese god van de lach.
Mooi, diep ook. Interessant om kennis van te nemen, maar dat zijn de mensen van het antwood. Vandaar dat ik me nu liever even op literatuur richt, als het om hoger management gaan.
Door je te verdiepen in literatuur krijg je geen panklare antwoorden maar word je meegenomen in de dilemma's van de karakters- dat boeit me meer.
Nee, het gaat hier echt om de dilemma's die de literatuur en de literatuur alleen in verhalende vorm vertelt. Ik ben vertrouwd met Confucius en Lao Tse, Mencius en Liu An. De benadering van thema's daar is boeiend, zonder meer, en het is altijd zeer interessant om kennis te nemen van dit soort bronnen. En dan niet alleen de Chinese, maar ook joodse, islamitische en Indiase denkers.Maar de westerse literatuur geeft andere inzichten en wat er mooi aan is, is dat het minder oplossingsgericht is. Het geeft steun bij het denken over echt lastige morele dilemma's. Lao Tse biedt paradoxen. Door te streven bereikt men niets. Dat soort dingen. Ik wil hier dus even onze eigen literatuur losmaken van het nabije en verre oosten. Er is in filosofische kringen vaak een neiging om ver weg te kijken in tijd en plaats: naar vroeger of naar ginds. Pal voor onze voet bulkt het echter van de wijsheid. Minder exotisch misschien. Het gaat in dit artikel dus echt om morele dilemma's in de westerse literatuur. Hopelijk ben ik een beetje begrijpelijk.
Niet alleen de huidige literatuur biedt aanknopingspunten voor leiderschapsvraagstukken. In onze praktijk maken wij ook graag gebruik van eeuwenoude inspiratiebronnen uit bijvoorbeeld China. Wie kent Confucius? En wat te denken van Mencius en Liu An? Neem eens een kijkje op http://www.centerforservantleadership.nl en klik door naar inspiratiebronnen.
Niet de gemakkelijkste oplossing misschien, maar wel diepgaand. Geen snelle truuk, maar duurzame persoonlijke ontwikkeling doormaken. Uitdagend!