Je hebt een arbeidsconflict met een werknemer. Het vertrouwen is wederzijds weg, en om het scherp te stellen: je wilt ervan af. Tegenwoordig kun je je medewerker maar beter een mediationtraject aanbieden, anders is de kans groot dat de kantonrechter een ontbindingsverzoek afwijst of je fors in de buidel laat tasten. Maar voor mediation heb je twee partijen nodig die echt een oplossing willen. Wat nu?
Rechters vinden het steeds belangrijker dat een werkgever zich serieus inspant om een verstoorde arbeidsrelatie te herstellen. Daar hoort het aanbieden van een coachings- of mediationtraject bij. Dat wordt ook wel eens aangeraden door een Arbodienst die een arbeidsconflict constateert. Maar het werkt lang niet altijd. Want je hebt twee partijen van goede wil nodig, en de vraag is of zo’n ‘afgedwongen’ traject een kans van slagen heeft. Daar zit je dan als manager met een mediator en je medewerker waar je geen vertrouwen meer in hebt. En je weet dat bij je medewerker het vertrouwen inmiddels ook ver te zoeken is. Wordt in zo’n geval een mediationtraject geen wassen neus die alleen maar dient als ‘dossiermateriaal’ op weg naar een ontslagtraject? Of zet je je over de wantrouwen heen en ga je voor een nieuw begin?
