‘In al die jaren dat Koos hier nu werkt, heeft hij eigenlijk niets wezenlijks gepresteerd. Maar hij weet op een geweldige manier aan window-dressing te doen.’ Jos zei het me met een geïrriteerd gezicht. Je hoort deze klacht steeds vaker. Mensen met een snelle babbel winnen het van mensen die gewoon hun werk doen en vaak betere resultaten boeken. Herkenbaar?
‘In al die jaren dat Koos hier nu werkt, heeft hij eigenlijk niets wezenlijks gepresteerd. Maar hij weet op een geweldige manier aan window-dressing te doen.’
Jos zei het me met een geïrriteerd gezicht. Jos is een manager van dertig. In de top van zijn bedrijf was een nieuwe CEO en drie maanden na zijn aanstelling veranderde een deel van de top van zijn bedrijf. De nieuwe MT-leden waren vrienden van de nieuwe CEO.
‘En natuurlijk valt Koos met zijn mooie praatjes bij die lui in goede aarde. Vooral bij Edward.’
Edward was de nieuwe CFO.
‘Ik kan daar echt niet tegen. Ik heb hier een geweldig resultaat neergezet, maar omdat ik niet loop te slijmen bij het MT hoor je nooit iets. Je wordt ook niet gevraagd. Kees wel.’
‘Misschien moet je wat aan je performance doen?’
‘Ik kijk wel uit. Ze leren maar eens dat ze naar resultaten moeten kijken. Maar dat lukt natuurlijk niet, want tegen de tijd dat ze iets van die dingen beginnen te begrijpen, gaan ze door naar hun volgende job. Zo overleven die slecht presterende slijmballen iedereen!’
Het stoom kwam nu ongeveer uit zijn oren.
‘Ze moeten eens naar inhoud kijken. Ze zijn gewoon verkeerd opgeleid. Ze willen het de hele dag met je over proces hebben. Het is proces voor en proces na. Het gaat verdorie om resultaat!’
3 Reacties
Beste Joke,
De laatste zin van je reactie op dit artikel is volgens mij de kernvraag voor Jos. Waarom zou hij in deze voor hem zo onbevredigende (wellicht schadelijke) situatie blijven “hangen”. Wat levert het hem op. Jos zit in een situatie waarin hij zich miskend voelt: “ik doe zo mijn best maar de anderen zien het niet, of willen het niet zien’ en erger nog mensen die niet presteren worden wel gezien” Jos blijft deze situatie in stand houden zodat hij zich miskend kan blijven voelen, dit kan je zijn “favoriete rotgevoel” noemen. Op een perverse wijze heeft Jos dus wat te winnen door deze situatie, en daarmee zijn favoriete rotgevoel, in stand te houden. Daarom zal Jos in deze organisatie blijven werken. Kortom Jos zou zich eens moeten afvragen waarom hij zo graag gekend wil worden. Op een meer praktisch niveau heeft hij twee opties, of zich bewust in de kijker spelen bij het MT en waardering oogsten, of een nieuwe baan gaan zoeken.
Beste Joke,
Het dillema van performance en proces
In de kern is dit het probleem van alle inhoudelijk gedreven mensen. Feitellijk vormen de inhoudelijk gedreven performance mensen de ruggegraat van het bedrijf, maar de procesmensen met de vlotte presentatie krijgen de credits. Natuurlijk is het eenvoudig om te zeggen dat ze naar het MT zich in de kijker moeten spelen, maar m.i. is er ook een nieuwe mentaliteit nodig in leidinggevend Nederland om veel aandacht, waarde en en respect te hebben voor de bouwers ipv de facadebouwers. Ik hoop wereklijk een beetje op de terugkeer van inhoudelijke kracht ipv de communicatiekracht. Echte marketing kan niet op windowdressing zijn gebasseerd, maar ook op echte onderscheidende expertise. Het is niet goed dat het bedrijfsleven deze expertise steeds vaker laat bungelen in waardering, commitment en carriere.
Het “jammere” voor Jos is, dat hij het proces in de kaart speelt door gewoon goed zijn werk te doen. Het lukt hem (nog) niet te zien dat hij onderdeel van het proces is en dus dat proces kan beinvloeden.
Als hij echt zo graag (h)erkend wil worden zal hij toch moeten onderzoeken waar “ze” gevoelig voor zijn.
Wat me benieuwt is hoe Jos het volhoudt in zo’n organisatie. Wat maakt het voor hem de moeite waard om te blijven?