Als een jonge manager bij een personal coach zit, dan zit hij daar om iets te leren. Hij moet vasthoudender worden, of juist flexibeler. Hij, de coach en zijn baas gaan er vanuit dat hij deze punten kan ontwikkelen. Dit is een aanname die uit gaat van een mogelijkheid: de mogelijkheid dat iemand dat kan ontwikkelen wat nog niet goed ontwikkeld is. Maar er komen steeds meer data uit de neurowetenschappen en de biologische psychiatrie vrij, waardoor we de vraag opnieuw moeten durven stellen: kan iedereen wel alles leren?
Wat hebben hersenen te maken met management? Veel. Althans: zolang we vinden dat leren nuttig is, en dat management te leren is, bijvoorbeeld in training, coaching en andere MD-vormen.
Als een jonge manager bij een personal coach zit, dan zit hij daar om iets te leren. Hij moet vasthoudender worden, of juist flexibeler. Hij, de coach en zijn baas gaan er vanuit dat hij deze punten kan ontwikkelen. Dit is een aanname die uit gaat van een mogelijkheid: de mogelijkheid dat iemand dat kan ontwikkelen dat nog niet goed ontwikkeld is.
Maar er komen steeds meer data uit de neurowetenschappen en de biologische psychiatrie vrij, waardoor we de vraag opnieuw moeten durven stellen: kan iedereen wel alles leren? Deze vraag wordt in de MD-wereld nog te weinig getoetst aan de dingen die we over hersenen weten.
We moeten leren begrijpen welke sociale factoren onder welke omstandigheden iemand met een bepaalde erfelijke aanleg tot een bepaald gedrag bewegen. Onze hersenen kunnen daarbij niet worden vergeten. Ze vormen zich (en blijven zich gedurende ons leven vormen) in relatie met de omgeving.
De vraag die Bas Schenk elders op deze weblog stelt ‘Word je als manager geboren?’ komt daarmee in een ander licht te staan. Management is aan te leren, maar hoe lang duurt het voordat de plastische massa in ons hoofd de nieuwe kennis en vaardigheden heeft opgenomen in zijn infrastructuur? Dat is één van de vragen die door de neurowetenschappen beantwoord zou kunnen worden.
Wat vinden jullie er eigenlijk van? Meer data uit de hersenwetenschappen bij sollicitatieprocedures en opleidingstrajecten?
6 Reacties
Beste Matthijs, je gaat in op iets wat ik in deze posting niet zeg. Ik geloof ook dat veel, niet alles, is aan te leren met de juiste leermethoden. Maar het gaat me om vragen als ‘in welk tempo?’, ‘in welke mate?’, etcetera. En die tests die zich eerst nog moeten bewijzen, die gaan in de toekomst echt meer plaatsvinden. Niet omdat ik dat leuk vind, maar omdat je die ontwikkelingen niet tegenhoudt. En wat nu nog dubieus is, hoeft dat in de toekomst niet te zijn…
Ik geloof er geen snars van dat alles is aan te leren met de juiste leermethoden.
Als mensen in hun karakter absoluut niet mensgericht zijn, dan zijn intensieve mensgerichte-cursussen zinloos; zulke mensen moeten gewoon geen manager (willen) worden! Laat ze zich lekker met de inhoud bemoeien. Dáar zijn ze goed in en dáar worden ze dus gelukkig van.
Ik vind authenticiteit (echtheid) belangrijk: laat Balkenende lekker saai blijven. Als hij op charme-cursus zou gaan, dan wordt ie op een gekunstelde manier charmant. En volgens mij prikt iedereen daar doorheen.
(Bij nader inzien denk dat ie wèl op charme-cursus is geweest… Daar komt z’n glimlach vandaan…)
Uniekheid/authenciteit is inderdaad van belang. Als een persoon erachter komt wat zijn kernbehoefte en daaruitvoorvloeiend zijn talenten zijn, kunnen bepaalde leermethoden helpen deze talenten telaten ontbolsteren!
Ik geloof niet dat via zogenaamde testen afkomstig uit de hersenwetenschappen achterhaald kan worden wat iemands kernbehoefte/talent is. Daar zijn andere analyse voor, MBTI bijvoorbeeld.
Salut,
Patrick Spits
Het gaat erom wat je wilt leren: kennis, houding en/of vaardigheden. Koppel je dit aan denken, doen en willen dan lijkt verandering steeds makkelijker gerealiseerd te kunnen worden maar blijkt in praktijk toch ook een kritische grens te bereiken. M.a.w. hoe graag je ook wilt, niet alle houdingen en vaardigheden zijn in gewenste mate leerbaar. Dat is tenminste mijn ervaring.
Gerard L., wat mij betreft sla je de spijker helemaal op z’n kop! En met Bert Overbeek ben ik het eens dat er qua hersenonderzoek de laatste jaren enorm veel bereikt is, waardoor sommige vanzelfsprekendheden aan heroverweging toe zijn en omgekeerd, wat nu (of in het nabije verleden) ‘dubieus’is dat niet altijd hoeft te blijven. Kortom, hersenen en leren: een heel interessant onderwerp.
Eerlijk gezegd geloof ik niet dat het onvermogen om te leren blijkt uit dit soort tests. Ik ben van mening dat alles is aan te leren met de juiste leermethoden. Dat daarbij goed gekeken moet worden naar de werking van het menselijk brein lijkt mij evident. Een techniek als mindmapping bijvoorbeeld werkt volgens het principe van het beter benutten van je brein. Daar ligt volgens mij de nabije toekomst als het gaat om de hersenen. Het nut van de door jou genoemde wetenschappelijk tests in de praktijk moet nog maar eens blijken. En toepassen bij sollicitatieprocedures en opleidingstrajecten komt mij enigzins dubieus voor.