Diversiteit? Beter resultaat en meer fun!

IMG_4463Veel topfuncties worden ingenomen door blanke Nederlanders, ondanks het anti-discriminatiebeleid. Zij worden daarin maar ook in andere sollicitatieprocedures op teveel plaatsen nog steeds ‘voorgetrokken’. Dat hoort niet, dat mag niet, maar het gebeurt gewoon. Kijk maar eens rond op de kantoren. Niettemin zijn er op internet heel veel blogs te vinden, waarin het tegenovergestelde wordt beweerd: ‘Ben je blank, hetero en man?’ schrijft iemand. ‘Dan heb je het moeilijk. Want niemand zal je als allochtoon herkennen. En dus heb je minder kans om aangenomen te worden bij een baan.’ 

Werkplekergernissen: Lekkej gewejkt?

2015-09-02 20.47.34 HDREerder had ik het met jullie al over taalverbastering bij ‘bila’ Maar wil iedejeen vanaf nu ook onmiddellijk ophouden om zijn man of vjouw of vjiend of vjiendin een ‘pojtnej’ te noemen! Pojtnej is de nieuwe Nedejlandse vejbastejing van ‘partner’. Sinds onze ‘r’ is afgegleden naaj het niveau van een glibbejige medeklinkej tussen de j en de r, krijg je de eigenaajdigste vejbastejingen.
Het was me in het bedjijfsleven en op de jadio al opgevallen. Daar zeggen de medewejkejs zondej blikken of blozen dat ze ‘lekkej gewejkt’ hebben. Lekkej gewejkt. Je zou ze hun tong uitjukken.

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Allochtonen en autochtonen? Nee, dat zijn geen indianen!

IMG_5038Zomaar een mop, ergens op een kantoor in het land. In een overwegend uit blanken bestaande organisatie is het sinterklaas. De enige medewerker met niet-Nederlandse voorouders is Shireen, een Surinaamse management assistent. Een van haar collega’s zet een zak pepernoten op haar bureau.

-Waarom alleen ik?, vraagt Shireen.

-Omdat je de enige bent tegen wie we kunnen zeggen: hallo zwartepiet. Je bent de enige echte zwarte piet hier.

Een ander voorbeeld, voordat we ingaan op dit verhaal. In de Mac Donalds. Een Turkse man schuift aan aan een lange tafel om een broodje hamburger te eten. De man is gedragstrainer en moest vandaag een lezing houden voor artsen. Hij gaat zitten aan een tafel waar een Nederlands echtpaar zit te eten. Er staan drie stoelen tussen de vrouw van het echtpaar en de Turkse man. Toch zet ze haar tas snel aan de andere kant van haar stoel, na een korte vorsende blik.

Vacatures

Concerncontroller / financieel directeur (Eindhoven)

Heb jij een afgeronde hbo-/ wo-opleiding (finance, bedrijfskunde of accountancy) en 8 jaar ervaring in een soortgelijke functie? Lees dan snel verder! Bekijk alle vacatures

Advertorial

20 jaar MNGMTS: alle trends langs de meetlat

Wordt geen prooi van een hype! WAT WERKT ECHT? Een interactief event met ruimte voor vragen, dialoog en discussie. Lees verder

Business bullshit!!!

IMG_0124Op mijn vele werkreizen zit ik regelmatig op terrassen af te kicken van het werk. Ik pak dan een notitieboekje en schrijf korte tekstjes onder de noemer ‘Business bullshit’. Ik heb er een aantal op een rij gezet uit de eerste helft van 2015. Sommigen zijn flauw, anderen bijna grappig. Geniet mee:

Business bullshit

1. ‘Out of the box denken? Welke box?’
2. ‘Niemand weet waar het zelfsturende team is. Heb jij ze gezien?’
3. De OR-voorzitter onderbrak de vergadering. Daarmee was zijn belangrijkste doel bereikt.
4. Alcohol mag bij ons alleen gedronken worden na vijven. Maar wie discreet kan drinken mag het aan het ontbijt doen.
5. ‘Wij noemen staf medewerker stof-medewerkers’
6. ‘Wat zien de schoonmakers er vandaag smerig uit’
7. Onze secretaresse draagt zulke korte rokken dat het lijkt alsof ze ze niet draagt.

De romantische liefde!

IMG_3111Bert Overbeek staat bekend als organisatiecoach, trainer en schrijver van managementboeken. Hij kwam in de top 10 terecht met ‘Het Flitsbrein’ en ‘Mannen en/of vrouwen’. Als dichter is hij minder bekend. Hij had zijn 15 minutes of fame in 2008, toen de Nederlandse pers zich op zijn kroeggedichtenbundel ‘Schelmenschuim en kroeggekuier’ stortte, en verder schreef hij ‘Van het loof en zee’ waarin zijn jeugd in Harderwijk centraal stond.

Nu heeft Overbeek een nieuwe bundel gepubliceerd. Het is een bundel liefdesgedichten en de titel is ‘Ik stroom door je land’. In deze bundel gaat het om de romantische liefde. Of zoals Overbeek het zelf zegt: ‘Wie uit de kelk van de liefde drinkt, zal niet alleen het zoet smaken maar ook het zuur, het bitter en natuurlijk ook het zout.’

Diversiteit: hou op met die commissies; ga aan de gang!

10-067A648C-225624-960Als we in Nederland een probleem menen te hebben gesignaleerd, dan richten we per direct een commissie op. Of een projectgroep. Het is een beetje een geijkte volgorde. Probleem gesignaleerd, groepje deskundigen, analyse, rapportje en uiteindelijk een projectgroep om de adviezen te ‘implementeren’. Daar staat vaak een tijdsspanne voor, en na die tijdsspanne wordt het project afgerond, en is het klaar.

Zo gaat dat dus ook met diversiteit. Al een halve eeuw zijn we bezig met commissies, politieke clubs en projectgroepen om de gelijkwaardigheid van mannen en vrouwen in organisaties en teams te realiseren. En hoewel we een beetje terreinwinst hebben geboekt, schiet het toch nog niet heel hard op.

Ik vind dat logisch. Ik zag ooit bij een organisatie iets grappigs gebeuren. Top down werd daar bedacht, dat er meer aan diversiteit moest worden gedaan; ook in de relaties op de werkvloer. Een aantal zaken werden geinventariseerd door de projectgroep diversiteit. Seksisme, pesterijen, de grenzen van wat kon en not done was werden beschreven.

Medewerker mopperen op managers, managers op medewerkers!

IMG_0150In mijn werkpraktijk hoor ik schrijnende dingen als ik mensen over andere hierarchische lagen of andere beroepsvelden hoor praten. Hoe vaak heb ik managers niet horen zeggen over hun medewerkers dat ze gewoon niet willen veranderen, terwijl die medewerkers geen moeite bleken te hebben met veranderingen, maar wel met het onrealistische karakter van een verandering. Die bleek dan maar al te vaak ingegeven te zijn door kostenbesparing, in plaats van werkinhoudelijke kwaliteitsverbeteringen. Ondertussen werd het wel als een noodzakelijke werkinhoudelijke verandering gepresenteerd.

Omgekeerd heb ik vaak onrechtvaardig wantrouwen gezien bij de werkvloer naar hun management. Luister maar eens naar productiemedewerker Hans Peter.

Eén bedrijf? Eén cultuur? Eén taal? Echt?

IMG_4260Beroepsgroepen binnen organisaties vallen te beschouwen als ‘sociale velden’, een uit de sociologie afkomstige term. Een sociaal veld is een groep mensen met een bepaalde taal, met gedrags- en kledingcodes, normen en waarden en vergelijkbare culturele interesse. Om een voorbeeld te geven: de wereld van de ICT’ers. Die spreken een compleet andere taal dan bijvoorbeeld HRM’ers. ICT’ers spreken ICT’s, HRM’ers spreken HRM’s. Ze dragen ook andere kleren. Net als in de andere bedrijfsonderdelen heersen er eigen codes. En dat maakt uit. Met name in de communicatie. Want mensen hebben de neiging om onderscheid te maken op basis van groepsgedrag. Wanneer er een gevoel is, dat ‘hij er een van ons is’ zijn de coalities snel gemaakt. Ik ga daar zo dieper op in.

Organisatie-Xenofobie: welke beroepsgroep is superieur?

P1020192Beroepsvelden zijn te beschouwen als tribes, om het Engelse woord maar eens te gebruiken. Tussen stammen, culturen en volkeren is het niet vanzelfsprekend dat je elkaar begrijpt. Waar in de ene cultuur een duim omhoog laat zien dat je iets prima vindt, betekent het in een andere cultuur een belediging, te vergelijken met onze middelvinger. De ongeschreven regels over gebaren en nonverbaal gedrag kunnen per regio verschillen. Ook normen en waarden kunnen op onverwachte wijze anders zijn. Ik herinner me een enorme discussie in de trein tussen een conducteur en een jongen van -ik geloof- Indonesische afkomst, die pas 2 jaar in Nederland woonde en zelden met de trein reisde.

De jongen, hij zal rond de 20 zijn geweest, had geen kaartje, maar was ook niet helemaal op de hoogte van het kaartjesverkoopsysteem in ons land. Conducteurs beschikten destijds over een ontwerp proces verbaal, dat tevens als vervoerbewijs dienst deed. Om zo’n vervoerbewijs te krijgen, moest je je kunnen identificeren en je naam noemen.

Kies jij voor Gevoel of voor Big Data? (Een interessante workshop)

DSCN5652Waarom is dit zo’n belangrijke workshop? Omdat keuzes maken bepalend is voor alles wat je doet. Je doet dat dagelijks tientallen malen; grotendeels onbewust. De kwaliteit van je keuzes bepalen uiteindelijk het resultaat. Zeker in de toekomst waarin dingen razendsnel gaan. Dan wil je snel goede keuzes maken.

Google Ventures is een bedrijf dat model kan staan voor deze tijd en de komende jaren en misschien wel decennia. Het bedrijf was in 5 jaar 15 keer zo groot als bij de start. Dit komt doordat het bedrijf gebruik maakt van gegevensanalyse, de zogenaamde big data. Niet zonder trots zegt Bill Maris, de oprichter van het bedrijf, dat zijn organisatie toegang heeft tot de grootste database van de wereld. ‘Het zou dom zijn om dan enkel op je gevoel af te gaan’ voegt hij er fijntjes aan toe. Maar is dat wel zo? Bij hem wel, maar ook in andere branches?