ManagementSite Netwerk

Waar coaching de plank misslaat…

(Soms haal ik graag eens een artikel uit de oude doos, zoals deze van 10 jaar geleden.) Organisatieontwikkeling, zeg maar de trainings- en coachingsbranche, is onmisbaar geworden, zo lijkt het. Organisatieontwikkeling kan iets teweegbrengen, mits goed begeleid door het management, mits toegespitst op de praktijksituatie en mits goed is nagedacht of training wel het juiste middel is.

Bij training en coaching binnen organisaties gaat het om verbetering, oftewel om:
-lichamelijk en mentaal gezonde mensen
-die samenwerken
-en onderling helder communiceren
-om een optimale prestatie neer te zetten
-in een gezond bedrijf
-en die daar een eerlijke beloning voor krijgen.

Trainers, coaches en managers, de laatste Sitskoorn al gelezen?

IMG_2265Met haar laatste boek ‘Ik-kwadraat’ heeft Margriet Sitskoorn zich wat mij betreft genesteld in de top van de neuropsychologische wereld. Ze is daar naar toe geslopen in een jaar of tien. De televisie had haar al ontdekt, maar met dit boek passeert ze een aantal grootheden, waaronder Swaab, op een wijze waarin praktisch denken, eruditie en inzicht zich bundelen. Daarbij leer je van alles, omdat het boek vol zit met oefeningen. Het is een must voor iedere manager, trainer en coach. En ik zeg het alvast: die zullen een heleboek heilige huisjes zien instorten.

Je zou Ik-kwadraat kunnen zien als een gids voor de moderne tijd. De veranderingen die onze 21e eeuw met zich mee heeft gebracht schetst ze aan de hand van het Amerikaanse VUCA-model. Daarmee wordt bedoeld: de sterke dynamiek van de veranderingen, de talloze onzekerheden in onze tijd, de complexiteit van alles wat op ons af komt en de onduidelijkheid van de dingen die gebeuren. We missen overzicht en rustig achterover leunen helpt ons niet verder.

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Besluitvorming is geen poker!

IMG_5061De wereld verandert en hij verandert razendsnel. Door het internet zien bedrijven plotseling van alles gebeuren. Er is een dringende behoefte aan de juiste data. Om de besluitvorming te verbeteren. Gebleken is dat goede data je performance met 25% verbeteren. Het probleem is echter dat de juiste data heel moeilijk zijn te vinden. En als we ze vinden, gaan we er niet goed mee om.

We baseren ons bijvoorbeeld op te oude data of juist op te nieuwe. Ook maken we fouten door teveel aan het oude te willen vasthouden, of aan groupthinking te doen: doordat teamleden hetzelfde zijn, is er te snel consensus. In mijn boek ‘Het Flitsbrein’ noem ik nog 4 van die valkuilen, want het zijn er acht in totaal. (Het Flitsbrein stond in de Managementboek top 10)

Advertorial

TRAININGSDAG: De Kracht van Zelfsturende Teams

Aan de slag met kaders stellen en speelruimte geven, Vrijheid versus verantwoordelijkheid Van missers naar missie. Lees verder

Bowie bedankt!

IMG_2175Het zijn bijna familieleden, popsterren. Je kent ze al vanaf je jeugd en ze lopen heel wat jaren met je op. Als ze dood gaan voel je bijna hetzelfde verdriet als wanneer een oom of tante of een goede vriend sterft. De explosie aan berichten op de sociale media na de dood van David Bowie bewijst het. Zelf ben ik er behoorlijk van ontdaan, van de dood van deze artiest pur sang.

Iedereen heeft zijn eigen Bowie. Ik zelf weet nog dat ik als 9-jarig jongetje en trouw top 40 luisteraar voor het eerst zijn Space Oddity hoorde. Ik had, net als de meesten toen, nog geen idee wie Bowie was. Ik weet alleen nog dat ik dat nummer vergeleek met Atlantis van Donovan. Een beetje gekke vergelijking maar ik was 9 en dan denk je vrij associatief. Het woord ‘space’ kende ik al, want je had toen de ruimteserie de Thunderbirds, met de poppen van International Rescue. Als ik dit Bowienummer hoor, moet ik altijd denken aan het gele Thunderbird toestel, ik denk dat het de Thunderbird 4 was.

Zijn 50+-vrouwen de beste leiders?

IMG_5205Nog deze winter publiceert uitgeverij Futuro mijn nieuwe boek ‘Mannen en/of vrouwen?’ met als ondertitel ‘Diversiteit op de werkvloer’. Belangrijkste boodschap: probeer als leidinggevende gebruik te maken van de man-vrouw-verschillen. Benut ze. Verder zal het boek dieper ingaan op de invloeden van het brein, hormonen en genen. Ons gedrag is vaker dan we zouden willen afgeleid van seksuele mechanismes. Paringsrituelen die we uit de natuur kennen hebben bij mensen een geheel eigen gedaante aangenomen. Het soort auto, je positie in een organisatie, ja, het aantal kinderen werken allemaal mee aan je aantrekkelijkheid op de arbeidsmarkt. Maar niet alleen daar. Ook op de relatiemarkt. Hieronder een kleine voorpublicatie van het boek. Blijf deze blog volgen, want we houden je op de hoogte van de noodzaak van dit boek in een wereld die nogal krampachtig doet over man-vrouw-verschillen.

Zelfsturende dreams: een ervaring (case)

DSCN5715Steeds weer komt hij terug, de discussie over zelfsturende teams. Succesverhalen wisselen mislukkingen af. De VPRO maakte bijvoorbeeld Ricardo Semmler weer actueel, die een pleitbezorger is voor zo min mogelijk managementbemoeienis. En enige jaren terug publiceerde Ben Kuiken het boek ‘De laatste manager’. De boodschap is vaak hetzelfde: managers zijn nogal eens een sta-in-de-weg bij het behalen van een goed resultaat. Nee, zeggen de tegenstanders, niet waar, als je teams zelf laat sturen is er geen afstemming met andere teams, is de benadering vaak niet resultaatgericht genoeg, let niemand op de kosten en de belangrijkste tegenwerping: de grootste schreeuwers zijn de baas. Want er zal vanzelf weer een pikorde ontstaan, met een informele leider, en zo’n leider hoeft niet per ze datgene te zijn wat team en organisatie nodig hebben.

Het gaat niet goed met Nederland, maar laten we er niet onder gebukt gaan!

IMG_0310Laten we tussen de kalkoen en ander wild door de wereld eens analyseren op basis van de kersteditie van het NRC Handelsblad. Gaat het lekker in Nederland en de wereld? Nee, het gaat niet zo lekker. Als geboren optimist ben ik nooit vergeten de realiteit in het oog te blijven houden. Dit artikel gaat over die realiteit. En noem me geen doemdenker, want het gaat hier over actualiteit. Blijf er vooral vrolijk onder. Shit happens, je moet er alleen niet onder gebukt gaan. Dat is mijn levenscredo. Maar als  de enige vriend die je een halve eeuw kent aangeeft op 56-jarige leeftijd ontslagen te zijn, omdat zijn bedrijf is overgenomen door een Amerikaans bolwerk, dan is het lastig om vrolijk te blijven.

Ik keek eens rond in het NRC. Wat stond daar allemaal in? Om te beginnen waren er weer de nodige schandalen met hooggeplaatsten. Blatter en andere corrupte sportbobo’s werden besproken. Mensen die de boel oplichten, en dan met een pleister onder het oog een betoog doen. Oh, wat zijn we zielig. En ook zo zielig: Hooijmaijers, ex-gedeputeerde van de provincie Noord-Holland, VVD’er, veroordeeld voor witwassen, omkoping en valsheid in geschrifte, moet een dik half miljoen betalen. Een voordering van het Openbaar Ministerie, dat intussen ook weet waar het het geld moet halen. En denk je dan dat H. zich van enig kwaad bewust is. Nee hoor, ‘hij was vooral bezig slepende provinciale projecten voort te stuwen’. Logisch dus, volgens die man, dat je je aan malafide praktijken bezondigt.

Brouwerij-medewerkers pikken ontslag niet! (Case)

IMAG0669De Brouwerij ging besparen; zoveel was duidelijk. De IT-luchtbel die rond de eeuwwisseling zo groot was geweest als de zon zelf, was plotseling uit elkaar geklapt en de sky was niet langer de limit. Het geld is op, zei Cartouche, de externe die de Brouwerij had ingehuurd om, zoals het genoemd werd ‘kwartier te maken’. Uiteraard tegen een tarief dat himmelhoch jauchzend was; zelfs voor die tijd. Het geld was dus niet op. Leeme stond tussen zijn 71 collega’s naar het slecht nieuws gesprek te luisteren in het gebouwtje waar voorheen de werkweek werd afgesloten met het bier. Productconfrontatie noemden de Brouwerij-medewerkers het. Vroeger. Toen de Brouwerij nog gewoon de Brouwerij was, en de gemoedelijkheid iedere kreuk rechttrok.

Nu stonden ze verzameld als in een kerk, met Cartouche op het spreekgestoelte. De Brouwerij was in afwachting van het laatste oordeel, want geruchten wilden dat 30% van hen ontslagen zou worden. Ongeveer 22 mensen. Misschien waren het er minder. Leeme kende een verhaal waarbij de directie bewust een roddel de wereld in hielp. 150 van de 300 mensen zouden worden ontslagen. Toen dat er 80 waren viel het mee en bleef een wild effect uit.

‘De nieuwe cultuur is een zootje!’ (Case)

IMG_3108In het nu volgende verhaal zie je hoe de top van een bedrijf zich gelukkig waant met een verandering. Ze rusten ergens uit, en vinden dat het werk is gedaan. Maar is dat ook iets wat het middenkader ervaart? En wat vindt de medewerker? Naar mate het verhaal vordert blijkt dat de geslaagde implementatie wel wat haken en ogen kent. Om niet te spreken van weerhaken en ogen. Lees mee met dit eerste van een aantal verhalen over de ongemakken van onze organisaties.

‘Ergens in het midden van het land, stond het hoofdkantoor van de werkplaatsen. Op de bovenste verdieping zaten de directieleden die –vonden zij zelf- met één man teveel waren, maar de relaties waren goed, ze waren slagvaardig en dat rechtvaardigde veel.

Change en draagvlak…zucht??…

IMG_0041Vrijwel bij ieder veranderproces is het belangrijk dat managers de dingen vanuit een ‘gedragen visie’ implementeren. In de praktijk blijkt dit moeilijk. Medewerkers gaan niet zomaar ‘mee’. De ideeen die de veranderaars vooraf hebben over hun medewerkers gaan er vanuit dat duidelijkheid over de doelstellingen en over het ‘gewenste gedrag’ voldoende basis is.

Uit allerlei studies blijkt dat eigenaarschap dan een rol speelt. Medewerkers moeten het gevoel krijgen dat de verandering ‘van hun’ is. Pas na omarming van de visie zullen zij het verhaal ook met enthousiasme gaan doen. Om de betrokkenheid te vergroten passen veel managers de coachende stijl toe of laat hun medewerkers in sessies meedenken over de operationele kant van het veranderplan.