Lachen! We denken zo krom!

10-8A313A39-782083-960Als je denkt dat datgene wat je denkt klopt, terwijl het niet zo is, is de kans op verkeerde beslissingen sterk aanwezig. Wat Chabris en Simons in De onzichtbare gorilla duidelijk maken is dat de veelgeprezen intuitie in heel veel gevallen een illusie is. Ze noemen de voorbeelden van Gladwell uitzonderingen op de regel. Hun antwoord komt er op neer dat je dingen pas met zekerheid kunt zeggen als het wetenschappelijk te onderzoeken en te toetsen valt. Anders heeft het het niveau van gokken. Bij iedere keuze die je maakt is er een kans van x procent dat het de goede keuze is. Dat je dat perfect van te voren meende aan te voelen heeft te maken met een van deze illusies:

Focus? Pas op!

Als we ergens op gefocust zijn, zien we belangrijke dingen over het hoofd of zelfs helemaal niet. Ditzelfde geldt voor dingen waarnaar we niet op zoek zijn. Die merken we domweg niet op. Maar we denken ondertussen wel dat we ze opmerken. Dit fenomeen heeft de naam ‘aandachtsillusie’ gekregenDenk bij deze illusie aan het motorongeluk dat iemand kreeg omdat de automobilist mobiel belde. De automobilist gaf toe dat hij de motorrijder niet opmerkte. Terwijl hij voor zijn neus reed zag hij hem niet. Chabris en Simons laten meer voorbeelden zien waarbij we dingen niet zien terwijl ze voor onze neus plaatsvinden. Ondertussen geven we in onderzoeken aan dat we zeker weten dat we ze wel zouden opmerken.

Komop, 55+ ers, er ligt een wereld voor je open! (deel 2)

2014-11-18 10.50.23Deze week plaatsten we het eerste deel van een betoog over 55 plussers. Hier volgt het tweede deel, waarin ook een aantal tips staan aan het einde. De strekking van het eerste artikel was eenvoudig: 55 plussers hebben het soms moeilijk met de veranderingen die zij gedurende hun leven hebben moeten meemaken. Uiteraard ben ik zeer benieuwd naar jouw mening over dit onderwerp. Wat kom jij hier tegen? Hoe ga je er mee om? Hier deel 2 van het artikel. Een vervolg op dat van afgelopen zaterdag, dus. 

Komop, 55 + ers, er ligt een wereld voor je open! (deel 1)

2014-12-04 16.39.1455 plussers hebben het moeilijk in onze samenleving. Op het werk worden ze vaak met argusogen aangekeken vanwege hun relatief hoge lonen en hun kritische opmerkingen. Ze worden gezien als vastgeroest en star. Hun arbeidsethos is vaak prima, hun vakdeskundigheid ook en ze brengen natuurlijk een dot aan ervaring mee. Maar hun houding, he?

Met name hun houding bij veranderingen wordt gelaakt. Na 20 jaar veranderingsprocessen zijn ze verandermoe, een woord waaraan ik maar niet kan wennen. Je begint in deze tijden niets met verandermoeheid, want processen veranderen voortdurend. Het is een gegeven, net zoiets als het bakken van patat voor een patatbakker. Stel je voor dat zo’n man ineens gaat roepen dat hij patatbakmoe is. Zou hij daarmee het leven voor zichzelf leuker maken?

Irritante macho nuchterheid!

2014-11-08 18.00.39En hoe gaan wij in Nederland op ons werk met emoties om? Nou, die zijn in elk geval minder populair dan machogedrag. Managers die uitstralen dat ze van ‘kort door de bocht’ houden, boezemen meer waardering in dan mensen die ruimte maken voor gevoel. Brallen lijkt beter dan luisteren, en als iemand zich niet lekker voelt, dan moet ie daar vooral snel iets aan doen. Als coach hoor ik de gevoelens van mensen, ook van machomanagers, over hun werksituatie vaak wel. Ik zou het wel eens onderzocht willen zien. En dan vooral de vraag hoeveel mensen zich groot houden, hoeveel mensen eigenlijk een vervelend gevoel hebben over hun werksituatie, maar dat aan alle kanten camoufleren omdat er een paar schreeuwers in hun buurt rondlopen, die net doen alsof het uiten van je kwetsbaarheid hetzelfde is als de hele dag softe babbeltjes met elkaar houden.

Foute staffers

2014-11-18 09.56.49In de trein hoorde ik onlangs een gesprek dat ik symptomatisch vind voor bepaalde stafafdelingen in de 21e eeuw. Veel analytisch gedoe over medewerkers, die al dan niet zouden functioneren. Gesublimeerde roddel, verpakt in een jasje van competenties en organisatiedoelen. Komt erop neer dat je een eigenschap van iemand uitvergroot, en die eigenschap dan combineert met een organisatiedoel. En wel zo dat die eigenschap niet positief is voor het verwezenlijken van de organisatiedoelen.

Deze benadering is zo vals, omdat hij niet drijft op feiten maar op het gevoel van de betrokken staffers, in dit geval HRM-managers. Natuurlijk is het zo dat er mensen zijn die op verkeerde plekken zitten, en dan moet je met elkaar eerlijk praten en vooral de wond niet te lang laten zweren. Maar dat geanalyseer, brrr. Vanochtend hoorde ik ongeveer het volgende. 

Feedback is vaak waardeloos

2014-10-14 18.27.28Nieuwe teamleiders en managers geven wel eens een oordeel over hun nieuwe afdeling. Ik hoorde er onlangs een na 2 maanden over zijn medewerkers praten. ‘Ze voelen zich niet verantwoordelijk voor het werk dat ze doen. Er is geen betrokkenheid. Ze handelen niet proactief en ze mopperen erg over het management. De meesten lopen hier ook al 30 jaar. Als je ze vraagt waarom ze doen wat ze doen, zeggen ze: omdat we het altijd zo hebben gedaan en zo werkt het!’

Als je bij zo’n manager doorvraagt, hoor je nog meer. ‘Ik heb het gevoel dat die mensen verwaarloosd zijn. Dat er jarenlang niets aan ze gedaan is. Er is niet naar ze geluisterd en er is ze ook nooit duidelijk verteld wat het beleid was. Geen wonder dat ze in de negatieve stand zitten. Er heerst een echte 9 tot 5-mentaliteit. Over overwerk hoef ik niet te beginnen. Ja, daar ga ik een hele klus aan hebben.’

‘Ze zijn er nooit, die managers!’ Maar…waarom dan niet?

2014-11-14 15.50.58Ondanks dat Paul pas 2 jaar manager was, waren zijn bazen en collega’s erg gecharmeerd van hem. Paul was een jonge vent, maar had een duidelijke visie en, wat belangrijker was, hij was er goed toe in staat om die loud and clear te formuleren. In deze klus werkten de organisatie en ik aan verbetering van de communicatie, en zoals ook moderne methoden leren kan je dat beter in het proces doen: on the job.

Mijn opdracht was dan ook om mijn werk als trainer/coach in ‘de alledaagse waan’ te doen. En om te kijken hoe daar de communicatie verliep. Dat doe ik vaker en dan ontdek je helaas te vaak, dat het enthousiasme dat collega’s en directies voor een manager voelen niet gedeeld wordt door de medewerkers.

‘Hoppa’-managers zijn als rinkelende cymbalen!

2014-10-20 21.00.43En oh, wat vinden sommige leidinggevenden het fijn om sterk over te komen. De wereld bestaat uit softies, maar gelukkig zijn zij er, de mannen van stavast, jongens van Jan de Witt. Lukt het iemand niet zo goed om goed te functioneren, dan ontslaan we hem toch even? Daar zijn wij heel makkelijk in. Geen aaiepoes doen, geen zijden handschoentjes, geen geitewollen gedoe, maar aanpakken; hoppa!

Intuitie en besluitvorming: een goed koppel?

IMG_5935In onze wereld is veel behoefte aan snelle besluiten. En om te besluiten heb je informatie nodig. Over de markt, over je concurrenten, over de laatste technische ontwikkelingen, over recente regelgeving, politieke besluiten, kortom: over alles wat met de verkoop van je product te maken heeft. Deze gegevens helpen je om een sterke speler te blijven op de markt.

Maar er is een probleem. De informatie, de data, zijn niet altijd up-to-date. Ze zijn verouderd en vaak onvolledig. De gegevens waar Management Teams over beschikken, zijn simpelweg niet actueel en daardoor staan de besluiten op drassige grond. Dit is een probleem waar de meeste organisaties mee kampen.

Dus gaan ze op zoek naar alternatieven. En een van de meest geprezen alternatieven is intuitie. Steve Jobs zei hierover: ‘Heb de moed om je hart en intuitie te volgen. Die weten al waar je naar toe moet.’  Dit idee, dat intuitie alles al weet en geen behoefte heeft aan toetsing met data, is wijd verspreid. Het werd verkondigd door grootheden als Einstein, Socrates en Picasso, om er maar eens een paar te noemen.

Laatste reacties

Willem-Jan Vos, 9 dgn geleden

Deze zomer heb ik het boek 'Holacracy' gelezen (een vorm van zelfmanagement), welke s…

reactie op: Zelfsturende dreams: een ervaring (case)
Peter Urbanus, 14 dgn geleden

Mooi gezegd en geen woord gelogen. Maar kennelijk ligt het allemaal minder eenvoudig.…

reactie op: Het gaat niet goed met Nederland, maar laten we er niet onder gebukt gaan!
Koos Groenewoud, 18 dgn geleden

Ik heb van dit verhaal genoten. Het past in "Het jaar van de ontmaskering", geeft wee…

reactie op: 'De nieuwe cultuur is een zootje!' (Case)

Opleiding

Boek van de week

Over Bert Overbeek en JongeBazen

Bert Overbeek is trainer, coach, interim manager en oprichter van Jongebazen. Opgeleid door NS en Schouten en Nelissen, besloot Jongebazen-eindredacteur Bert Overbeek na 25 jaar loondienst om voor zichzelf te gaan werken rond 2005. Hij wilde zijn klanten meer op maat bedienen, de basis van zijn werk verdiepen en de kwaliteit van zijn werk vergroten en had het gevoel dat hij daarvoor onafhankelijk moest kunnen opereren.  Hij is er gelukkig van geworden.

Redactie