1500 artikelen in 10 jaar Jongebazen

2014-10-14 18.27.28Vandaag publiceerden we het 1500e artikel op Jongebazen. De blog heeft de tand des tijds daarmee met vlag en wimpel doorstaan. Ze bestaat 10 jaar en trekt over de 100 000 bezoekers per jaar. Ooit begon het met korte flitsjes opgepikt in de praktijk van het leidinggeven. Maar de artikelen werden steeds steviger.  Jongebazen.nl haalde meerdere malen de landelijke pers. En kranten raadplegen de blog regelmatig, vanwege de originele invalshoeken en onderwerpen.

Leiderschap voor jonge managers staat nog steeds centraal, maar de blog behandelt ook thema’s als het brein en de toekomst. Ook de onderwerpen van de boeken van oprichter en eindredacteur Bert Overbeek lichten af en toe op op jongebazen.nl. Diversiteit, big data, exponentiele organisaties en intuïtie bijvoorbeeld. En nooit wordt de humor vergeten.  

Bangalijsten studentencorps afspiegeling van samenleving?

IMG_662822 jonge studenten als hoeren neerzetten en hun telefoonnummers erbij zetten. Met zijn zessen iemand op zijn hoofd gaan staan en hem hersenoedeem bezorgen. Ja, dan haal je de pers wel. Media zijn dol op ellende en onrecht. Daar zitten ze graag boven op. Omdat wij er dol op zijn en het graag consumeren. Ontgroeningen van studentencorpsen zijn dan ook al jaren een thema dat door journalisten graag wordt gevolgd. Ze springen er collectief bovenop.

Politici ook, en die hebben ook die taak. Als overheid zijn zij bewakers van de normen en waarden en zij dienen zich uit te spreken. Dat is dan ook onmiddellijk gebeurd. Er is zelfs een politiek steekspel van gemaakt. Een politicus wilde dat een collega publiekelijk afstand deed van zijn Vindicat verleden. Verkiezingsretoriek, politieke zwartmakerij, en daarom voelt het vals. Die 22 jonge vrouwen en de jongen van het hersenoedeem inzet maken van verkiezingen laat een opmerkelijke kilheid zien. 

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Veranderen kan dat? (de nieuwe Swaab)

Het nieuwe boek van Swaab is er. Na het lezen van alleen nog maar het begin, dacht Bert na over hoe dit boek zich verhield tussen het boek van een andere grootheid in de neurowereld, Margriet Sitskoorn. Swaab is hersenspecialist, Sitskoorn een neuropsychologe. Dat verschil is voelbaar in hun opvattingen.

Dat is allemaal goed en aardig, maar wat moeten we er nu mee? Kunnen we nu wel of niet veranderen?

Momenteel geeft trainer en personal coach Bert Overbeek lezingen over het onderwerp ‘Werken in 2025’, waarin ook dit soort onderwerpen naar voren komen. Informatie is via Bert’s onderneming Pitcher Support te verkrijgen. pitcher.support@hetnet.nl  Website Bert, met filmpje: pitchersupport.jimdo.com

Vacatures

IT manager (Bussum)

Op zoek naar een uitdaging buiten Nederland? Wij zoeken een pragmatische IT manager in Surabaya - Indonesië!... Bekijk alle vacatures

Advertorial

Parttime Master Bedrijfskunde ErasmusUniversiteit

Combineer opleiding, werk en privé en verhoog je waarde in minder dan 2 jaar. DOWNLOAD DE BROCHURE Lees verder

Kan ons brein de toekomst aan? (vlog)

IMG_5259We bevinden ons volgens een groot aantal deskundigen in een omslag. We worden een homo digitalis, oftewel: we zullen ons in snel tempo gaan bedienen van sterk verbeterde robots en computers. De kans is aanwezig dat er, met de huidige groei van de wereldbevolking (8 miljard in 2025) en de toename van de werkpopulatie (1 miljard) voor een heleboel mensen geen werk meer is. Dat betekent iets voor onze paradigma’s en voor ons dagelijks leven. In deze informele quickvlog gaat het er over of ons brein de digitalisering aankan. Veel plezier bij het kijken naar de vlog. 

Mag dat gezeur over diversiteit eens afgelopen zijn??

DSCN5508Mannen en vrouwen, oudere en jongere medewerkers, wel of niet in Nederland geboren; het leidt helaas nog wel eens tot ‘gezeur’ op de werkplek. Meestal niet openlijk, maar wel achter de schermen en in onderonsjes, die dan weer hun invloed hebben op de sfeer in het team. Allemaal zinloze en verspilde energie. Ik verwonder me erover dat we niet veel meer gebruik maken van de verschillen, in plaats van elkaar met allerlei vooroordelen om de oren te slaan. Iedereen heeft een eigen inbreng en diversiteit zorgt voor een beter resultaat. Luister maar naar deze vlog.

Bestaat je baan nog in 2025, manager!

IMG_5447Vandaag sprak ik in Utrecht over ‘werken in 2025’. Intussen heb ik dit verhaal over de veranderingen in de komende tien jaar ook verteld op de Universiteit van Twente, een paar grotere organisatie en morgen bij de gemeente Leeuwarden. Daar heeft het meer het karakter van een workshop, en ook geef ik op dit gebied een training.

Het verhaal lijkt enorm te voorzien in een behoefte; iets dat ik me niet realiseerde toen ik het afgelopen jaar mijn studies naar dit onderwerp deed. De evaluaties zijn net zo positief als een paar jaar geleden toen ik mijn workshops over het brein gaf (toen nog geen hype).

Diversiteit, interesseert dat mensen eigenlijk wel echt?

2016-07-11-PHOTO-00002829En daar is het onderwerp weer. Diversiteit. Het NRC op zaterdag zette de spotlight er maar weer eens op. ‘Voor het eerst in negen jaar is het aantal vrouwelijke bestuurders in het bedrijfsleven gedaald. Maar het aantal vrouwelijke commissarissen stijgt licht.’ In 2015 waren 17 van de 212 bestuurders vrouw. In 2016 zijn het er twee minder. Het is de eerste keer in negen jaar dat er een daling is ingezet. Aan de andere kant neemt het aantal commissarissen toe met 2%. 102 van de 441 commissarissen zijn vrouw.

Hoogleraar Mijntje Luckenrath geeft toe dat de daling van het aantal vrouwelijke bestuurders haar verbaast, want ‘alle maatregelen zijn erop gericht om dit (vrouwen als bestuurder) te laten stijgen’. Hier en daar wordt er ook wel succes geboekt. Bij de Rabobank maakt Wiebe Draaijer zich hard voor 25 tot 30% vrouwen in de top. Twee van de drie bestuurders zijn daar vrouw. ‘Juist mannen moeten vertellen over het nut van vrouwen in de boardroom’ zegt Luckenrath dan ook.

Johan Derksen en het Nederlands voetbal

IMG_1089Ik kijk graag naar het programma ‘Voetbal Inside’. Daar bespreken Wilfred Genee, Johan Derksen en Rene van der Gijp de voetbalwereld, met gasten als de ronde en goedlachse Jan Boskamp, de ijdele schreeuwlelijk Hans Kraay junior en de kritische Telegraaf journalist Valentijn Driessen. Het programma schommelt wat tussen serieuze analyse en amusement en heeft daardoor al wel eens de Televizierring gewonnen. Het spreekt mij door de kwinkslagen veel meer aan dan de quasi serieuze programma’s van de publieke omroep, met deskundigen waarvan je de neus dicht gaat zitten.

Medische wereld echt niet corrupt, hoor!

IMG_6430Jonge managers zijn over het algemeen niet bezig met hartproblemen. Wel met gezond leven en met sport. En gelijk hebben ze. Mensen willen zichzelf fit voelen en bovendien een levenlang mee. Deze behoefte aan gezondheid is zo krachtig, dat je geen krant kunt openslaan of er staat een advies in om gezonder te gaan leven. Voedsel, bewegen, ophouden met roken en minder drinken; het komt allemaal langs.

Nu ben ik al een wat oudere manager die onlangs geconfronteerd werd met drie vernauwingen in zijn hartkransslagaders. Dan schrik je. Een hartinfarct ligt op de loer. Ik heb overigens vanaf mijn 18e hardgelopen, dus daar kan het niet aan liggen. Waaraan dan wel? Dat wil je op zo’n moment graag weten. En je wilt dat het verholpen wordt. Intussen ben ik gedotterd en is dat dus gebeurd.

Een Nederlandse generaal over leiderschap

IMG_3114In de overstelpende hoeveelheid boeken over leiderschap is ‘Niemand is belangrijker dan het team’ van brigade-generaal Otto van Wiggen een opvallend boek. Het is altijd interessant om kennis te nemen van de denkbeelden van iemand die kennis combineert met ervaring, maar niet iedereen is in staat om een helder en interessant verhaal te vertellen. Van Wiggen wel. Zijn boek is gelardeerd met aansprekende voorbeelden van militairen in gevechtssituaties. Daarbij blijkt hij buitengewoon goed op de hoogte van moderne leiderschapstheorieen.

Tijdens het lezen heb ik een aantal malen zitten denken wat het boek nu zo krachtig maakt. Zijn het de talrijke voorbeelden van leiderschap in situaties dat leiderschap er echt toe doet, dat het gaat om zaken van leven en dood? Is het de rustige en duidelijke verteltrend, waardoor het verhaal niet blijft hangen in abstract gebabbel over leiderschap, maar een sterk praktisch karakter heeft?