Je hart volgen is vaak: breken met veiligheid…en dat is pittig!

In de intrigerende film Shadows and fog van Woody Allen zien wij een iemand vastlopen in zijn patronen. De persoon in kwestie, Kleinmann (gespeeld door Allen zelf) wordt op de huid gezeten door allerlei onduidelijke verplichtingen, waaraan hij eigenlijk niet kan voldoen, en dat maakt hem bang. Hij is kantoorklerk, maar door de aanwezigheid van een bedreiging (een moordenaar) in zijn buurt, worden er ineens allerlei eisen aan hem gesteld die hij niet waar kan maken.

De wereld van zijn veiligheden wordt ineens een angstaanjagende beklemming. Dit is een symboliek die veel mensen herkennen, die te maken hebben gehad met leidinggevenden en organisaties die van hen af willen; dit ondanks het feit dat ze hard werken. Wie zo naar Shadows and fog kijkt, zal veel hebben aan deze film uit 1991. Ditzelfde geldt voor millennials die burn out verschijnselen ervaren in dit tijdperk van strangling information stress. Ook van hen worden dingen gevraagd die ze niet waar denken te kunnen maken. Gevolg? Diepe twijfel aan zichzelf. En het gevoel niet mee te kunnen. Ondanks cum laude masters en bachelors.

De ‘veranderkok’ kookt niet volgens een standaardreceptje!

Het aantal mensen dat zich bezig houdt met veranderingen is in  de loop van de jaren steeds groter geworden. En was eerlijk gezegd altijd al groot. Zelf zit ik nu  meer dan 20 jaar in de veranderingen van teams en organisaties, en een ding is me erg duidelijk geworden: met alleen een Kotter model of een ander verandermodel kom je er niet.

Steeds weer blijkt het veranderen van teams en organisaties afhankelijk te zijn van de verandermogelijkheden van de afzonderlijke medewerkers. Ik schrijf bewust verandermogelijkheden, en niet veranderbereidheid. Mijn studies van het brein van de afgelopen 15 jaar hebben me laten zien, dat mensen niet op alle punten kunnen veranderen. Managers, trainers en coaches (wij, de veranderaars) zeggen dan te vaak: die persoon ‘wil niet mee’. 

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Is spiritualiteit en religie verboden voor managers?

Ik weet dat heel veel managers, trainers en coaches gevoed worden door spirituele en religieuze denkbeelden. Dat weet ik uit de talloze gesprekken die ik in de afgelopen decennia op trainingslocaties voerde bij de borrel. Dan kwam dat vaak langs, tussen gesprekken over de alledaagse beslommeringen door.

Ook in mijn coachingspraktijk raakten mensen vaak aan dit onderwerp. Als ik vroeg of ze hier ook openlijk voor uit kwamen zeiden ze meestal nee. Praten over de dingen die je energie geven, vooral als ze een religieuze of spirituele oorsprong hebben, lijkt ‘not done’. De reden is dat we in een ‘god is dood’-tijdperk leven. Wie gelooft in een god, of zich op een andere manier spiritueel laat inspireren, wordt zweverig gevonden, of niet meer van deze tijd.

Vacatures

Transport Manager (Rotterdam)

Heb jij ervaring met het oprichten van een transportnetwerk? Ga je een uitdaging niet uit de weg en ben je zelfstandig en oplossingsgericht? Solliciteer vandaag nog!In opdracht van MediaMarkt, is D... Bekijk alle vacatures

Advertorial

Parttime Master Bedrijfskunde ErasmusUniversiteit

Combineer opleiding, werk en privé en verhoog je waarde in minder dan 2 jaar. DOWNLOAD DE BROCHURE Lees verder

Hoe blijf je gezond in de digitale gekte? (Modern time management)

Vanmorgen aan de koffie sprak ik Eileen. Eileen wil twee keer per dag 15 minuten stilte inbouwen op de werkplek. Ze vindt het niet erg als ze dan wat langer moet blijven. Ze wil ook twee bewegingsmomenten van een kwartier. En eigenlijk zou ze een half uur een middagdutje willen doen.

Haar manager vindt het zweverig.

-Het is hier een werkplek, geen spiritueel centrum. Mindfullen doe je maar ergens anders, zegt hij met een knipoog, want de werkrelatie is prima.

Is het zweverig wat Eileen voorstelt? Wie iets van het brein weet, zal vinden van niet. De informatiestress is enorm toegenomen. Schrijvende mind-kenners als Dirk de Wachter, Yuval Harari, Witte Hoogendijk en Daniel Levitin (niet de minsten) wijzen op de informatiegekte van onze tijd. Vroeger schreef je een brief, een of twee keer per week, en dan verwachtte niemand onmiddellijk een antwoord. Tegenwoordig word je geacht tientallen mails per week onmiddellijk te beantwoorden.

Voordelen van onze onderlinge verschillen

Op de site van Managementboek.nl stond een recensie over mijn boek ‘Diversiteit’, dat daar uiteindelijk op nummer 3 in de top 100 belandde. De tekst is van Annett Keizer. Ik geef hem hier onverkort weer.

‘In een tijd van ‘America first’, xenofobie en gedoe rond transgendertoiletten durft Bert Overbeek het aan om de lezer zelf na te laten denken over het begrip diversiteit. Mensen verschillen nou eenmaal, maar onbekend maakt onbemind, terwijl de voordelen van diversiteit, ook voor organisaties, legio zijn. Dus stop met het scheppen van onenigheid en bundel de kracht van variatie die er is tussen mensen.

‘Zullie zijn allemaal hetzelfde’ (wij-zij-denken op de werkvloer)

Mensen hebben niet alleen iets met roddelen; ze hebben ook een aangeboren achterdocht ten aanzien van buitenstaanders. Aangeboren betekent dat het in je brein zit, en volgens neuropsycholoog Daniel Levitin is dit ook zo. Hij heeft het over het in-group/out-group-denken. Een voorbeeld hiervan.

Laatst sprak ik een Rotterdammer die zei dat er geen Rotterdammer hetzelfde is. Nergens zo veel verschillen als tussen ‘zijn’ Rotterdammers. Niet veel later in het gesprek zei hij dat mensen uit ‘020 een pot nat’ waren. Kort samengevat: hij zag wel de nuances in de groep waar hij toe behoorde, maar niet die van de Amsterdammers. Dit is wat je in-group/out-group-denken noemt.

Samenwerken en diversiteit

Samenwerken is al eeuwen een thema in organisaties. Het vraagt iets van medewerkers maar ook van hun leiders en managers. Onderweg naar een soepele samenwerking komen we allerlei hobbels tegen. Dat is niet zo gek, wanneer je naar onze biologie kijkt. Van oudsher leefde de mens in groepen, die genetisch verwant waren. Zodra we in contact kwamen met andere groepen mensen, gingen er allerlei onbewuste ‘scans’ in ons aan het werk.

-Zijn die mensen wel veilig?

-Wat voor gewoonten hebben ze?

-Hebben we nog wel genoeg te eten als we met deze groep samenwerken?

Diversiteit en klantgerichtheid

Een van de belangrijkste voordelen van diversiteit in je organisatie is dat je sneller contact maakt met meer klantengroepen. De benadering van mensen met een migrantenachtergrond is bijvoorbeeld een vak apart. En dit kan beter gedaan worden door mensen met dan mensen zonder een migrantenachtergrond.

Dit soort verschillen kom je al tegen in het handelsverkeer tussen Belgie en Nederland. Nederlandse sales mensen hebben nog weleens een neiging tot directheid. In Nederland geldt dat als een voordeel, dat to the point komen, mits het authentiek blijft. In ons land is authenticiteit erg belangrijk. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Een nuchtere directe benadering zou in Belgie minder goed vallen. De vlotte babbel van de Nederlander werkt daar ook maar half.

Past Semmler bij alle culturen? (Discussie)

Studies tonen dat diversiteit in de top fikse voordelen heeft. Vooral in internationale organisaties en handelsverkeer  is het handig om culturele variatie in je MT te hebben. Anders stap je gemakkelijk in de valkuil van maar 1 stijl van leidinggeven. In Nederland is bijv. dienend leiderschap heel populair. Dat past goed bij een cultuur die al tijdens de Romeinen anti-autoritair was. En nu (geheel volgens de culturele traditie van ons land) ‘en masse’ de Braziliaan Ricardo Semmler weer omhelst. Dat laatste is interessant, want Semmler is al wat verouderd en heeft ook niet in iedere context goed gewerkt. De hype blijft niettemin. In ons land.

De coachende zowel als de dienende leiderschapsstijl, zoals niet alleen Semmler maar ook Fons Trompenaars die predikt, hebben voordelen, maar passen -zo blijkt uit studies- niet bij iedere cultuur. Ze is ‘a bridge too far’ of beter: ze zal nooit populair worden in die culturen.

‘Ze hebben geen zelfreflectie’ Jij wel?

Zelfreflectie is een hot item voor managers. Ik hoor vaak dat een van hun medewerkers ‘geen zelfreflectie’ heeft. Of ze dan echt zelfreflectie bedoelen, weet ik niet. Uit die gesprekken maak ik op dat men iets bedoelt als zelfkennis: iemand heeft geen inzicht in zijn effect op de omgeving. Vaak wordt er aan gekoppeld dat de persoon in kwestie ‘inhoudelijk’ wel goed is. ‘Dat is nu juist zo lastig’.