Van bourgondisch eten drinken word je jammer genoeg vadsig en papperig…

Even wat gezondheid op deze jongebazen-site. Echt jong zijn we niet meer, maar soms geven we graag inzichten door waar je op jonge leeftijd niet bij stil staat, maar die later in je leven toch van belang worden. Ik heb tussen mijn 25e en 45e nergens over nagedacht en dat heeft toch wat gevolgen gehad voor daarna. Ik heb het nu wel weer aardig op de rit. Maar misschien handig om te weten op jonge leeftijd hoe je kan voorkomen dat je straks na je 45e vadsig wordt en ongezond.

‘Vanochtend bleek ik met mijn 1 meter 82 85,1 kg. Op dit moment val ik niet meer af. Dat betekent dat ik sinds januari 2016 in het totaal 17 kilo kwijt ben geraakt en nu kennelijk op mijn ideale gewicht ben uitgekomen.
Mensen vragen vaak of ik op dieet ben geweest. Dit is niet het geval. Dieten werken niet. Wat werkte bij mij?

Facebook is toch gewoon: wat jij er van maakt?!

Waarom post een mens veel op Facebook? Ik ben namelijk iemand die dat doet. Deels omdat ik veel schrijf. Maar voor mij heeft het meer functies. Ik zal ze eens inventariseren.
1. Ik vind het prettig om zaken op te schrijven, te fotograferen of naar dingen te verwijzen die ik boeiend vind. 2. ik vind het prettig om anderen te volgen en te kijken wat die aan het doen zijn. 3. de respons van anderen op dat wat je meemaakt is vaak boeiend, interessant en soms zelfs hartverwarmend. Je kunt er zelfs van leren. 4. In een leven zoals dat van mij (veel reizen, veel werken, weinig vaste ritmes) is het handig dat familie en vrienden mee kunnen kijken waar je nu weer uithangt. En bij bepaalde zaken kan je gelijk een grote menigte bereiken.

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Kan ons brein de digitale revolutie aan?

Kan ons brein de digitale revolutie aan, waarin we ons momenteel bevinden? Dat is een vraag die veel gesteld wordt. Mede vanwege burnouts en ziekteverzuim. Het idee is als volgt: we worden de hele dag met informatie bestookt. Door whatsapp, mail, facebook en linkedin bijvoorbeeld. En vaak worden we geacht op korte termijn een reactie te geven.

De druk om en de snelheid van reageren jagen ons cortisol omhoog. Dit stresshormoon zorgt voor chronische gevoelens van onbehagen, die uiteindelijk in burn out kunnen uitmonden. Mensen benen het niet bij.

En dan is er dus ook nog de digitale revolutie. De ontwikkelingen daar gaan razendsnel. En deskundigen stellen openlijk de vraag of we later nog wel werk zullen hebben. Op het internet circuleren lijsten met banen die verdwijnen. Het is voor velen onduidelijk welke technologische ontwikkelingen ons nu boven het hoofd hangen. En het is onzeker hoe de toekomst er uit zal zien. Hoe gaat ons brein daar mee om? (Schrijversportret: Ita Joosten)

Vacatures

Business Manager (Blaricum)

Zit het laten groeien en het opbouwen van een (nieuwe) business in je bloed en ben jij commercieel ingesteld? Als Business Manager ben jij verantwoordelijk voor new business, het uitbouwen van rela... Bekijk alle vacatures

Advertorial

Geef een impuls aan je strategisch leiderschap

Wil jij je verder ontwikkelen als strategisch leider? Bekijk dan het Strategic Leadership Program. Vraag de brochure aan Lees verder

Robots: pikken ze ons werk af, of gaan ze ons helpen??

Daniela Rus is de vrouwelijke directeur van CSAIL. Dit is een lab voor computerwetenschappen, robots en kunstmatige intelligentie. Ze geeft leiding aan 120 mensen die verspreid over de wereld allerlei belangrijke organisaties helpen. Voorheen was ze ondermeer hoogleraar computerwetenschappen. Ze werkt nu mee aan projecten voor zelfsturende boten en auto’s. Ze heeft veel kennis van wat er op dit ogenblik gebeurt op het gebied van computers en robots. En ook zij heeft een visie op de veranderingen die de techniek zullen brengen.

Rus is een optimist. Robots en toekomstige computers zullen ons gaan helpen om taken die we niet leuk vinden te automatiseren. Ze zullen ons werk niet vervangen, maar slechts delen van ons werk. De angst dat ons werk zal verdwijnen vindt ze dan ook te somber. Er zullen nieuwe banen ontstaan. En de onder andere door Elon Musk geschetste apocalyptische scenario’s vindt ze irreeel.  Die willen ons laten geloven dat de digitale revolutie het einde van de mensheid betekent. Robots zouden de macht van de mensen overnemen; een moment van ‘singularity’.

Je hart volgen is vaak: breken met veiligheid…en dat is pittig!

In de intrigerende film Shadows and fog van Woody Allen zien wij een iemand vastlopen in zijn patronen. De persoon in kwestie, Kleinmann (gespeeld door Allen zelf) wordt op de huid gezeten door allerlei onduidelijke verplichtingen, waaraan hij eigenlijk niet kan voldoen, en dat maakt hem bang. Hij is kantoorklerk, maar door de aanwezigheid van een bedreiging (een moordenaar) in zijn buurt, worden er ineens allerlei eisen aan hem gesteld die hij niet waar kan maken.

De wereld van zijn veiligheden wordt ineens een angstaanjagende beklemming. Dit is een symboliek die veel mensen herkennen, die te maken hebben gehad met leidinggevenden en organisaties die van hen af willen; dit ondanks het feit dat ze hard werken. Wie zo naar Shadows and fog kijkt, zal veel hebben aan deze film uit 1991. Ditzelfde geldt voor millennials die burn out verschijnselen ervaren in dit tijdperk van strangling information stress. Ook van hen worden dingen gevraagd die ze niet waar denken te kunnen maken. Gevolg? Diepe twijfel aan zichzelf. En het gevoel niet mee te kunnen. Ondanks cum laude masters en bachelors.

Is spiritualiteit en religie verboden voor managers?

Ik weet dat heel veel managers, trainers en coaches gevoed worden door spirituele en religieuze denkbeelden. Dat weet ik uit de talloze gesprekken die ik in de afgelopen decennia op trainingslocaties voerde bij de borrel. Dan kwam dat vaak langs, tussen gesprekken over de alledaagse beslommeringen door.

Ook in mijn coachingspraktijk raakten mensen vaak aan dit onderwerp. Als ik vroeg of ze hier ook openlijk voor uit kwamen zeiden ze meestal nee. Praten over de dingen die je energie geven, vooral als ze een religieuze of spirituele oorsprong hebben, lijkt ‘not done’. De reden is dat we in een ‘god is dood’-tijdperk leven. Wie gelooft in een god, of zich op een andere manier spiritueel laat inspireren, wordt zweverig gevonden, of niet meer van deze tijd.

Hoe blijf je gezond in de digitale gekte? (Modern time management)

Vanmorgen aan de koffie sprak ik Eileen. Eileen wil twee keer per dag 15 minuten stilte inbouwen op de werkplek. Ze vindt het niet erg als ze dan wat langer moet blijven. Ze wil ook twee bewegingsmomenten van een kwartier. En eigenlijk zou ze een half uur een middagdutje willen doen.

Haar manager vindt het zweverig.

-Het is hier een werkplek, geen spiritueel centrum. Mindfullen doe je maar ergens anders, zegt hij met een knipoog, want de werkrelatie is prima.

Is het zweverig wat Eileen voorstelt? Wie iets van het brein weet, zal vinden van niet. De informatiestress is enorm toegenomen. Schrijvende mind-kenners als Dirk de Wachter, Yuval Harari, Witte Hoogendijk en Daniel Levitin (niet de minsten) wijzen op de informatiegekte van onze tijd. Vroeger schreef je een brief, een of twee keer per week, en dan verwachtte niemand onmiddellijk een antwoord. Tegenwoordig word je geacht tientallen mails per week onmiddellijk te beantwoorden.

Voordelen van onze onderlinge verschillen

Op de site van Managementboek.nl stond een recensie over mijn boek ‘Diversiteit’, dat daar uiteindelijk op nummer 3 in de top 100 belandde. De tekst is van Annett Keizer. Ik geef hem hier onverkort weer.

‘In een tijd van ‘America first’, xenofobie en gedoe rond transgendertoiletten durft Bert Overbeek het aan om de lezer zelf na te laten denken over het begrip diversiteit. Mensen verschillen nou eenmaal, maar onbekend maakt onbemind, terwijl de voordelen van diversiteit, ook voor organisaties, legio zijn. Dus stop met het scheppen van onenigheid en bundel de kracht van variatie die er is tussen mensen.

‘Zullie zijn allemaal hetzelfde’ (wij-zij-denken op de werkvloer)

Mensen hebben niet alleen iets met roddelen; ze hebben ook een aangeboren achterdocht ten aanzien van buitenstaanders. Aangeboren betekent dat het in je brein zit, en volgens neuropsycholoog Daniel Levitin is dit ook zo. Hij heeft het over het in-group/out-group-denken. Een voorbeeld hiervan.

Laatst sprak ik een Rotterdammer die zei dat er geen Rotterdammer hetzelfde is. Nergens zo veel verschillen als tussen ‘zijn’ Rotterdammers. Niet veel later in het gesprek zei hij dat mensen uit ‘020 een pot nat’ waren. Kort samengevat: hij zag wel de nuances in de groep waar hij toe behoorde, maar niet die van de Amsterdammers. Dit is wat je in-group/out-group-denken noemt.

Samenwerken en diversiteit

Samenwerken is al eeuwen een thema in organisaties. Het vraagt iets van medewerkers maar ook van hun leiders en managers. Onderweg naar een soepele samenwerking komen we allerlei hobbels tegen. Dat is niet zo gek, wanneer je naar onze biologie kijkt. Van oudsher leefde de mens in groepen, die genetisch verwant waren. Zodra we in contact kwamen met andere groepen mensen, gingen er allerlei onbewuste ‘scans’ in ons aan het werk.

-Zijn die mensen wel veilig?

-Wat voor gewoonten hebben ze?

-Hebben we nog wel genoeg te eten als we met deze groep samenwerken?