Me2: niemand geeft aanleiding tot ongewenst gedrag; dat is een eigen verantwoordelijkheid

Nu de eerste kruitdampen rondom Me2 zijn opgetrokken, is er dan een balans op te maken? Om te beginnen: ja. Er is veel gedrag dat als ongewenst aangemerkt kan worden. Als er opmerkingen en aanrakingen zijn die door een van de betrokkenen als ongewenst worden beleefd, zijn ze over de grens en af te wijzen. Vertalen we dit naar de werkvloer, dan is de conclusie: niet te tolereren.

Heel wat vrouwen (en mannen) hebben aangegeven hier last van te hebben of te hebben gehad, en er niet van gediend van te zijn. Misbruik staat buiten iedere discussie: fout! Tot zover geen onduidelijkheden. Maar dan begint voor velen de discussie pas. De vraag naar de aanleiding speelt op. Geven mensen geen aanleiding tot dat gedrag? Bijvoorbeeld door sexy kleding, of door een onduidelijk nee?

Vrouwen en mannen: gelijkwaardig maar niet hetzelfde…

Al een paar jaar liep ik met de vraag rond of man-vrouw-verschillen invloed hadden op werkgedrag. En wat doet een schrijver dan? Juist, hij schrijft er een boek over. Dat boek is deze week verschenen. Ik heb zelden zoveel plezier beleefd aan het schrijven van een boek. En ontdekte gaandeweg dat je als manager, trainer of coach erg veel kan hebben aan inzicht in de biologische en cultuurbepaalde verschillen tussen de seksen.

Ik had heel wat vragen, waarop ik een antwoord vond. Komen mannen inderdaad van Mars en vrouwen van Venus? Zijn vrouwen de engelen van deze wereld, zoals hoogleraar De Kruijff beweert in zijn boek ‘Typisch testosteron’? Roddelen vrouwen meer dan mannen? Zijn mannen gevoeliger voor status dan vrouwen? Denken mannen tijdens vergaderingen meer aan seks dan vrouwen? Is focus op het brein voldoende om de menselijke geest te begrijpen, of moeten we ook kijken naar genen en hormonen? Waarom is het belangrijk om als manager te vertellen dat je veel kinderen hebt? En hoe zit het eigenlijk met glazen plafond?

Blijf feitelijk in de discussies over diversiteit!

In de discussies rondom diversiteit worden de feiten nog weleens geweld aangedaan. Van alle kanten. Als ergens blijkt dat onze argumenten bepaald worden door onze emoties is het wel in deze discussies. We gaan de feiten verzamelen die bij onze emotie en onze denkbeelden passen. Selectief, want feiten die tegenspreken wat we vinden, negeren we. En nog eens: dat gebeurt bij alle partijen binnen de discussie.

Wilders is een veelbesproken voorbeeld. Eigenlijk redeneert hij zo: ben je moslim, dan ben je in principe een bedreiging voor de tolerante westerse samenleving. Zijn karikatuur van de moslim is gebaseerd op iets dat werkelijk bestaat: de moslim die de wereld goed- of kwaadschiks tot een islamitische wereld wil maken, met als grondwet de sharia. Dat het hier gaat om een klein groepje moslims, maakt hem niet uit. Alles over een kam!

Vacatures

Project Coördinator Contract en Site Management (Reeuwijk)

Onze opdrachtgever is een internationale, snelgroeiende onderneming die investeert in Telecom Infrastructuur zoals zendmasten voor Mobiele Operators. In deze rol heb je een zeer brede functie rol b... Bekijk alle vacatures

Advertorial

WIJ NODIGEN U GRAAG UIT EEN BIJDRAGE TE SCHRIJVEN

DOE MEE MET [num_authors] ANDERE AUTEURS.
KOM OOK MET UW ERVARINGEN! Lees verder

Trainers en coaches in het digitale tijdperk!

Veel trainers en coaches zijn zzp’ers. Ze doen al jaren hun werk met gedrevenheid en betrokkenheid bij de organisaties die hen inhuren. Die zitten vaak met hetzelfde soort vragen. Samenwerking, feedback, management development, persoonlijke effectiviteit, onderhandelingsvaardigheden, slecht nieuws boodschappen, u kent het wel: noodzakelijke en nuttige trainingen.

Maar de digitale revolutie komt er aan, en is al bezig. En er is geweldig veel onderzoek over het brein vrij gekomen. Wat betekent dat nu voor trainers en coaches? Welke ontwikkelingen gaan een rol spelen? En hoe kan je daar mee je klanten helpen? 

T shirts kopen in het jaar 2025…

In de nabije toekomst gaat dit gebeuren: een vriend heeft je doorverwezen naar een vlog over t shirts. Daar word je beloofd dat je een t shirt kan laten maken dat bij jou en je stemmingen past. Er staat ook een modewinkel bij. Daar ga je heen.

In de winkel word je ontvangen door twee hosts. Alles in de winkel is ingesteld om het mensen naar hun zin te maken. Leuke planten, hippe wanden, veel ruimte (de collectie is uitgestald op de 2e verdieping maar daar hoef je niet heen) en aangename muziek.

Veranderen? Loslaten? Mindfulness? Misschien werkt dat helemaal niet voor je!

Vanmorgen weer iemand gesproken, die ‘dichter bij haar gevoel’ wilde blijven, geen rust kon vinden, continu ‘van alles moest’ en ‘dingen moest loslaten’. In mijn werk als coach kom ik dit veel tegen; het zijn de cliché’s van onze tijd. En het fenomeen is ook bekend bij schrijvers: onze samenleving maakt mensen gek, leren ze ons.

Ik ontken niet dat we in een turbulente samenleving leven, die veel van ons verlangt. Maar we zijn geen willoze slachtoffers. Je maakt zelf keuzes. Dat harde werken aan rust leidt tot veel onrust. En het verlangen naar rust spekt wellicht de kas van psychiaters, therapeuten en yogaleraren; mensen worden er soms onrustiger van dan wanneer ze de onrust accepteren.

Overleeft je winkel de digitale revolutie?

Overal hoor je erover. De digitale revolutie. Maar wat brengt die nu eigenlijk? Veel, als je deskundigen moet geloven. Luister maar eens.  Mensen kunnen in toenemende mate met 3D printers van alles zelf maken. Stoelen, vazen, objecten, vazen en ga zo maar door. Met de 4D printer kunnen we gebouwen maken in de openbare ruimte. Wat gaat dat betekenen voor winkels die al die spullen verkopen?

Boeken en CD’s hebben een geweldige tik gekregen door Spotify, iTunes en e-books. Robots zoals Atlas doen magazijnwerk en vullen vakken, cassieres verdwijnen door digitale kassa’s, bestellingen in restaurants worden opgenomen met behulp van tablets en in Herbin (China) door robots aan je tafel gebracht…

Uitstelgedrag? Aanpakken die hap! Of toch niet???

In ons hoofd zit een prachtig brein, dat veel kan. En wat vaak vergeten wordt: ook veel niet. We hebben bijvoorbeeld niet voor niets de computer uitgevonden. Die kan emotieloos met gegevens omgaan, in tegenstelling tot ons. Hij is bovendien betrouwbaarder bij de geheugenopslag van gegevens. Maakt niet de menselijke fout zijn eigen inzicht en kennis te overschatten; iets wat vrijwel uit elk modern onderzoek naar voren komt.

Een van de leukste eigenaardigheden van het brein is het volgende. Wie kent het niet dat hij iets belangrijks moet gaan doen, maar voordat hij dat doet voortdurend uitstelt. Uitstelgedrag lijkt een volledig disfunctionele breineigenschap. Maar is het dat ook? Nee. Dat is het niet. 

Hartritmestoornissen hoeven je niet depressief te maken!

Een tijdje terug meldde ik hier dat ik een behandeling zou krijgen om mijn  hartritmestoornissen aan te pakken. Dat lijkt gelukt te zijn. Als trainer ben ik op het idee gekomen om een tweedaagse te organiseren om beter om te gaan (mentaal) met de effecten van deze vervelende kwaal. 

Hartritmestoornissen trekken een wissel op iemand. Ze zijn meestal ongevaarlijk, maar ze doen veel met je. Mensen worden er depressief van, of moeten rustig gaan zitten als ze een ritmestoornis krijgen. Je kan er flauw van vallen en het vervelendste is dat ze redelijk onvoorspelbaar zijn. Je wilt anderen er niet mee tot last zijn, maar ondertussen houden ze je erg bezig. Je werk kan er onder gaan lijden. 

Verdraagzaamheid gewoon belangrijk op werkvloer en in maatschappij…

In een training over mijn boek over diversiteit vroegen een paar (hoogopgeleide) deelnemers, of Nederlanders met een migrantenachtergrond zich af en toe niet ‘te snel’ gediscrimineerd voelden. Deze vraag hoor je wel vaker. Ik vraag er tegenwoordig eerst maar eens op door wat mensen bedoelen als ze zoiets zeggen.

En dan komt er een voorbeeld. Iemand vertelde dat een paar Surinamers in een volle trein in de eerste klas waren gaan zitten. Toen de conducteur hen verzocht weg te gaan, zeiden ze tegen hem dat hij zoiets tegen ‘witten’ nooit zou zeggen.

Ik vroeg wanneer dit voorval had plaatsgevonden.

-Een jaar of vijf geleden, antwoordde de deelnemer.

-En? Daarna nog iets soortgelijks meegemaakt?

-Eigenlijk niet, nee.

Dit gebeurt vaker. Dat mensen zeggen dat ‘allochtonen’ zich ‘te’ snel gediscrimineerd voelen, maar dat ze nogal eens stokoude voorbeelden hebben, of vaker nog: helemaal geen.