Rubriek Gastcolumns

NS: Boter op het hoofd of terecht geen partij bij het schoonmaakconflict?

Arno Schartman in: Gastcolumns 29 mrt 2010

Als je van iemand een laptop koopt welke zeg, 40 euro kost, ben je naïef als je denkt dat deze niet gejat is! Is dit ook niet het geval met bedrijven die hun schoonmaak, het liefst zo onzichtbaar mogelijk uitbesteden aan een bedrijf dat belooft om per uur soms meer dan 1000 m2 schoon te [...]

Bent u een A-mens? Of een B-mens?

Pieter Hofmann in: Gastcolumns 2 dec 2009

Ik ben een B-mens. Dat houdt in dat ik voor veel dingen minder geschikt ben omdat je op bepaalde momenten niet op me kan rekenen. Wat is het geval? De wereld bestaat uit A-mensen en B-mensen, en deze keer is het niet een besnorde gek uit Oostenrijk die dit verzonnen heeft. Het is onvermijdelijk waar dat A-mensen de wereld regeren en B-mensen slaafs te volgen hebben. Klinkt een beetje extreem-rechts, maar we vinden het de gewoonste zaak van de wereld.  We hebben het hier over verschillen in bioritme.

Is it still the economy, stupid?’ (In de politiek vechten bureaucraten met populisten…)

Ruim 16 jaar geleden won Bill Clinton de verkiezingen om het presidentschap van de Verenigde Staten van de zittende president George Bush sr. onder meer door zijn inmiddels beroemde  uitspraak “it’s the economy, stupid”. Clinton wilde met deze frase de focus van de campagne terugbrengen op binnenlandse aangelegenheden, en met name op de slechte economische situatie die onder het bewind van Bush sr. was ontstaan. Belangrijk is echter de vraag of het bij die en andere verkiezingen daadwerkelijk vooral om de economische situatie draait.

Wie is nou de “baas” ?

Ken je ook zo’n persoon op je werk die de rol van de “baas” op zich neemt? Hoe ga je met zo iemand om? Ik zou het eerlijk gezegd niet weten vooral als je een paar keer hebt aangegeven dat je door je eigen collega aan het werk wordt gezet en hier niet van gedient bent? Als deze opmerking wordt genegeerd dan vraag je je dus werkelijk af of je te maken hebt met een egoistisch persoon die alleen het gunstige werk voor zichzelf houd en jou al de rotklusjes laat doen en het interesseert deze persoon niet eens wat een ander hiervan vind. Wordt diet bewust of onbewust gedaan?

Headsets, mode of safety?

Ferrie Smits in: Gastcolumns 12 jan 2009

Op een afstand lijkt het alsof hij in zichzelf praat. Dichterbij zien we een fel blauw lampje in de buurt van zijn oor kipperen. Al snel wordt duidelijk dat hij een headset draagt. Zijn strakke pak maakt het plaatje extra compleet. Het apparaatje kleurt mooi bij zijn pak. Het felle lampje komt overeen met zijn stropdas. Toeval? Of pure mode, trendsetter van deze tijd?

Zaterdag!

M. Overdijk in: Gastcolumns 27 nov 2008

Voor velen onder ons is het weekend vanaf vrijdagavond, maar er zijn ook mensen die in het weekend moeten werken. Zoals mijn man. Hij werkt door de week, maar pakt ook vaak een zaterdag bij, anders verdient hij niet genoeg. Al zijn wij tweeverdieners, maar je verdient nooit genoeg. Mijn man moet ook zijn rekeningen betalen. Hij heeft zijn eigen bedrijf en wil hier een groot en goedlopend bedrijf van maken.

Inkoop begint bij het voorkomen van inkoop

Ferrie Smits in: Gastcolumns 6 nov 2008

We brainstormen continue over kostenverlagingen en efficiëntere inkoopprocessen. Steeds zijn we op zoek naar de beste inkoopoplossing. We willen zo min mogelijk uitgeven voor de producten en diensten die we nodig hebben. We proberen leveranciers te beperken en ons inkoopvolume te bundelen. Marktonderzoek en onderhandelingen blijven ons bezig houden, maar kijken we eigenlijk nog wel genoeg naar hetgeen wat voor de bestelopdracht gebeurt?
Ligt de eerste besparing niet bij de besluitfase? We schakelen inkoop meestal pas in, nadat we hebben besloten producten of diensten aan te trekken. Wanneer we ons verdiepen in de specificatie, kunnen we proberen deze zuiverder te maken. Hebbedingentjes kunnen we proberen achter wegen te laten. We kunnen het management confronteren met onnodige onderdelen in specificaties en sterker nog, misschien moeten we wel zo ver gaan, dat we een compleet andere specificatie laten samen stellen.
Inkoop zou er goed aan doen, om het management te confronteren met de kernvraag van de specificatie. De vraag is niet per definitie wat we nodig hebben, maar waarom we het nodig hebben. Wellicht kan een betere inventarisatie van de behoefte bijdragen aan een goedkopere inkoopoplossing. Controlevragen leiden tot bewustwording en een actieve bijdrage van inkoop aan het totaalproces. Bewustwording levert direct een besparing op voor het gehele bedrijf, alleen is dit meestal niet meteen zichtbaar.
Als laatste is nog de tekenbevoegdheid te noemen. Deze wordt steeds makkelijker afgegeven. De officiële volmacht wordt niet vaak aan veel mensen toegekend, maar indirecte tekenbevoegdheid wel. Hoe vaak komt het nog voor dat inkoop direct bij het management een handtekening moet halen om een inkooporder te realiseren? Gaan we hier niet te soepel mee om? We zouden onszelf kunnen afvragen in hoeverre het topmanagement nog betrokken is bij definitieve aankoopbeslissingen. Weten topmanagers wel in hoeverre er inkoopopdrachten gegenereerd worden? Wanneer we het hebben over zeer complexe inkooptrajecten, is er vaak voldoende interne controle, het gaat meer om de incidentele inkooporders, die een redelijk grote waarde vertegenwoordigen. Juist dan kan inkoop zich bewijzen, door het proberen te voorkomen van inkoop, of liever het voorkomen van onnodige inkoop.

Coachen en trainen tijdens de kredietcrisis

Marc Scheffer in: Gastcolumns 6 nov 2008

Eind aan ongebreidelde groei

Je hoorde het de laatste tijd vaak: ‘vertrouwen komt te voet en gaat te paard’. Voor veel mensen gaat de huidige crisis verder dan het debacle met ondoorgrondelijke financiële constructies. Het is een tijd waarin op vele fronten de grenzen van ongebreidelde en dus onverantwoorde groei aan het licht komt. De aarde piept en steunt merkbaar in haar dunne, kwetsbare jasje.
Vadertje staat grijpt hard in omdat cruciale (‘systemische’) bedrijven en organisaties hun geloofwaardigheid en daarmee hun vitale basis dreigen te verliezen. Nou wil ik niet een pleidooi houden voor een alles regelende overheid, maar we kunnen er niet omheen dat door de huidige crisis enkele thema’s sterk er in de spotlight staan, namelijk de verantwoordelijkheid, geloofwaardigheid en (innerlijke) vitaliteit van bedrijven.

Gevolgen voor bedrijfsvoering

The Economist (een jaarlijkse vooruitblik geschreven door allerhande prominente deskundigen) voorspelt in “The World in 2008” een fundamentele verandering: “Producten moeten voortaan een positieve en verantwoordelijke bijdrage leveren aan het in stand houden van de menselijke beschaving. Er moet gewerkt worden aan een manier die ‘de nettoneutrale impact’ op de natuurlijke omgeving benadert. Bedrijven moeten meer investeren in milieutechnologie, waterbeheer, warmterecuperatie uit afval, gemeenschappelijke opwekking van energie, hernieuwbare middelen. (…) Menselijk kapitaal moet gekoesterd worden. Het bedrijfsleven spreekt voortaan over mensen als ‘talent’. Instrumenten en methoden om nieuw talent te ontdekken en te trainen, komt nog meer op de voorgrond.”
Hoe dan ook, het valt te verwachten dat de begeleidingsvraag aan coaches en trainers zich vaker rond het thema geloofwaardigheid zal gaan afspelen. De consument zal met de kredietcrisis in het hoofd immers sneller door opgeblazen informatie en vage beloftes heen prikken.

Gevolgen voor coaching en training

Geloofwaardigheid kan niet kunstmatig worden opgewekt. Het maakt deel uit van een lange termijnvisie en moet gedragen worden door de hele organisatie. Het komt voort uit congruente communicatie van gedeelde waarden. Dat betekent voor coaches en trainers op de eerste plaats het stimuleren en ondersteunen van de vitaliteit van medewerkers en teams. Vitaliteit die stoelt op de inzet van persoonlijke waarden en talent, in dienst van organisatiewaarden en lange termijndoelstellingen. De uitstraling van die (innerlijke) vitaliteit draagt bij aan een congruent, geloofwaardig bedrijfsimago. En dan komt het vertrouwen voetje voor voetje terug.

It is time 4 a Change

Eunice C. in: Gastcolumns 6 nov 2008

Ik heb sinds dinsdag zeker meer ambitie om leiding te gaan geven! It’s time for a change en yes I can. Mijn kansen zijn ook toegenomen nu Barack Obama de wereld probeert te veranderen, te beginnen bij de USofA. Vreemde wereld, maar toch werkt het ergens blijkbaar zo….. ik ben gekleurd: mijn moeder is een blanke Nederlandse en mijn vader komt uit west Afrika. Dat gegeven waar ik zeker in het verleden ook wel eens last van heb gehad blijkt opeens een bijzonder positieve en krachtige competentie en zal mij, als ik de discussie bij Paauw en Witteman van woensdag 5 november mag geloven meer perspectief bieden! Op zichzelf een prettig gegeven en ik moet toegeven, ik ben blij met Senator Obama; was het alleen al vanwege zijn bevlogenheid en intelligentie die hij zeker meer schijnt te hebben dan de huidige wereldleider George W. Bush. Volgens mij is hij meer geëngageerd en dat vind ik persoonlijk een erg belangrijke eigenschap voor een leider van formaat. Ik ga nog even verder Obama is relatief jong, he ik ook, moet nog 40 worden. Maar nu de verschillen en de vraag of het me echt gaat lukken mijn ambitie te realiseren?…..ik ben een vrouw, werk parttime (32 uur), en als klap op de vuurpijl ook nog alleenstaande moeder! Ik weet zeker dat ik talent heb voor veel zaken die nodig zijn om een goede “baas” te zijn, ben nu een loyale passievolle medewerker en collega, mijn werkgever is happy met me, dat weet en voel ik, maar zal hij nog steeds blij met me zijn als ik hem kom vertellen dat ik ambities heb om hem binnen niet al te lange tijd te willen opvolgen? Omdat het nu my time is?
I love ambition, ben verantwoordelijk voor mijn persoonlijk succes en zie meer mogelijkheden dan ooit, maar ik hoop toch echt dat dat racial thing niet dé kwalificatie van dit moment is en doorslaggevend zal zijn voor de selectiecommissie om me die klus van “baas” te geven; want hoe ik er ook uitzie, juist ik wil gewoon beoordeeld worden op mijn leiderschapkwaliteiten die passen binnen de organisatie…….dus ja ik zie kansen, en dus yes I can, maar hey ik wil toch graag serieus genomen worden als baas, dus beoordeel me slechts op m’n ware competenties.

(Net) werken in volle Heineken Music Hall

Michel van Galen in: Gastcolumns 6 nov 2008

Op vrijdag 28 november zal de Heineken Music Hall in Amsterdam geheel in het teken staan van werken op vmbo, mbo en beginnend hbo niveau. Iedereen die op zoek is naar werk of natuurlijk wilt netwerken met de ruim 100 aanwezig bedrijven is van harte welkom.

Naast de ruim 5.000 vacatures zijn er ook diverse workshops en kunnen werkzoekenden op mbo niveau een loopbaanadviseur speeddaten. Om 10:00 uur zal Banenbeurs 020 op spectaculaire wijze worden geopend door brassband Brotherhood 4Real.

De toegang tot Banenbeurs 020 is gratis. En voor wie zenuwachtig is om in contact met anderen te treden, staat er bij de hoofdentree en professionele stoelmasseur klaar om alle stress weg te nemen.

Meer info: www.banenbeurs020.nl

Laatste reacties

Bert Overbeek, Gisteren

Doe ik, Wim, onder voorwaarde dat jij je ook verder verdiept in het onderwerp (-:…

reactie op: 12 nieuwe inzichten in de menselijke 'geest' ( voor trainers, coaches en managers)
wim van beers, Gisteren

Bert, Naar aanleiding van onze recente discussie: lees het boek "Ik ben een vreemde …

reactie op: 12 nieuwe inzichten in de menselijke 'geest' ( voor trainers, coaches en managers)
Bert Overbeek, 5 dgn geleden

Ik dacht al: waar zijn de lipton en sheldrakefans in deze discussie? Jacques, ik ben …

reactie op: 12 nieuwe inzichten in de menselijke 'geest' ( voor trainers, coaches en managers)

Opleiding

Boek van de week

Agenda

Training

Doel van Consulting Skills is dat je meer inzicht krijgt in jouw functioneren als adviseur en je jouw individuele adviesvaardigheden verbreedt en verdiept. Wat gaat goed? Wat kan beter? Een[...]

Over JongeBazen.nl

Deze site is een weblog van leidinggevenden in de leeftijd van 25 tot 35, en tevens nuttig voor studenten, want er zal veel over praktijkervaringen worden gesproken. Jongebazen wil een podium zijn waarop niet alleen de successen en schitterende CV’s worden geetaleerd. Daar heeft alleen de schrijver wat aan. Veel interessanter (en vaak leuker) is het schrijven over twijfels, bloopers en complicaties die jonge (en oude bazen) tegenkomen of -kwamen in het prachtige managementvak. 

Redactie