Rubriek: Geen categorie

Ga eens samenwerken in plaats van mekaar voor rotte vis uit te maken

Er zijn nog steeds mensen die beweren dat er in Nederland niet wordt gediscrimineerd op de werkvloer. Het tegendeel blijkt waar, en niet zo’n beetje ook. Ik hoor in mijn netwerk regelmatig terug dat de uitingen grover worden. Nu is er bij de politie een zwartboek verschenen dat zeer schrijnend laat zien hoe ernstig het is.

Voor mij is het duidelijk: we moeten ophouden met dat zinnetje: ‘ik discrimineer niet hoor maar…’ Of ‘ik ben geen racist hoor, maar…’ In Nederland komt gewoon discriminatie en racisme voor, en in een bepaald segment van de samenleving verhardt dat. Dat het onzin is, behoeft geen betoog, maar het helpt ons gewoonweg niet. SAMENWERKING, mensen, elkaars kwaliteiten benutten, daar gaat het om.

Kan ons brein de digitale revolutie aan?

Kan ons brein de digitale revolutie aan, waarin we ons momenteel bevinden? Dat is een vraag die veel gesteld wordt. Mede vanwege burnouts en ziekteverzuim. Het idee is als volgt: we worden de hele dag met informatie bestookt. Door whatsapp, mail, facebook en linkedin bijvoorbeeld. En vaak worden we geacht op korte termijn een reactie te geven.

De druk om en de snelheid van reageren jagen ons cortisol omhoog. Dit stresshormoon zorgt voor chronische gevoelens van onbehagen, die uiteindelijk in burn out kunnen uitmonden. Mensen benen het niet bij.

En dan is er dus ook nog de digitale revolutie. De ontwikkelingen daar gaan razendsnel. En deskundigen stellen openlijk de vraag of we later nog wel werk zullen hebben. Op het internet circuleren lijsten met banen die verdwijnen. Het is voor velen onduidelijk welke technologische ontwikkelingen ons nu boven het hoofd hangen. En het is onzeker hoe de toekomst er uit zal zien. Hoe gaat ons brein daar mee om? (Schrijversportret: Ita Joosten)

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Hoe blijf je gezond in de digitale gekte? (Modern time management)

Vanmorgen aan de koffie sprak ik Eileen. Eileen wil twee keer per dag 15 minuten stilte inbouwen op de werkplek. Ze vindt het niet erg als ze dan wat langer moet blijven. Ze wil ook twee bewegingsmomenten van een kwartier. En eigenlijk zou ze een half uur een middagdutje willen doen.

Haar manager vindt het zweverig.

-Het is hier een werkplek, geen spiritueel centrum. Mindfullen doe je maar ergens anders, zegt hij met een knipoog, want de werkrelatie is prima.

Is het zweverig wat Eileen voorstelt? Wie iets van het brein weet, zal vinden van niet. De informatiestress is enorm toegenomen. Schrijvende mind-kenners als Dirk de Wachter, Yuval Harari, Witte Hoogendijk en Daniel Levitin (niet de minsten) wijzen op de informatiegekte van onze tijd. Vroeger schreef je een brief, een of twee keer per week, en dan verwachtte niemand onmiddellijk een antwoord. Tegenwoordig word je geacht tientallen mails per week onmiddellijk te beantwoorden.

Vacatures

Business Manager (Blaricum)

Zit het laten groeien en het opbouwen van een (nieuwe) business in je bloed en ben jij commercieel ingesteld? Als Business Manager ben jij verantwoordelijk voor new business, het uitbouwen van rela... Bekijk alle vacatures

Advertorial

Geef een impuls aan je strategisch leiderschap

Wil jij je verder ontwikkelen als strategisch leider? Bekijk dan het Strategic Leadership Program. Vraag de brochure aan Lees verder

‘Ze hebben geen zelfreflectie’ Jij wel?

Zelfreflectie is een hot item voor managers. Ik hoor vaak dat een van hun medewerkers ‘geen zelfreflectie’ heeft. Of ze dan echt zelfreflectie bedoelen, weet ik niet. Uit die gesprekken maak ik op dat men iets bedoelt als zelfkennis: iemand heeft geen inzicht in zijn effect op de omgeving. Vaak wordt er aan gekoppeld dat de persoon in kwestie ‘inhoudelijk’ wel goed is. ‘Dat is nu juist zo lastig’.

Mannen hebben vrouwen nodig in het werk

In mijn boek ‘Mannen en/of vrouwen’ citeer ik hoogleraar De Kruijff, en verbind doelgerichtheid met testosteron. Als man heb je daar 30x zo veel van als een vrouw. Ik merk dat. Bij mezelf. Zo maak ik op dit moment een brochure. Die moet af voor een bepaald tijdstip. Dat loopt lange tijd prima. Schrijven, structuur bouwen, en dan komt ‘mijn favoriete bezigheid’: afmaken. De ditjes en datjes, de puntjes op de i. En dan blijkt dat dat mij allemaal te traag gaat en wil ik vaart maken.

De lol van diversiteit; interview met Bert Overbeek

Organisaties zijn te weinig actief in de weer met het thema ‘Diversiteit’. Het thema wordt geacht erg belangrijk te zijn, als je de media leest, maar in organisaties lijkt het te stoppen met het doen van politiek correcte uitspraken, met rapportages en de instelling van commissies. Deze week verschijnt bij Futuro Uitgevers ‘Diversiteit. Benut de kracht van verschillen op de werkvloer’. Het is het zevende managementboek van Bert Overbeek; het derde bij uitgeverij Futuro.

Het boek wil laten zien dat diversiteit inspirerend, lucratief en verdiepend kan zijn. Verschillen tussen mensen kunnen een hoop lol toevoegen aan de werkpraktijk. ‘Diversiteit’ is onderdeel van een tweeluik over diversiteit. Het andere deel schreef hij vorig jaar, ‘Mannen en/of vrouwen’, en gaat over man-vrouw-verschillen. Een interview met de schrijver door Eleonora Finken.

Persoonlijk gedoe vertraagt besluitvorming

Je vraagt je wel eens af waarom besluitvorming in bepaalde organisaties zo traag en stroperig is. Ik ben er eens op gaan letten wat belemmerend werkt. Een van de belangrijkste dingen die besluitvorming vertraagt is politieke gevoeligheid. Maar wat is dat dan? Politieke gevoeligheid is vooral: rekening houden met het feit dat overleg- en samenwerkingspartners geïrriteerd kunnen raken als jij als enige het besluit neemt.

Creativiteit; is dat nou wel nodig in organisaties?

In 2010, tijdens het succesvolle WK, belde de Telegraaf. Ze vroegen me of bondscoach Bert van Marwijk de ideale manager was. Ik vond van niet. Te weinig creatief. Zijn degelijkheid was een pluspunt, meldde ik, maar als we vastlopen dan heb je niet zoveel aan hem. Jan Schouten van Schouten en Nelissen werd in datzelfde interview ook aan het woord gelaten. Hij vond wat ik zei onzin. Een manager hoefde niet creatief te zijn.

Kijk positief naar nieuwe technologie!

We rennen te hard. Onze samenleving staat stijf van de informatie, waar we niets mee kunnen maar wel op reageren. Steeds is er iets dat moet worden gedaan. En dan is er nog de telefoon. En de computer. Er komt geen einde aan verwerken, verwerken, verwerken. En daarbij laten we onze vrije tijd oppeuzelen door amusement. Er moet van alles. Constant. Zelfs onze reizen zijn drukke bezigheden. Het gaat maar door. Wie media en sommige schrijvers leest, krijgt het idee dat dit leven een grote ellende is. Waar je volledig door wordt opgeslokt. En waartegen geen probaat middel bestaat.

Coaches: Diploma of passie?

Coaches, trainers en mediators wapperen vaak met hun opleiding en diploma. Maar is het niet veel belangrijker dat ze hun werk doen vanuit liefde voor ontwikkeling en mensen? Sommige collega’s (gelukkig niet alle) vergeten door hun routine vaak dat mensen mensen zijn, en behandelen ze alsof het ‘dingen’ zijn die even in het keurslijf van hun modelletje moeten worden geperst. Maar mensen zijn geen logo’s die je een t shirt in strijkt. Liefde voor de mens en zijn ontwikkeling, daar gaat het om bij coachen en trainen! Graag reacties.