Rubriek Lifestyle & Kunst

Regelmatig hoor ik gemopper over de ‘te dure’ auto van de zaak. Leaserijders betalen een bijtelling aan de belastingdienst en menen daardoor dat zij veel voor hun auto betalen. Wat mij betreft: complete onzin. Het is juist een goedkope manier van rijden.

• Tweet

Je hoort wel eens over agressieve passagiers in het openbaar vervoer, waar personeel mee te maken heeft.  Dit schijnt maar moeilijk te voorkomen te zijn.

Nu heb ik een aantal jaren in Utrecht gewoond en daar regelmatig de stadbussen gebruikt. Wat me structureel opviel, was de chagrijnige houding van de chauffeurs en het bijbehorende bijna agressieve rijgedrag. Klanten die zeer kortaf te woord gestaan of zelfs afgesnauwd werden door de chauffeur. En met een propvolle bus zo snel mogelijk optrekken en zo laat mogelijk (dus hard) remmen. Lekker voor al die mensen die noodgedwongen moeten staan. Ik heb mij jarenlang afgevraagd of dit ‘normaal’ was. Vond ik niet overigens. De chauffeur lijkt mij het visitekaartje van de bus, een vriendelijke houding lijkt mij daarbij passender. Maar ja, buschauffeurs schijnen het niet makkelijk te hebben, dus dat zou misschien de verklaring kunnen zijn. Maar dan nog denk ik: als je baan zo overduidelijk niet bevalt, zoek dan wat anders.

Inmiddels ben ik verhuisd naar een andere stad, waar een andere busmaatschappij het stadsvervoer verzorgt. Hier kan het dus wel. Vriendelijke en zelfs vrolijke chauffeurs die niet denken dat hun bus een Ferrari is. En wat blijkt, ook de passagiers worden hierdoor vrolijker.

Terug naar de Utrechtse busmaatschappij. Heeft men daar nog nooit gehoord van ‘je krijgt wat je geeft’? Dus misschien heeft de houding van de chauffeur invloed op het humeur van de reizigers? En daarmee indirect op agressie in de bus? Hiermee wil ik agressief gedrag van passagiers niet goedpraten hoor. Maar ergens denk ik wel dat de chauffeurs hier hun rol in hebben. Welke klant vindt het immers leuk om als vee behandeld te worden? Of zien jullie dit anders?  

• Tweet

Even iets heel anders. Het perscircus rondom de wandelroute/dichtbundel ‘Schelmenschuim en kroeggekuier’ (uitgeverij Dilemma) van JongeBazen-hoofdredacteur Bert Overbeek is in volle gang. Vanochtend werd hij geinterviewd door Gerson Veenstra van Radio Oost. Voor mensen die dit interview willen beluisteren, hier vind je de link: http://blogger.xs4all.nl/gerson/archive/2008/01/23/344976.aspx Als je de link opent, dan zie je een balkje. Je drukt dan op ‘play’.

• Tweet

Eens een leuke les krijgen in klantgerichtheid? Dan moet je even naar Rome vliegen. Tussen de Tiber en de vermaarde palazzostraat Via Giulia, niet ver van het nog vermaardere Campo de’ Fiori, ligt een erg goed restaurant.  Het heet Il Gonfalone en voor de mensen die Rome bezoeken: het adres is de Via del Gonfalone nummer 7. Eigenaar is Marco, een sympathieke ex-manager en sinds een paar jaar bluesgitarist. 

• Tweet

Ik ben een openbaar vervoer reiziger. Dat zeg ik met enige trots, want ik ben de laatste jaren in een curiosum veranderd. Als ik bij klanten vertel dat ik werkelijk overal kom met het openbaar vervoer, dan kijken ze me aan alsof ze het bot van een tyrannosaurus rex tussen blikafval ontdekken. Het wordt tijd dat we de trein en bus weer eens opwaarderen.

• Tweet

Fair trade wint terrein. Het is van belang geworden wie de nootjes plukt en hoe ze geteeld worden. Als dat een verwerpelijk soort arbeid, een ongezond product of fikse milieuvervuiling betreft, dan willen bedrijven daar geen zaken meer mee doen.

• Tweet

Nederlanders die in het buitenland werken, merken het. Cultuur en kunst zijn daar belangrijk. In Nederland is het met het culturele peil van veel managers niet best gesteld. Fnuikend voor de onderhandelingen in Italië, Japan, India en China, om maar eens een paar landen te noemen.
Jonge Bazen gaat daarom meer aandacht besteden aan deze onderwerpen om onze lezers te prikkelen tot verbreding op dit gebied. Cultuur verdiept. Wij dagen managers uit om onze thema’s te volgen en eens te kijken hoe ze ze kunnen inpassen in hun leven. In deze aflevering: Andy Warhol in het Stedelijk.

• Tweet

Binnenkort vindt weer de jaarlijkse zomerlunch van bedrijf W plaats. Feestelijke salades, heerlijke vishapjes, pasteitjes, voor de liefhebbers een glaasje bubbels, etc. Een vrolijke gebeurtenis, geheel op kosten van de baas. Medewerker Martin vindt dat gedoe maar niets. “Als ze nergens rekening mee kunnen houden hoeft het voor mij niet. Ik doe niet mee.”

• Tweet

Wat heb ik de afgelopen weken genoten van Rasmussen in de tour. Fantastische sportman in mijn ogen. Geweldig wat hij elke dag liet zien. Op weg naar een overtuigende overwinning. Helaas leek deze tour steeds meer op een heksenjacht in plaats van sport. Met als ‘hoogtepunt’ het ontslag van Rasmussen. Waar gaat dit over?

Zoals helaas zo vaak het geval is bij ontslag heeft het niets te maken met de prestaties van de werknemer. Er spelen andere, voor ons onbekende, motieven. Een dubbele agenda van de organisatie wellicht? Ik kan er alleen naar raden. Wil Rabobank een statement maken? Zich over de rug van hun team profileren als ‘integere en betrouwbare bank’? Is zij bezweken onder druk van buitenaf? Jammer hoor dat het zo loopt. Ik kan er maar een ding over zeggen: dood- en doodzonde.

• Tweet