Rubriek Ongerubriceerd

Op de vijfde verdieping van zijn hoofdkantoor aan de Frankemaheerd in de Amsterdamse Bijlmer, zit hij ontspannen aan de vergadertafel. Ronald van Zetten, CEO van de HEMA.  Een energieke man. Optimistisch en nieuwsgierig, bijvoorbeeld als je hem hoort over de toekomst van zijn bedrijf. Positief over de jongere generatie. Even  vasthoudend als veerkrachtig wanneer je naar het verhaal over zijn carriere luistert.

• Tweet

Amsterdam, een willekeurige werkdag. Tram 5 rijdt langs de Zuidas. Zuchtend en voorzichtig schuifelend stapt het 3e regiment van het krijtstreeplegioen uit. Als mijn kat is overleden kijk ik vrolijker. Wat raar dat ik hen toch benijd. Deze mensen hebben het vege lijf weten te redden in een economische tornado die de Atlantische Oceaan is overgestoken en nog niet is uitgewoed. Het dwingt me tot zelfonderzoek. Hoe kan het dat elke 10 minuten duizenden kilo’s lamlendigheid per wagonlading voor de deur worden gesodemieterd en dat een brok gedrevenheid (in alle onbescheidenheid) nog geen startersfunctie heeft?

• Tweet

Mensen in Nederlandse bedrijven hebben het niet zo op discipline. Het is sinds de 2^e wereldoorlog een beetje een vies woord. Ik ontdekte dat een paar jaar geleden toen ik met de directie van de Bloemenveiling samenwerkte om het proces strakker te stroomlijnen. De managementgoeroe Jim Collins gaat ervan uit dat iets zonder discipline niet lukt.

• Tweet

Je hebt managers die leider zijn omdat ze dat hiërarchisch zijn. En je hebt leiders die opstaan op het moment dat het moeilijk wordt. Ze leiden hun omgeving dan uit een dreigende crisis naar een betere situatie. Frie van Hulten, CEO van schoonmaakorganisatie CSU, is zo’n man.

Tien jaar geleden ging het slecht met CSU en samen met een paar collega’s stroopte hij de mouwen op. Het bedrijf groeide van een omzet van 110 miljoen naar zo’n slordige 250 miljoen. Hij noemt zichzelf een ‘doorgegroeide’ boekhouder’. Trainer en mental coach Bert Overbeek interviewt de nuchtere directievoorzitter, die niet van de ivoren toren houdt.

• Tweet

‘Je moet wel tegen een stootje kunnen.’
‘Het ligt ook aan haar, zij kan heel weinig hebben.’
‘Hij zit zo snel op de kast, daar kan ik ook niks aan doen.’
Heerlijke dooddoeners voor cursisten op de thema-avond ‘Juf, ik pest niet!’ voor gevorderden. Succes verzekerd en dus warm aanbevolen! De truc is namelijk de verantwoordelijkheid bij de ander te leggen, het liefst in een enkele zin. Officieel is dit niet nodig voor volwassen mensen onder elkaar, die zijn oud en wijs genoeg. Op hetzelfde moment kosten treiteren en intimideren op de werkvloer het bedrijfsleven 2 miljard euro per jaar. Ziehier het prijskaartje dat hangt aan een streng bewaard taboe.

• Tweet

Grootheden als Peter Drucker, Tom Peters en Stephan Covey benadrukken allemaal het belang van een goede relatie met je medewerkers. Hun boeken zijn stukgelezen door talloze bedrijfstoppers. Het is mij dan ook een raadsel dat die topmanagers zo weinig waarde lijken te hechten aan hun mensen.

• Tweet

De laatste jaren zijn het coachen en het coachend leiding geven steeds meer in zwang gekomen. Op internet wemelt het van de aanbiedingen op dit gebied. Een quick scan langs de belangrijkste Nederlandse opleidingsinstituten laat zien dat het een goed verkocht thema is. Waarom toch?

• Tweet

Laat ik vooropstellen dat ik net zo’n hekel heb aan dikke mensen in het vliegtuig als KLM zelf. Mijn idee is om vetkleppen gedwongen kilo’s te laten lozen. In een land waar je junks verplicht kunt laten afkicken moet je mensen prima kunnen dwingen om zich te onderwerpen aan de terreur van Sonja Bakker, wiens loopbaan we dan meteen uit het slop trekken. Voer zo’n wet meteen in dat dikzakken er in elk opzicht niet omheen kunnen. Weten ze ook eens hoe wij ons voelen als ze ons aan de kant proppen tijdens een intercontinentale vlucht. Bovenstaand gevoel voor tact is me nu eenmaal eigen, zodoende past zo’n wetsvoorstel prima in mijn ideëen.

• Tweet

Hoofdredacteur Bert Overbeek van JongeBazen publiceerde vandaag op zijn Engelse weblog een artikel over het enorme bedrag dat Nederlanders bij elkaar verzamelden. ‘The Netherlands has lost some popularity abroad in the last decade. My country was always praised for its tolerance in the world. Many foreigners are thinking that things have changed here. There has been one political and one religious murder, and the extreme right wing of the population has gained territory in the public domain.’ Lees het artikel op www.eogbert.wordpress.com

• Tweet