Rubriek: Operationeel leiderschap

‘Ze hebben geen zelfreflectie’ Jij wel?

Zelfreflectie is een hot item voor managers. Ik hoor vaak dat een van hun medewerkers ‘geen zelfreflectie’ heeft. Of ze dan echt zelfreflectie bedoelen, weet ik niet. Uit die gesprekken maak ik op dat men iets bedoelt als zelfkennis: iemand heeft geen inzicht in zijn effect op de omgeving. Vaak wordt er aan gekoppeld dat de persoon in kwestie ‘inhoudelijk’ wel goed is. ‘Dat is nu juist zo lastig’.

De rust weer terug in organisaties!

Werk je in een bedrijf waarin je de tijd mag nemen om iets tot een goed einde te brengen? De laatste decennia is de rust om iets op een lange termijn uit te zetten uit heel wat organisaties in Nederland verdwenen. Er moet snel gescoord worden, en bij de minste of geringste tegenslag vindt er een reorganisatie plaats; vrijwel altijd met samenvoegingen van afdelingen en vermindering van mensen.

In een land als het onze stuit dit op weerstand. In gesprekken op verjaar-dagen en in het café hoor je veel kritiek op deze kant van onze samen leving. De druk van snel presteren en de onzekerheid die met reorganisaties gepaard gaan, leveren stress op. De Wachter formuleert het in zijn boek De wereld van De Wachter als volgt: ‘Maar weg ben je! Op de vlucht. Druk-druk. Je menst de dag door. De westerse maakbaarheid van het leven achterna. Je maakt, je heerst, je kunt. Je vormt, je ontplooit. Alles kan. Yes you can. De mens is een werkwoord toch? (…) En zo raak je dubbel uitgehold: bekaf van het achterna hollen, en hol van binnen. Je weet het niet meer. Wie ben je? Moegekickt en met niemand om je heen doemt je reflectie angstig op. En dan denk je: Mijn God.’

Laten we eens naar de cijfers kijken. Stress veroorzaakt 20% van het lang- durig verzuim (langer dan 6 weken) in Nederland. In november 2016 kwamen internetmedia met de mededeling dat het langdurige verzuim toeneemt. En dit is kostbaar. Een werkgever is nu gemiddeld 242 dagen een medewerker kwijt vanwege een burn-out. Dat is 250 euro per dag en 60.500 euro per werknemer. Zowel het aantal mensen met een burn-out als de lengte van de burn-out neemt toe. Maar liefst 1 op de 7 werknemers heeft last van burn-outverschijnselen, volgens TNO en het Centraal Bureau voor Statistiek. In het onderwijs ervaart zelfs 1 op de 5 werknemers stress. Op 17 november 2015 werden de kosten in verband met werkstress geschat op 1,8 miljard euro. Tel uit je winst!

Maar hoe zet je druk zonder dat mensen in een burn-out raken? Hoe zorg je ervoor dat je de hoeveelheid werk binnen de juiste proporties houdt?

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Hufters en slijmballen in organisaties!

DSCN6020Als je de poten onder de stoel van een slechte manager (SM) wilt wegzagen, worden eerlijkheid en openheid een boemerang. Neem het voorbeeld van Aart, een medewerker uit de voedingsindustrie. Zijn leidinggevende was Willem-Jan. Willem-Jan.

WJ was zelden op de werkvloer, zat veel achter zijn computer, liep zich voortdurend te profileren bij zijn chefs, groette medewerkers soms niet in de gang, was erg bezig met korte termijn resultaten en gaf (per mail, meestal kort voor het weekend) voortdurend ad hoc opdrachten om die te bereiken, waardoor de medewerkers een hoge werkdruk ervoeren. Hij schoot tekort bij het maken van verbinding. Uit kostenoverwegingen kreeg iedereen een matige beoordeling.

Vacatures

Transport Manager (Rotterdam)

Heb jij ervaring met het oprichten van een transportnetwerk? Ga je een uitdaging niet uit de weg en ben je zelfstandig en oplossingsgericht? Solliciteer vandaag nog!In opdracht van MediaMarkt, is D... Bekijk alle vacatures

Advertorial

Collegereeks Psychologie van leiderschap

Krijg inzicht in de psychologische kant van leiderschap en (on)bewust menselijk gedrag. Met o.a. Prof. dr. Dick Swaab Lees verder

Creativiteit; is dat nou wel nodig in organisaties?

In 2010, tijdens het succesvolle WK, belde de Telegraaf. Ze vroegen me of bondscoach Bert van Marwijk de ideale manager was. Ik vond van niet. Te weinig creatief. Zijn degelijkheid was een pluspunt, meldde ik, maar als we vastlopen dan heb je niet zoveel aan hem. Jan Schouten van Schouten en Nelissen werd in datzelfde interview ook aan het woord gelaten. Hij vond wat ik zei onzin. Een manager hoefde niet creatief te zijn.

Je medewerker laten schitteren

Er is voor een manager geen groter genoegen, vind ik, dan een medewerker zo te faciliteren dat hij volledig in zijn kracht staat en bloeit. Eigenlijk is dat iets wonderschoons: mensen boven zichzelf uit laten groeien. En nog mooier natuurlijk als iemand nauwelijks jouw aandeel daarin opmerkt. De fun zit hem immers niet in jouw succes, maar in dat van die medewerker.

Dit vereist van de manager een grote mate van bescheidenheid en subtiliteit. De kunst van het leiding geven. Daar ontleen je je eigen vreugde aan. En wat daarbij ook geldt: de beste medewerkers zijn vaak niet de gemakkelijkste. Maar dan heb je er tenminste een beetje werk aan. Anders word je zelf zo vadsig en lui (-:

America first. Nationalisme? Nee, business as usual.

IMG_8542America first. Dat lijkt me Trump’s belangrijkste boodschap. Hij gaat als business man de Amerikaanse economie voor alles stellen. En wil het land beschermen tegen criminaliteit en grote stromen migranten. Hij veronderstelt in zijn speeches dat Amerika verzwakt is door beleidsbepalers, die het land hebben laten afbrokkelen waardoor het veel van zijn kracht verloren is.

Oorzaken? Bedrijven die hun fabrieken buiten Amerika bouwen, om minder belasting te betalen, maar die ondertussen Amerika wel als afzetmarkt gebruiken. Nodeloze kapitaalverspilling door zinloze en eindeloze oorlogen in Afghanistan en Irak. Amerikaanse bedrijven die hun productie in China en andere goedkope landen laten doen, waardoor de werkeloosheid in Amerika toeneemt. De middenklasse heeft het gevoeld daar.

Waarom is feedback geven zo moeilijk?

DSCN5715Feedback geven is niet gemakkelijk. Je ziet het in het operationele proces (de werkvloer noemt het gewoon ‘werkvloer’). Er zijn verschillende redenen om geen feedback te geven. Managers zeggen daar geen boodschap aan te hebben. ‘Mijn mensen moeten het gewoon doen. Zo moeilijk kan het toch niet zijn?’ Maar ook die managers krijgen een continu feedback proces meestal niet van de grond.

Mensen geven desgevraagd een paar redenen op waarom feedback geven moeilijk is. Ze zullen hun collega’s niet kwetsen. De sfeer wordt er niet beter van. Sommige mensen werken er al 30 jaar, die ga je toch geen feedback geven? Er zijn bovendien collega’s die lastig reageren als je feedback geeft. Je kunt er ruzie van krijgen. En, last but not least, als iemand de informele leider is, krijg je problemen als je feedback geeft. Er wordt over je geroddeld en je wordt buitengesloten.

Wel of geen big data? (Case)

_20090927_14365102 kopieStel je voor: Iemand leidt een organisatie. Deze organisatie staat voor een belangrijke beslissing: ze moet een keuze maken of ze alleen verder gaat of gaat fuseren met de concurrent. Uit gegevens blijkt dat fusies in de branche in het verleden niet zo goed uitpakten. Toch heeft de beslisser een goed gevoel over de fusie. Hij kan dat niet beredeneren, maar zijn gevoel zegt hem dat hij voor de fusie moet kiezen. Hij besluit de data waarmee zijn mensen komen te negeren, en volgt zijn innerlijke stem. Wat zou jij doen als jij hem was? Voor je gevoel kiezen? En als je dat zou doen, behoor je dan tot de meerderheid of de minderheid van de mensen?

Ik zal eens wat feiten voor je op een rij zetten. Luister maar even mee.

‘MUSTURBATORS’: over ambitieuze managers die niet altijd winnen!

DSCN5881Onlangs coachte ik een manager van rond de veertig. Leuke vent. Zijn coaching was vooral gericht op verdere ontwikkeling, zo benadrukte hij tijdens de sessies voortdurend. Er waren verder geen problemen, het was allemaal prima met hem. Hij was zelfs een gelukkig mens, maar wilde gewoon graag weten of hij misschien in de nabije toekomst de stap naar de top kon maken.

-Weet je zeker dat je geen probleem hebt? Want ik praat je er graag een aan voor 175 euro per uur, lachte ik. Hij kon de grap wel waarderen.

Was er veel aan de hand, volgens zijn manager? Nou nee. Aardige kerel, af en toe een beetje drammerig in vergaderingen, en soms komt hij ineens stevig uit de hoek. Dan lijkt het alsof hij zich aangevallen voelt.

Buschauffeurs geen greintje invloed bij concessie Syntus: willen we dat zo houden?

1001004011747149Ik woon in de regio Utrecht en reis met het openbaar vervoer. Trein en bus. De meesten vinden het een ellende en staan liever met hun auto in de file, maar ik weet als regelmatige trein- en busreiziger hoe leuk dat kan zijn. Ik ga daar niemand van overtuigen, daar gaat dit artikel niet over. Dit artikel gaat over de kloof tussen beleidsmakers, managers en uitvoerenden, die onze samenleving doortrekt.

Hoewel ik in mijn (intussen uitverkochte) boek ‘Voer voor jonge bazen’ deze kloof al aan de orde stelde in 2011, hebben de media zich er pas echt op gestort sinds de verkiezing van Trump. Ineens is men wakker. Hoger opgeleiden in organisatieland hebben een eigen wereld opgebouwd die steeds verder af is komen te staan van de ideeen van medewerkers. Ondertussen heeft het beleid van ‘de elite’ (een naar woord) zich wel steeds dieper ingevreten in het leven van die medewerkers. (In dit artikel plaats ik een tekening van Peter van Straaten die vandaag is overleden).