Een manager die goed ligt bij het telefoonbedrijf waar hij werkt, zoekt via Hyves contact met een oude secretaresse van hem. Ze werkt nog steeds in het bedrijf, maar op een andere afdeling. Er is een machtsverschil tussen de twee, maar dat weerhoudt de manager niet om een ondeugende tekst te mailen. Hij schrijft zijn ex-secretaresse dat hij het jammer vindt dat ze weg is, ‘want er was een soort spanning tussen ons, die mij met meer plezier naar mijn werk liet gaan dan tegenwoordig’.
De secretaresse voelt zich gevleid, maar ook verward. Wat wil deze manager van een getrouwde collega met drie kinderen? Ze heeft de spanning zelf nooit gevoeld, er was niet meer dan een vriendelijke glimlach en de gebruikelijke, voor kantoor zo typerende schuine moppen. Hoezo spanning?
Een volgende mail maakt het allemaal nog lastiger. Hij wil haar buiten het werk ontmoeten, ‘op een plaats wat verder weg van onze vertrouwde routes’. Hij wil, zo schrijft hij, kijken of de spanning van weleer er nog is, en of ze ‘er iets mee moeten’. ‘Ik ben een man met daadkracht en hou niet van halfbakken gedoe’ voegt hij er aan toe.
Wat moet de secretaresse doen?
Plaats/Stem op NUjij.nl
Send a friend
Print artikel
9 reacties op “Oneerbaar verzoek: manager mailt secretaresse…”
Als de secretaresse er niet van is gedient moet ze dat duiidelijk maken. Laat duidelijk merken waar je grens ligt en wanneer iemand er over heen gaat. Dat kan op een vriendelijke en kordate manier.
Als de manager toch doorgaat kun je hem voor de keuze stellen of stoppen of je maakt melding bij de vertrouwenspersoon. Je hebt de berichtjes als bewijs.
De hoop is natuurlijk dat je dit snel en makkelijk kunt oplossen maar dat moet niet betekenen dat JIJ je grens moet verleggen.
Is de manager niet voor rede vatbaar dan roept hij de trammelant zelf over zich af. En wie z’n pik verbrand moet op de blaren zitten. Lijkt mij duidelijk.
Ha Peter, wat je beschrijft is een duidelijke weg. Er speelt nog iets anders. De medewerker heeft het gevoel dat ze het zo opblaast als ze zo’n melding doet als jij voorstelt (was haar reactie in een mail na jouw reactie).
Ze heeft geen hekel aan hem. Ze is bovendien voor informele represailles, en het verwijt dat ze aanleiding heeft gegeven. Ze is namelijk wel eens flirterig geweest.
Beste heren,
De discussie werk en seksualiteit is natuurlijk best interessant want er is sprake van een gezagsverhouding waardoor de complexiteit van de situatie toeneemt. Discussieer hier gerust over door maar Bert zou je bij een volgend artikel in dit genre AUB eens een ander beroep willen kiezen. Hoezo altijd secretaresse. Er zijn ook vast commercieel mw-ers in deze situatie of trainers! Weet je wel dat onze VMBO-ers vb niet kiezen voor het beroep secretaresse vanwege het stigma wat jij in deze column beschrijft? Dus hierbij het vriendelijke verzoek de imago campagne voor secretaresses niet verder te ondermijnen en ook andere beroepsgroepen te kiezen om de basis van de problematiek digitaal te analyseren. Anders vrees ik dat de managers van de toekomst alleen nog maar kunnen dromen van secretaresses. Wie interesse heeft: http://www.echtietsvoorjou.nl/
In de beschrijving mis ik wat de vrouw zelf wil. Ze is verward en gevleid. Dat is normaal, maar wat wil zij nu verder? En dan niet alleen in praktisch gedrag, maar ook in emotioneel opzicht. Als dat helder is, is de volgende stap vaak duidelijker en gemakkelijker uit te voeren.
Mijn advies zou zijn om een persoonlijk gesprek aan te gaan op neutraal terrein binnen de grenzen van de organisatie, bv de kantine na de lunchpauze. Het is ook belangrijk om het zakelijk te houden (ze praat met een man,
).
De gespreksopbouw lijkt me: 1 het feitelijke gedrag benoemen 2 aangeven welk gedrag ze wel en niet wil 3 begrijpen en accepteren dat hij dat niet leuk vindt, desnoods excuses aanbieden voor eerdere signalen 4 herhalen welk gedrag ze wel en niet wil en 5 vragen of hij daarmee akkoord gaat.
Als dit niet voldoende is, volgt een escalatietraject. Dit mag ze aangeven aan het eind van het gesprek, maar misschien is het in deze situatie handiger om aan te geven dat ze er later nog op terug komt. Dat geeft de man de tijd om zijn wonden te likken.
Eventueel kan ze de boodschap dan nog een keer vertellen, voor er daadwerkelijk wordt geescaleerd. Het lijkt me vooral belangrijk dat ze eerst voor haarzelf duidelijk heeft, wat ze wil bereiken en hoeveel het mag ‘kosten’, dus hoever ze wil gaan met gesprekken voeren en eventueel escaleren. Dan staat ze steviger in de communicatie met de ander.
Moet er nu echt zo’n fotootje bij?
wordt het dan echt een hot item?
De keuze van foto’s, Kees, is nooit erg gemakkelijk. Wij proberen ook bij een lastig onderwerp als ” Seksualiteit en werk” altijd te zoeken naar een passend beeld. Daarbij heb je een risico: je kunt het niet iedereen naar de zin maken. Over smaak en ethiek is het moeilijk twisten. Wij vonden deze foto passend. In je opmerking zit een aanname, vormgegeven als vraag: wordt het dan echt een ’hot item’? In die sfeer is er door ons niet over gedacht.
Beste Nicole,
De verhalen die hier worden geplaatst zijn niet fictief, maar komen uit een werkelijkheid. Als je over dit soort zaken publiceert (en neem van me aan dat sommige mensen seksualiteit een thema vinden dat niet op zo’n blog thuishoort), dan komen er via de mail altijd verhalen binnen.
Uit die mails blijkt hoe moeilijk het voor mensen is, om seksuele gevoelens voor een collega te hebben, of omgekeerd, seksuele gevoelens van een collega te moeten beleven. Het is een thema dat wij graag bespreken aan de hand van cases uit de werkelijkheid.
Dit is zo’n case. Van een lezer. Een secretaresse. Toevallig een secretaresse. Maar dergelijke cases komen vaker uit die hoek. Dus mogelijk gebeurt er op dit gebied daar het nodige.
Ik kan dus niet beloven dat bij toekomstige postings over seksualiteit en werk geen publicaties over secretaresses meer voorkomen.
Mocht u zelf een case hebben, die u bespreekbaar wilt maken op deze blog, graag. Uiteindelijk is het per situatie steeds weer lastig om normen te formuleren over deze materie. En wij willen dat wel doen, om onze jonge managers en de studenten onder onze lezers wat bagage mee te geven, of hun opvattingen te toetsen.
Hoi Bert,
Uit het verhaal komt niet echt naar voren wat (en hoe) hun werk relatie was, maar bottom line is hier wel dat er m.i. twee zaken spelen. Ten eerste een manager die de grenzen van het toelaatbare opzoekt door zo met collega’s om te gaan. Ten tweede speelt er hier het menselijke aspect, namelijk jongen vind meisje leuk en polst hoe zij er over denkt. De manier waarop is wellicht toch minder daadkrachtig dan hij zelf denkt, ik was waarschijnlijk met die collega gaan lunchen en had het gewoon gevraagd. Maar wie ben ik…
Je vraag is wat de secretaresse moet doen. De eigenlijke vraag is wat wil ze zelf? Is de verwarring (belediging) groter dan de gevleidheid? Welke risico’s loopt zij als ze in gaat op zijn verzoek? Als ze niks met hem wil buiten het werk, dan zou ik haar adviseren hem dit te zeggen met de waarschuwing dat ze verdere stappen neemt als hij doorzet. Tevens zou ik de vertrouwenspersoon binnen het bedrijf (mits aanwezig) deze inlichten over het voorval. Dan is ze duidelijk naar hem en ligt ook de keuze bij hem. Ontstaat er dan een machts-conflict, dan is dat jammer voor beiden.
Als ik de casus goed gelezen heb, benadert deze manager deze vrouw via Hyves en dus buiten het werk. Ik zou haar adviseren het ook vooral daar te houden en hem via dat medium kort laten weten geen interesse te hebben.
Ze werken immers niet meer samen en hij kiest toch ook niet de weg van de bedrijfs e-mail?!
Als dat onvoldoende blijkt, zou ik via Hyves de mogelijkheden onderzoeken om hem op zijn ongewenste gedrag te wijzen en daarmee te laten stoppen (zoals je dat ook bij andere ‘bekenden’ zou doen).