Een secretarieel medewerkster verveelt zich en komt in een mailwisseling met een collega terecht. Aanvankelijk vindt ze dit wel plezierig maar ze krijgt toch wat twijfels. Gaat het niet te ver om in de tijd van de baas via de mail te flirten en wil die collega niet iets te veel? Goed, het gaat dan om een kwartiertje per dag, hooguit, maar is het toch niet wat te veel van het goede?
Een secretarieel medewerkster bevindt zich op een werkplek die beneden haar niveau is. Ze verveelt zich. Haar werk is echter goed. Ze toont initiatief maar het gaat haar te gemakkelijk af. Ze deelt dit met haar leidinggevende, maar die doet er niets aan. ‘We kunnen je weinig meer bieden’ is zijn droge antwoord.
Dan is er een collega uit een andere regio die haar een mail stuurt. De toon is los en informeel. Hij verveelt zich rot, schrijft hij. Ze reageert er op met een kwinkslag. De collega, die ze wel eens heeft ontmoet op een congres, complimenteert haar.
Van het een komt het ander. De opmerkingen worden steeds losser. Hij stuurt een foto van zichzelf in een bermuda en vraagt haar om een bikinifoto.
Daar ontstaat haar twijfel. Wie doen ze er kwaad mee, met dat kwartiertje mailen in de tijd van de baas? Wie heeft last van een bikinifoto die ze niet kunnen onderscheppen? Aan de andere kant vindt ze dat het niet kan, flirten in de tijd van de baas.
Omdat dit geval niet op zichzelf staat, graag een reactie.
Tags: Seksualiteit en werk
