Zwoele afspraken met klanten, mag dat?

Door: Bert Overbeek Gepubliceerd op 03 mrt, 2009 in de rubriek Seksualiteit en werk
Kennisbank onderwerpen: Conflicthantering / Mediation, Seks en werk

Opleiding

Boek van de week

Agenda

Workshop

Rijk en gelukkig zijn is leven zoals jij wilt Stel jezelf eens de volgende vragen: ♦ Ben je ooit jaloers op iemands "droombaan" of "levensstijl?” ♦ Mis je de passie in je werk of[...]

Een medewerker van de gemeente maakt avances bij klanten. Een leidinggevende hoort hem openlijk complimenten maken, maar laat het maar zo omdat de dames er wel van gediend zijn.

Simone, een collega ergert zich er echter aan, en confronteert haar collega er op zekere dag mee, wanneer die verder gaat dan alleen maar avances maken; hij wisselt telefoonnummers uit met iemand!

‘Weet je wat jij moet doen?’ zegt hij echter als wordt aangesproken op zijn gedrag ‘Jij moet lekker aan je werk gaan, en verder niets.’

Deze reactie vindt een week plaats na een training over aanspreken. Wanneer de leidinggevende hoort wat er gebeurd is, complimenteert hij Simone.

‘Goed gedaan’

Maar het gedrag van de medewerker die avances maakt, laat hij opnieuw onbesproken.

6 Reacties

Renzo: 5 mrt 2009

Prima. Ik zie niet in wat hier mis mee is. Ik neem vrouwen serieus, en denk dus dat ze verstandig genoeg zijn om die man toe dan wel af te wijzen.
wie daar bezwaar tegen maakt, ziet vrouwen als onzelfstandige wezens die beschermd moeten worden..

Buiten dat: veel mensen komen via werk aan hun relatie, hebben ook weinig andere mogelijkheden.

al dat gereguleer, alsof mensen dat niet zelf kunnen zeg. BEDILZUCHT.

de man probeert wat, de vrouw wijst toe of af. Punt uit, niemand heeft daar verder iets mee te maken, ook ‘ simone’ niet.

Leuke voorbeeldjes trouwens steeds, hoe kom je er steeds weer aan Bert? en wat gaan ze steeds uit van ‘ problemen’ 

Frans: 5 mrt 2009

Wanneer avances invloed hebben op de wijze waarop cliënten door een ambtenaar wordt behandeld is dat zeer bezwaarlijk.

Het toont geen professionaliteit en is van een dergelijk functionaris dan ook niet gewenst.

Wanneer in gedrag geen onderscheid wordt gemaakt naar de cliënt, man of vrouw, jong of oud, knap of lelijk, allochtoon of autochtoon, en het de effectiviteit en efficiëntie van het functioneren bevorderd dan kan je stellen dat het modelgedrag is, anders kan ik het bij een ambtenaar niet plaatsen.
 
Dat een collega corrigerend moet werken en leidinggevende hier niets mee doet, is reden genoeg om het te escaleren naar een hoger niveau. Onderlinge samenwerking is door de houding van leidinggevende en boosdoener reeds geschaad, waardoor helaas de oplossing in de richting gezocht wordt van “deze vrouw doet lastig, dus moet ze weg.”

Negeren of anders!

Paul: 5 mrt 2009

De vervolgstap is dat Simone haar leidinggevende aanspreekt op zijn NIET reageren. Dan wordt gelijk duidelijk wat zijn standpunt is én dan leer je echt iets over aanspreken.

Is de leidinggevende het eens is, maar durft hij er zelf niets van te zeggen? Of heeft de leidinggevende geen mening én is hij echt blij sec met de assertiviteit van de vrouwelijke collega.

Op basis van deze gegevens is niet  helemaal te achterhalen of het objectief gezien te ver gaat. Als hij gaat over het verlenen van vergunningen dan is het ontoelaatbaar. Dat is anders als hij alleen receptionist is.

Bert Overbeek: 5 mrt 2009

Renzo, je moet je oren en ogen goed open houden, dan signaleer je veel. En verder zwijg ik over mijn bronnen (-:

elly: 6 mrt 2009

Beste Renzo,
Als manager in de zorg maak ik een onderscheid tussen “relaties die op het werk ontstaan” en relaties tussen werknemer en client/klant.  Dat staat dan ook helder omschreven in onze gedragscode. Ik mag toch aannemen dat die bij een gemeente ook niet ontbreekt?

Bert Overbeek: 8 mrt 2009

Elly zou je die codes eens expliciet willen beschrijven hier?

Uw reactie op deze bijdrage

  • Alle reacties die zich houden aan onze Code of conduct worden opgenomen.
  • Na het plaatsen kunt u uw reactie nog 30 minuten aanpassen.

Over JongeBazen.nl

Deze site is een weblog van leidinggevenden in de leeftijd van 25 tot 35, en tevens nuttig voor studenten, want er zal veel over praktijkervaringen worden gesproken. Jongebazen wil een podium zijn waarop niet alleen de successen en schitterende CV’s worden geetaleerd. Daar heeft alleen de schrijver wat aan. Veel interessanter (en vaak leuker) is het schrijven over twijfels, bloopers en complicaties die jonge (en oude bazen) tegenkomen of -kwamen in het prachtige managementvak. 

Redactie