Effectiviteit

Het effect van trainingen kan heel goed zijn. Als er goede trainers zijn die de essentie weten te raken. Trainers die niet met zichzelf bezig zijn, of met hun modellen lopen te preken. Dat het mis kan gaan, zie je nogal eens in feedbacktrainingen. In het onderstaande voorbeeld had de trainster een goed gevoel over de dag. Ze vond dat er ‘hard gewerkt’ was en dat er veel bereikt was. Ze merkte op dat de groep er aan het begin van de dag heel anders bij had gezeten dan aan het einde van de dag. Ooit leerde ik iets geweldigs van René ten Bos van Schouten en Nelissen. René zei: Trainers denken altijd dat zij iets geweldigs hebben gedaan of doen, maar aan het einde van de dag bepalen de mensen zelf wel wat ze mee naar hun werkplek nemen. Lees wat er de ochtend na de training gebeurde.

• Tweet

Een verhaal vertelt vaak meer dan 1000 modellen. Werken via stappenmodellen heeft een zekere schoonheid. Maar een verhaal leert je vaak meer.  Zoals het onderstaande verhaal over Winsum, een HRM-manager. Het verhaal komt uit de praktijk. Het verwoordt de moeite die een personeelschef (oud maar lekker woord) heeft met zijn positie. De organisatie vindt HRM maar een betweterig clubje, terwijl de HRM’ers zelf in de veronderstelling zijn dat dit komt doordat de organisatie iets niet ‘ziet’ of ‘doet’ wat ze wel zou moeten doen. Waar het toe kan leiden, lees je in onderstaand verhaal.

• Tweet

Wanneer iemand een pietje precies is, dan past hij uitstekend in een werkomgeving die belang hecht aan een zorgvuldige afwerking van taken. Maar wat gebeurt er met hem wanneer je hem in een chaotische omgeving zet, waarin snel schakelen noodzakelijk is? En iemand die goed is in sales, een extraverte prater die gemakkelijk contact legt en zijn relaties fantastisch beheert, past prima op een afdeling met klantencontact. Maar hoe zou hij zich gaan voelen wanneer je hem op een rustig en ordelijk werkende IT-afdeling plaatst?

• Tweet

Een opdrachtgever van me is manager. Hij belde vorige week om even iets samen tegen het licht te houden, zoals hij dat uitdrukte. Twee van zijn medewerkers waren betrapt door een derde. Die twee waren toevallig ook zijn beste medewerkers, terwijl de derde bekend stond om de grote hoeveelheid roddels die hij verspreidde, en bovendien om zijn middelmatige productie. Hij had –samen met een schoonmaker- de twee ontdekt toen ze halfnaakt lagen te vrijen. Het was na zessen, ze hadden niemand meer verwacht (de schoonmaker was al langs geweest). 

• Tweet

‘Laatst werd de borst van een vrouwelijke collega geamputeerd. Belde na drie dagen de leidinggevende om te vragen wanneer ze terug kwam. Hij was vergeten wat ze had.’ Zomaar een uitspraak van een  medewerker uit het boek ‘Voer voor jonge bazen’ dat op 21 november uitkomt. Het boek gaat over wat er echt gebeurt op de werkvloer, en hoe je daarmee het beste om kan gaan.

Dit heerlijke cadeau voor jonge, toekomstige en oudere managers is niet het zoveelste theorieboek over leiderschap. Het vertelt verhalen, en put uit een rijke ervaring. Over managers die denken dat je er mee weg komt, als je  achter je computer blijft zitten. Of die meer bezig zijn met hun carriere dan met hun mensen.  (www.pitchersupport.com)

• Tweet

Bij een middelgroot bedrijf in het zuiden van het land zijn de werktijden in principe van 8:30 tot 17:00 uur. Het bedrijf heeft een aantal consultants in dienst, die regelmatig klanten bezoeken. John is zo’n consultant. Ambitieus, hardwerkend en flexibel. John woont op een half uurtje rijden van het bedrijf. Om 8 uur moet hij dus in de auto stappen, om op tijd te beginnen. Als hij een klant bezoekt, vertrekt hij soms iets eerder.

Op een dag wordt John aangesproken door zijn leidinggevende Victor. Het is Victor opgevallen dat John vaak pas om 10 uur de eerste afspraak bij een klant heeft. Dat is dus anderhalf uur te laat! Om half 9 begint immers de werkdag.

• Tweet

John is hoofd inkoop in een technisch bedrijf. Een mannencultuur. Hij werkt nu nog 40 uur, maar heeft recent een verzoek ingediend om 32 uur per week te mogen werken.

• Tweet

Grootheden als Peter Drucker, Tom Peters en Stephan Covey benadrukken allemaal het belang van een goede relatie met je medewerkers. Hun boeken zijn stukgelezen door talloze bedrijfstoppers. Het is mij dan ook een raadsel dat die topmanagers zo weinig waarde lijken te hechten aan hun mensen.

• Tweet

Een lezeres schreef me recent een mail. Ze had last van haar manager. De manager liet geen gelegenheid onbenut om met haar alleen te zijn. Zodra de andere (2) collega’s weg waren, stond hij aan haar bureau, meestal om haar een compliment te maken. De complimenten waren nooit cru of intimiderend, maar zijn lichaamstaal zei haar voldoende. ‘Verliefde ogen en een zachte stem.’

• Tweet