Elke laatste vrijdag van de maand vergadert het management team van bedrijf X. Ze beginnen serieus, maar met het verstrijken van de tijd wordt de stemming losser, soms zelfs bij het jolige af. Wat wil je ook, het is vrijdagmiddag laat en het bedrijf is verder uitgestorven. Vaak verschijnt er een doos sigaren op tafel en steken de aanwezige heren er eentje (en nog eentje…) op. Reuze gezellig….
In het gezelschap bevindt zich ook de secretaresse, die notuleert en niet rookt. Zij heeft een hekel aan deze vergaderingen, vooral vanaf het moment dat de sigaren tevoorschijn komen en de heren er lustig op los paffen. Ze krijgt hoofdpijn van de rook en wordt soms zelfs misselijk van de geur. Maar doordat de stemming steeds joliger wordt, durft Ellen er niets van te zeggen. Anders is zij straks de gebeten hond.
Er wordt vaak op een manier gepraat waar Ellen zich ongemakkelijk bij voelt. ‘Je vindt het toch niet erg he?’ wordt er lachend gezegd. ‘Nee hoor, iedereen is toch naar huis en Ellen vindt het gelukkig niet erg.’ zegt de directeur. ‘Karin, onze vorige secretaresse deed er wel altijd moeilijk om. Maar ja, die zeurde eigenlijk om alles. Die moest nodig eens een beurt hebben.’ ‘Hahaha’ De heren vinden het allemaal erg grappig en maken allerlei opmerkingen over medewerkers.
Ellen heeft echt een hekel aan die vergaderingen, maar weet niet hoe ze deze situatie kan oplossen. Aanspreken is erg moeilijk, want de hoge heren doen er allemaal aan mee, dus ze staat helemaal alleen. Bovendien, houdt ze zichzelf voor, het is maar eens in de maand…. Ondertussen heeft ze er steeds meer last van.
Wat kan Ellen doen?
Tags: aanspreken, begrip-en-respect, communicatie, leiderschapstijl, management, verantwoordelijkheid, werksfeer
Eén manier om er wat aan te doen is om te vragen om een rookvrije werkplek, ook na normale kantoortijden. Hier kan geen werkgever om heen. Ze kan ook met haar leidinggevende een afspraak maken tot hoe laat (of tot en met welk agendapunt) de ‘echte’ vergadering duurt en genotuleerd moet worden, daarna kan ze opstappen en kunnen de heren hun gang gaan. Eventuele notities maken ze dan maar zelf. Niets doen is geen optie, dit leidt voor Ellen hoe dan ook niet richting een oplossing. Ze zal deze oplossing zelf moeten forceren.
Een andere werkgever zoeken is ook een mogelijkheid. En dan bij voorkeur een werkgever die meer respect heeft voor zijn medewerkster.