Als we de Financial Times van 4 januari moeten geloven, zal 2010 een jaar worden van cash and costs. Een jaar waarbij we sterke leiders krachtige boodschappen horen uiten, waarin organisaties hun business modellen moeten bijstellen, waarin ze intelligent moeten omgaan met de veranderingen in de markt en waarin ze zeer voorzichtig moeten zijn met de uitgave van geld.We zijn er dus nog niet. 2009 was a very tough year, citeert de Financial Times, en 2010 zal niet heel beter zijn, al gloort er hoop aan de horizon. Men is flink geschrokken van de crisis die nu alweer 2 jaar duurt, en meent dat strengheid ons er uiteindelijk door zal slepen.
Wat ik mis in de verhalen is iemand die met een optimistisch gezicht zegt dat we er zeker bovenop zullen komen, maar dat het enige tijd kan duren. Iemand die uitstraalt dat het om een marathon gaat en niet om een sprint. Dat we de krachten moeten bundelen. En de schouders eronder moeten zetten.
Men komt niet veel verder dan voorzichtig, voorzichtig, voorzichtig zijn tegen medewerkers, die natuurlijk ook consumenten zijn. Er herstelt al iets, de beurzen doen het best aardig, laten we realisme niet verwarren met somberheid. We weten allemaal dat de tijden magerder zijn dan een tijd geleden.
Wat we nodig hebben is CEO’s die de mensen precies vertellen waar het op staat, maar die tevens een lange termijn visie uiten. Denk hierbij aan Churchill in de oorlog, die bij zijn volk een gevoel teweeg wist te brengen van we shall overcome.
We zien veel te veel zuinig kijkende zakenmensen en politici. Ik denk niet dat dat hun werknemers die zoals gezegd ook consumenten zijn, een positief gevoel geeft. Komop, CEO’s, laat eens wat meer veerkracht zien, en maak je mensen enthousiast om de mouwen op te stropen. Maar zorg ook voor realisme.
Als je hulp nodig hebt, kun je altijd bellen! Echt waar.
