Vorige week mocht ik een verhaal vertellen bij de Nederlandse Vereniging van Arbeidsverhoudingen. Een nice select little group luisterde naar mijn verhaal over medezeggenschap bij de HEMA. Binnen de HEMA zijn de arbeidsverhoudingen weer goed. Het dreigde even mis te gaan, maar de CEO en de bonden vonden elkaar uiteindelijk. Samen met Evert Smit en Gonnie Kugel leverde ik daar een bijdrage aan. Met zijn drieën vormden wij ‘een raad van wijzen’ of ‘een raad van deskundigen’. Om de impasse te doorbreken, werden wij ingehuurd en de HEMA en medezeggenschappartners hebben ons advies samen opgepakt. Daarvoor verdienen zij credits, en wij verdienen uiteraard credits voor onze bijdrage (-
Medezeggenschap wordt veel te weinig gezien als een positief middel om de macht binnen je organisatie wat evenwichtiger te verdelen, vindt Evert Smit. Hij is de schrijver van een boek en was een van de sprekers op de dag van de Nederlandse Vereniging van Arbeidsverhoudingen. Ik ben het met hem eens. Altijd hoor ik managers maar klagen over ondernemingsraden en ondernemingsraden over bestuurders.
Ook hier zou moeten gelden: samen de schouders eronder, niet de boel laten escaleren, met elkaar naar een gezonde onderneming. Managers vergeten echter hun medezeggenschapspartners en dan vinden ze het irritant als ze in tweede instantie worden teruggefloten. De OR werkt dan vertragend, zeggen ze. Dat is ook zo, maar je had het proces kunnen versnellen door ze er tijdig bij te betrekken.
De directeur arbeidsverhoudingen van Unilever en de voorzitter van de COR van Unilever stonden zij aan zij te vertellen dat zij samen naar de rechter waren gegaan. Niet als gezworen vijanden, maar gewoon om eens iets uit te zoeken samen. Deze houding gaf mij een interessant beeld van hoe je met conflicten kan omgaan.
In liefdesrelaties zie je dat conflicten ons vermoeien. Vooral als ze polariseren. Tegelijkertijd is er heel erg de neiging om blij te worden van of te stemmen op mensen die de discussie wel laten polariseren. Die ‘zeggen tenminste wat ze vinden’. Daar zijn we erg dol op, op mensen die anderen schofferen.
Maar polarisatie is precies wat we niet moeten hebben. Eerlijkheid, ja. Maar niet dat machogedoe waarbij het gaat om gelijk hebben. Een discussie in de medezeggenschapssfeer mag pittig verlopen. Daar horen conflicten bij. Net als bij liefdesrelaties. Een volwassen omgang met die conflicten, en de intentie om er uit te komen, dat helpt ons verder.
Bij de HEMA weten ze het intussen. Ze zijn een voorbeeld voor de rest.
Wat een heerlijk artikel, mooi bericht! Simpele maar aansprekende parallellen met ons persoonlijk leven! Helemaal eens: Professionele interactie scheelt niet veel van het echte leven. (‘Net het echte leven’ is de titel van mijn proefschrift over het leven in teams.)
Managers hunkeren naar teams die ‘lekker lopen’, maar vergeten daarbij vaak te kijken hoe hun eigen houding in de interactie met dat team doorwerkt in het resultaat.
Ik ga deze voorbeelden gebruiken in mijn werk met teams! Dank!