Toen we nog gewoon een locaal Nederland waren en nog geen globalistisch investeringsterritorium, hadden grote organisaties twee machtsblokken: ‘centraal’ en ‘decentraal’. Nou, da’s dus gebleven. Alleen lag centraal en decentraal toen minder ver uit elkaar.
Hoe regeer je een imperium? Vragen waar Heineken, Henkel en Coca Cola zich graag bezig houdenNu staat een hoofdkantoor in New York of Hong Kong, en wappert decentraal op een anoniem bedrijventerrein in bijvoorbeeld Appelscha of Boekel. Een multinational op Hollands platteland is geen uitzondering meer.
Omgekeerd komt ook voor. Een onderneming in Amsterdam opent een filiaal in Landerrouet sur Segur, Bad Hübelstein, Lin Xiao of een andere scheet in het landschap. En dat betekent dat we ons opnieuw hebben te verdiepen in de aansturing van dit soort organisaties.
Hoe doe je dat? Met het vliegtuig er naar toe. Dat zeker ook. Minstens een dag per week. En controle. Via IT. Geldstromen. Dat soort dingen. Video conferences doen de rest. En dat komt het wel goed.
Of toch niet? Ik heb al verschillende voorbeelden gezien van ‘muitende’ acties van de decentralen. Muiten tegen centraal.
‘Wij laten ons niets gelegen liggen aan Parijs’ roepen ze dan ‘We trekken lekker onze eigen baan, regelen onze eigen opleidinkjes en dat laten we dan wegwerken door onze controller. Dat kunnen ze nooit nagaan joh.’
Hebben we voorbeelden? Ja. Het Vaticaan. De Romeinen. Karel de Grote. Daar moet je het dan maar zoeken. Hoe deden die het? Vaak krachtig. Met een heldere visie. Ze moesten wel.
Tags: bedrijfscommunicatie, bedrijfscultuur, globalisering, Kennismanagement, leiderschap, Trage stromen, Verandermanagement
