Gisteren maakte ik een ongelooflijke blunder. Zo eentje waar je niet blij van wordt. Ik vroeg aan een van de medewerkers of ze zwanger was. Dit was niet zo. Ik kon wel door de grond zakken. De dame in kwestie was niet blij, en mopperde half lachend, half boos dat dit niet meer goed zou komen. Ik begreep het.Het is zo’n opmerking waarvan je 100 keer tegen vrienden en bekenden hebt gezegd dat je hem niet moet maken. En dan, ineens, in een vlaag van sociale interesse, stel je de vraag zelf. En je weet het nadat de woorden als in een moment van verstandsverbijstering eruit zijn, dat het mis is.
Dom dus. Oliedom. Onvergeeflijk dom. En wat doe je dan als manager? Dat is een interessante vraag. Ik kom namelijk managers tegen die niet willen toegeven als ze iets doms hebben gedaan. Ik begrijp eigenlijk niet waarom. Excuses maken is geen knieval maken en hoeft geen machtsverlies te betekenen.
Kennelijk verkeren veel managers in de veronderstelling dat ze geen fouten mogen maken. Anderen mogen fouten maken maar jij moet het goed doen. Onzin. Ook jij mag fouten maken. En sterker: je maakt ze. Dagelijks. Je vergeet om te communiceren. Je grijpt te krachtig in bij een onbeduidend incidentje. Je geeft iemand een te positieve beoordeling. Je stelt de verkeerde prioriteit. Dat soort dingen.
Mijn opmerking tegen de dame die niet zwanger was, was er één die veel goodwill kan bederven. Een excuus was het minste dat ik kon doen.
3 Reacties
tja, een hele pijnlijke. het is gek maar dit is nu typisch een vraag die je dus niet stelt. een taboe? nee, één die pijnlijk kán zijn voor diegene aan wie je de vraag stelt. Mischien is de persoon al jaren bezig en wil het niet. Mijn motto is, als de behoefte er is om dit te vertellen of er over te praten, zullen ze er echt zelf mee komen.
Gelukkig heb je mij met rust gelaten! Zo’n opmerking tegen zo’n lieve collega van mij. Pas op Bert. Wij…….hebben er in ieder geval heel erg veel lol over gehad. Het is een klassieke misser! Zeker in ogenschouw nemende dat je de misser ter plekke goed wou maken met de opmerking:”ja maar,….je zat een beetje onverdelig! Tweede misser dus. Nou ja zelfs de betrokken persoon kon nog lachen nadat ze zag hoeveel lol wij bij de kerstborrel hadden!
Hi..hi..geweldig! You ‘ve made my day…Heel sterk Bert.