Bert Overbeek (www.pitchersupport.nl) schrijft een reeks artikelen over ‘de verrukkelijke werkvloer’. In deze aflevering stelt hij: ‘De meeste medewerkers willen graag werken. Je moet werken voor je brood; dat is ook onder de meeste medewerkers een ongeschreven regel. Maar er is een valkuil. De valkuil is: ‘Ik doe mijn werk en verder niets.’ De betrokkenheid bij het werk beperkt zich dan tot dat deel dat men zelf tot de taken rekent.’ Managers worden er maar moe van.
Op de werkvloer, of misschien netter: in de uitvoering, of nog beter: in de operatie, is de werkopvatting vaak anders dan in de hogere lagen. Niet zozeer qua arbeidsethos, maar qua betekenis. Werk betekent vaak: er moet brood op de plank komen en daar werk je voor. Het idee bestaat nog wel eens bij managers dat medewerkers graag de kantjes er van af lopen, maar meestal is dat niet het geval.
De meeste medewerkers willen graag werken. Je moet werken voor je brood; dat is ook onder de meeste medewerkers een ongeschreven regel. Maar er is een valkuil. De valkuil is: ‘Ik doe mijn werk en verder niets.’ De betrokkenheid bij het werk beperkt zich dan tot dat deel dat men zelf tot de taken rekent.
Wat je dan ziet is dat een medewerker zijn eigen werk goed doet, maar zich niet bemoeit met het werk van anderen. Men kijkt niet over de eigen schutting, voelt zich niet verantwoordelijk voor het ‘overall’ proces en is niet bereid tot overwerk. ‘Ik doe mijn ding en dat is dat.’
Managers willen vaak meer. Maar ze zullen zich dan moeten verdiepen in de plaats die werk heeft in het leven van de medewerker. Ik ken medewerkers die de hele zomer op de camping staan en hun werk doen om de caravan te kunnen bekostigen. Die medewerkers doen werkelijk goed hun best, maar je hoeft niets extra’s van ze te vragen, want ze moeten op tijd naar de camping.
Een aantal vrouwen werkt drie dagen. Ook zij werken vaak hard, de excessen even daargelaten. Het merendeel dat wel hard werkt, heeft een aantal duidelijke grenzen. Ze moeten hun kinderen wegbrengen en ophalen. Overwerk is buitengewoon moeilijk.
Met andere woorden: soms beperkt de werkopvatting van een medewerker zijn flexibiliteit. Hoe ga je hier nu mee om en zorg je ervoor dat de ene collega niet opdraait voor de beperking van de ander?
