Botsingen op de werkvloer door diversiteit

Deze week een interessant verhaal gehoord. Weer eens een voorbeeld van zaken die onderbelicht blijven, wanneer je als organisatie diversiteit te politiek correct aanvliegt. Dan blijf je vaak hangen in onderzoekjes, rapportages en commissies diversiteit, die goede bedoelingen hebben, maar niet veel meer bereiken, dan dat mensen gaan vertellen dat ze het belangrijk vinden, diversiteit, maar het krijgt geen praktisch vervolg.

Waar ging het om? In een operationeel technisch team weigerde een orthodoxe moslim samen te werken met een homoseksuele collega. De organisatie loste dit op, door beiden niet met elkaar in één ploeg te laten werken. Er werd dus om het probleem heen georganiseerd, en ik ben daar geen voorstander van.

Ook in mijn laatste boek ‘Goden en goeroes’ behandel ik een leiderschapstijl die ik ‘switchend leiderschap’ noem. Met die stijl coach je mensen naar een level,waarin resultaatgerichtheid met een goede samenwerkingshouding wordt gecombineerd. In het voorbeeld is de houding van de moslim strijdig daarmee. Hij houdt zich niet aan de afspraken van de organisatie en moet daarop aangesproken worden.

Homoseksualiteit is in de wetgeving van ons land volledig geaccepteerd, en dus is het not done om in organisaties een dergelijke houding aan te nemen. Iemands seksualiteit mag op geen enkele manier een belemmering zijn in het onderlinge werkcontact. In het publieke domein gelden andere normen dan in het privé-domein, in je persoonlijke leefomgeving dus.

Het is precies om dit soort voorbeelden, dat ik mijn boek ‘Goden en goeroes’ schreef. Botsingen van levensbeschouwelijke aard zijn medebepalend voor de sfeer op de werkvloer. Deze vorm van diversiteit is sterk onderbelicht in de afgelopen jaren, en wordt ook niet meegenomen bij teambuildingsactiviteiten. Met mijn nieuwe boek probeer ik hier verandering in te brengen.

Overigens benadruk ik dat de meeste Marokkaanse medewerkers geen enkel probleem hebben in de samenwerking met deze homoseksuele collega. Ik wil hier dan ook geen vooroordeel tegen onze Marokkaanse Nederlanders bevestigen of uitdragen. Want ik heb het omgekeerde ook al eens meegemaakt. Mensen met Nederlandse voorouders weigerden toen onder een Marokkaanse leidinggevende te werken. Vind ik net zo onacceptabel. Kan echt niet. Wil je als organisatie samenwerkende teams, dan pak je dit aan en je organiseert er niet omheen. We moeten af van dit soort gedrag, en daar heb je moedige, deskundige en daadkrachtige leiders voor nodig. Ik zou zeggen: laat zien dat je er één bent.

Bert Overbeek houdt zich bezig met training en coaching van teams en schreef een managementdrieluik over diversiteit. Het laatste deel daarvan kwam onlangs op de markt onder de titel ‘Goden en goeroes’ en behandelt een bijzondere vorm van diversiteit. (https://www.managementboek.nl/boek/9789492939067/goden-en-goeroes-bert-overbeek) 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *