Zo alleen ….

Marcha is een alleenstaande moeder die aan het werk moest. Gelukkig kon ze via de school, familie en buren regelen dat er voldoende opvang is voor haar dochtertje. So far so good. Marcha is in een productiebedrijf gaan werken. Hier werken voornamelijk mannen en een enkele vrouw. Vanmorgen is ze in huilen uitgebarsten.

Ze kwam bij haar locker en daar stond met een zwarte onuitwisbare stift het woord ‘hoer’ op geschreven. Daarnaast stond nog ‘she fucks the boss’. Het pesten is enige weken geleden begonnen. Marcha is een mooie vrouw die haar leven opnieuw wil opbouwen. Het wordt haar wel erg moeilijk gemaakt. De vrouwelijke collega’s negeren haar sinds kort. Ze is niet ingegaan op liefdesverzoeken die ze kreeg van mannelijke collega’s. Ze heeft te horen gekregen van hen en anderen dat ze verbeelding heeft. Op aanraden van een buurvrouw is ze gaan praten met haar teamleider en iemand van de hr-afdeling. Tijdens een teamoverleg is gevraagd om op een gewone manier met haar om te gaan. Een week later dus is haar locker beklad. Wat moet ze doen? Haar teamleider heeft gezegd dat ze de tanden op elkaar moet zetten en dat hij er verder ook niets mee kan.

Pesten op het werk is een plaag. Wat kan een leider/jonge baas er volgens jou aan doen?

1 thought on “Zo alleen ….”

Elios 12 jaar ago

Volgens mij de hulp inroepen van de vertrouwenspersoon, om met hem/haar een verdere strategie op te bouwen; die past binnen de cultuur, maar tevens recht doet aan deze collega. Het kan niet zo zijn dat een team een collega kan wegpesten zonder dat dat consequenties heeft. In mijn ervaring helpt het niet om te zeggen dat een collega ‘normaal’ behandeld moet worden; ‘normaal’ is toch de norm. Dit moet bespreekbaar worden gemaakt, inclusief de mededeling dat het bekladden van een locker  NIET normaal is

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *