Tweemeterman vertrekt naar Vietnam!

Een kleine maand geleden ontving ik per e-mail een bericht dat Gabor Fluit, nu nog net werkzaam bij ABN Amro, een functie in Vietnam heeft aanvaard. Hij was een trainee in één van mijn traineegroepen. We hadden afgesproken dat we tijdens een lunch bij zouden praten. Hoog tijd voor een interview over zijn beweegredenen. 

Gabor, wat zoekt een man die langer is dan twee meter in Vietnam? “Wel, ik ga werken in een land dat ik als mijn tweede thuisland beschouw en waar ik mij – ondanks alle cultuurverschillen tussen Nederland en Vietnam – erg thuis voel. In totaal ben ik daar zes keer geweest en ik ken de cultuur redelijk. Het is altijd al mijn ambitie geweest om ooit in het buitenland te werken. En mijn vrouw komt daarvandaan – dus …” 

Je zegt dat jij je daar thuis voelt. Hoezo, leg eens uit? “Het heeft te maken met de instelling van de mensen daar. Ze zijn heel ambitieus; ze willen niet alleen vooruit, maar ze kijken ook altijd alleen maar vooruit. Ze halen eruit wat erin zit. Die prestatiedrang spreekt mij aan. De Vietnamezen komen uit een diep dal na jaren van oorlog en daarna hongersnood in de jaren tachtig. Wat redelijk onbekend is, is dat de economie daar al tien jaar, in de slipstream van China, met zo’n 8% per jaar groeit. Er wonen 85 miljoen mensen. De bevolking is jong. Je moet je voorstellen dat er elk jaar twee miljoen mensen de arbeidsmarkt betreden die allemaal iets willen.” 

Tjonge, dat klinkt ietwat Amerikaans. “Ja, dat is zo. In de jaren tachtig zijn drie miljoen Vietnamezen gevlucht waarvan twee miljoen naar de Verenigde Staten. Veel van die mensen komen nu terug en starten ondernemingen. De Amerikaanse mentaliteit nemen ze mee. Er ontstaat een inktvlekwerking.Toch is het voor de jongeren lastig om aan de weg te timmeren. De omgang met familie en het netwerk van de familie is erg belangrijk. Families hebben veel zorg voor elkaar. Buiten de familie om zijn ze trouwens minder sociaal. Het is een kwestie van ieder voor zich.” 

Wanneer ontstond de ambitie om in het buitenland te willen werken?  “Toen ik een jaar of zes was, zag ik een wereldkaart en het viel me toen al op dat Nederland een speldenprikje is. Vanaf mijn achtste jaar begon ik de Volkskrant te lezen. Vooral zaken buiten Nederland en de politiek trokken toen al mijn aandacht. Vanwege mijn belangstelling voor politiek koos ik voor een studie Bestuurskunde in Rotterdam. Na twee stages was me al duidelijk dat werken bij de overheid niet bij me past.” 

Nee, daar ben je veel te ondernemend en doortastend voor. Wat ga je doen in Vietnam? “Ik ga daar werken voor veevoederbedrijf De Heus. Dit is een Nederlands familiebedrijf dat al een paar jaar aan de weg timmert in het buitenland. De overname van één veevoederbedrijf in Vietnam is al rond. Bovendien zijn ze met twee anderen in een vergevorderd stadium. De fabrieken daar worden overgenomen voor de lokale markt. Door de groei in Vietnam ontstaat een middenklasse die zich steeds meer luxe kan veroorloven. Je mag daarbij ook denken aan vlees- en zuivelproducten. Vietnam wordt door productie in eigen land minder afhankelijk van andere landen. Mijn rol is dat ik leiding ga geven aan de Vietnamese poot van De Heus. Binnen twee jaar ben ik verantwoordelijk voor ongeveer 1000 medewerkers.

 Zo, een man die in november 29 jaar wordt; wat een carrièrespurt. Beangstigt dit je niet? “Nee helemaal niet. Kijk het is straks de uitdaging om een goed managementteam te installeren. Het onderwijs in Vietnam is nog erg ouderwets; het betere stampwerk. Bovendien is het Engels er onder de maat. Om op de lange termijn succesvol te zijn, ga ik samenwerking met de landbouwuniversiteiten zoeken om talent te scouten. Stages kennen ze daar niet en daar wil ik mee gaan werken. Om voor de korte termijn oplossingen te zoeken, moet ik lokaal aanwezig zijn. Op dit moment heb ik nog geen zicht op oplossingen.” 

Dat ga ik graag volgen. Veel succes met de verdere voorbereiding  … en we houden contact! 

(Gabor begint op 1 augustus aanstaande bij De Heus. Na een inwerkperiode in Nederland en andere locaties, vertrekt hij medio oktober voor vier jaar naar Vietnam.)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *