Angst voor de tijd na Corona?

Geloof je nu helemaal niks van de complottheorieën? En ben je nou helemaal nooit eens bang voor de toekomst? Twee vragen die ik de afgelopen weken meerdere malen kreeg. En mijn antwoord was: ik behoor tot de 50 plussers. Ik vind dat mijn leeftijdsgenoten voorop moeten gaan in deze periode. Dat wil zeggen: lange adem, rug recht, geruststellend waar het kan (en niet waar het niet kan), onbewijsbare theorieën die tot meer angst leiden negeren of afserveren, en ga zo maar door.
Mensen hebben het moeilijk in deze tijd, wij 50 plussers leven al meer dan een halve eeuw in welvaart en hebben het ongelooflijk goed gehad. Natuurlijk, er was Tsjernobyl en 9/11, er waren terroristische aanslagen en een kredietcrisis, maar we konden ons leven redelijk blijven leven. Dit heeft meer impact op ons persoonlijk leven.

Mijn uitgangspunt is steeds geweest: we moeten het doen met wat we weten, en ongetwijfeld weten we een heleboel niet. Zolang we het niet precies weten, is de beste houding: hou je aan de protocollen, maak er het beste van en laat je niet ontmoedigen door allerlei negatieve voorspellingen over een toekomst die niemand kent. Misschien pakt het allemaal wel heel goed uit.
Dus ben ik nooit bang? Natuurlijk ben ik wel eens bang. En natuurlijk word ik die intelligente lockdown wel eens zat, inclusief het hoofd van onze premier, die daar dan ook weer niets aan kan doen. En de complottheorieën? Tja, die volg ik, maar even kritisch als zij de overheden en vaak vermeende complotten volgen.
Het kan allemaal zo zijn wat ze beweren, maar ze moeten het ook bewijzen. Niet een paar feiten en aanames bij elkaar grissen, die op een bepaalde manier verbinden, bepaalde feiten negeren omdat ze niet in je winkel passen, mensen die niet geloven wat jij gelooft ‘domme’ ‘bange;’ mensen noemen, of ‘bruikbare idioten’. Wie iemand van corruptie beticht zal daarvoor harde bewijzen moeten leveren. Het kan zijn dat dit virus daar in Wuhan bewust is gemanipuleerd en op de markt gebracht. Maar dat zal dan eerst bewezen moeten worden. Anders kunnen we van alles roepen. Dat het door een godheid gezonden is, of juist door de duivel. Dat het uit een Tesla komt, of uit de televisie. Dat is minder geloofwaardig misschien, maar vaak net zo onwaar als de complottheorieen.
De zon schijnt. Ik ga er maar eens in zitten. De rug rechten. Het uithoudingsvermogen aanscherpen. Het gevoel het beu te zijn is er wel, maar moet nog even in de kast. Bij de zomerkleren. En daarachter ligt de angst. Ook die blijft daar liggen. We zijn verdikkie 60. Als wij geen uithoudingsvermogen en optimisme vertonen, wie doet het dan wel.

3 thoughts on “Angst voor de tijd na Corona?”

Niels van der Stappen 3 maanden ago

Wel mee eens eigenlijk.
En hopelijk is dat nog steeds de norm in ons land.
Jammer genoeg kom ik zelf niet zoveel complot-denkers tegen…

Monika De Crem 3 maanden ago

Ik ben het met je eens als 51 jarige.
Angst voor een onzeker mogelijks gevaar is irrationeel en werkt verlammend.
Nog even terugblikkend op mijn tienerjaren herinner ik mij toch de alomtegenwoordige dreiging van de ‘atoombom’ …tot dat de bom valt.
Dus ieder tijd heeft zijn demonen.
Maar de bom viel niet .Gelukkig!

Yvonne Kennis 3 maanden ago

De rug recht is ook voor een dertiger heel goed mogelijk, je hebt tenslotte al heel wat mijlpalen in jouw leven goed gepasseerd. Anders was je geen dertiger die dit blad leest. We kunnen het en het geeft ook veel mogelijkheden. De rug blijft beter recht als je ziet wat een creativiteit er plaats vindt en hoe zeer we bepaalde dingen nu echt waarderen die we voorheen zelfs vervelend dachten te vinden. Díe collega die weer op zijn stokpaardje zit bij een overleg. De grapjes en ongedwongen sfeer van de dagelijks arbeidssleur. De extra contactmomenten met naasten. Het bewuster omgaan met contacten. En de ogenschijnlijk verrassende zelfstandigheid. Als we letten op wat er nu allemaal wél is, is niet alleen de rug recht dan veren de stappen ook weer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *