De manager als hork

We hebben er wat geld en energie in gestoken: MD-programma’s ‘de manager als coach’, ‘inspirerend leiderschap’ en zo meer. Wat blijkt? Een Brits onderzoek door het consultancy bureau CHA, wijst uit dat de manager van vandaag niks niet coachend en inspirerend is. Horkerigheid troef onder leidinggevenden. De resultaten van het onderzoek verschijnen her en der op Nederlandse sites, gevolgd door reacties met daarin voorbeeld na voorbeeld van de overtreffende trap van horkerige managers. Is het echt zo bar?

We hebben er wat geld en energie in gestoken: MD-programma’s ‘de manager als coach’, ‘inspirerend leiderschap’ zo meer. Wat blijkt? Een Brits onderzoek door het consultancy bureau CHA, wijst uit dat de manager van vandaag niks niet coachend en inspirerend is. Horkerigheid troef onder leidinggevenden. De resultaten van het onderzoek verschijnen her en der op Nederlandse sites, gevolgd door reacties met daarin voorbeeld na voorbeeld van de overtreffende trap van horkerige managers. Is het echt zo bar?

Wat staat er eigenlijk in dat Britse onderzoek? Ik pak er wat uit. Slechts eenderde van de respondenten krijgt een compliment van de baas als er iets goed gaat. Een kwart van de respondenten vermoedt dat de baas geen complimenten geeft omdat ie bang is dat de medewerker dan om opslag zal vragen.De helft van de medewerkers geeft aan dat ze wel eens dingen tegen hun zin in moeten doen, en dat ze wel eens publiekelijk een standje krijgen van de baas. 40% van de respondenten geeft aan dat beginnende medewerkers weinig aandacht krijgen tijdens vergaderingen. Tot zover. Veel meer schokkends heb ik niet kunnen vinden. Er worden een aantal prikkelende citaten gegeven. “Mijn baas is een pestkop en een van zijn pesterijen is dat ie overenthousiast en beleefd doet tegen één collega terwijl ie een andere collega helemaal negeert.???

Al jaren hoor ik dat klanten steeds veeleisender worden en een korter lontje krijgen. Al vele jaren wordt er geklaagd over hufterig management. Door wie eigenlijk? Door de medewerkers. Hoe zit het met hun veeleisendheid? Kijkend naar het MD-programma voor volgend jaar weet ik het nog niet: een themadag ‘hoffelijkheid voor managers’ of een onderdeel ‘omgaan met lange tenen’?

20 thoughts on “De manager als hork”

Leonie Linssen 13 jaar ago

Ha Marjan,

Leuk om hier van je te lezen! Ga vooral zo door!

En ja, ik herken het wel hoor, die horken van managers. Ik herken ook het gemis aan complimenten. Ik herken ook de medewerkers die klagen om het klagen. Maar ertussenin zit ook nog een hele wereld. Toch denk ik dat het met complimenten uitdelen slecht gesteld is in NL. Iedereen zou verplicht moeten zijn om dagelijks minstens 3 complimenten per uur te geven aan een ander. De wereld zou er een stuk gezelliger uitzien. Ik ben geen Amerika-fan, maar de positiviteit aldaar kan ik zeker waarderen.

groet Leonie

Jos Steynebrugh 13 jaar ago

Leonie,
je suggestie van 3 complimenten per dag doet me denken aan de opdracht aan de wijkagent: Minstens (noem maar een dwarsstraat) bekeuringen per dag. Je bent toch niet SERIEUS, hoop ik? Verder: wat IS dat toch met vrouwen en complimenten? Wordt volwassen: be your own Guru.

Jos Steynebrugh
Marketing Consulent

Marjan 13 jaar ago

Jullie lijken precies de twee extremen van de lijn te vertegenwoordigen, leuk is dat. Dat managers niet uitblinken in complimenten geven,lijkt een gegeven. Andersom is het niet anders. Als ik het heb over complimenten geven aan de baas word ik wel eens aangekeken alsof iemand ineens iets onaangenaams ruikt. Voor beiden geldt misschien dat veel geklaag en weinig complimenten een mens horkerig maakt?

Leonie Linssen 13 jaar ago

Hi Jos,

Serieus? Nee en ja. Natuurlijk niet over het aantal per uur, het is maar een getal. Wel over het uitdelen van complimenten, en dat we dat met zijn allen veel meer zouden moeten doen. Ik zie in mijn coachingspraktijk wat het met mensen doet, als je ze geeft. Dan heb ik het over de welgemeende complimenten, het benadrukken van datgene wat goed gaat. ‘Hartstikke goed van je dat je….’ Het uitdelen van welgemeende complimenten is een vast onderdeel van het oplossingsgericht coachen. Zelf ben ik een positief ingesteld mens, en in die zin is het een soort van tweede natuur geworden. Ik heb als medewerker ook ervaren wat het met je doet als je juist wel of geen complimenten krijgt. Natuurlijk is het niet goed als je ego afhankelijk is van de complimenten van een ander. Maar complimenten krijgen stimuleert, het is leuk, het geeft je een goed gevoel. Het is fantastisch als je alles uit jezelf kunt halen, maar helaas zijn daar maar weinig mensen voor in de wieg gelegd. Misschien de horken zelf?

Jos Steynebrugh 13 jaar ago

De horken zelf? Nee, die halen het slechtste uit anderen.
Jos

Mark 13 jaar ago

Elkaar complimentjes geven is hét ding wat je moet doen om de werksfeer beter te maken. Kijk niet naar de oorzaak, maar probeer gelijk een oplossing te zoeken.
Mark

Marjan 13 jaar ago

Dat zou zonder meer helpen. Leonie geeft aan dat het in Nederland slecht gesteld is met complimenten geven, het aangehaalde onderzoek wijst ook uit dat er een kloof gaapt tussen de constatering dat complimenten geven goed werkt, en de realiteit. Hoe zorgen we ervoor dat de theorie praktijk wordt?

Jos Steynebrugh 13 jaar ago

Is het onderzoek waarover gesproken wordt “ter inzage”?

Hoe theorie praktijk wordt is soms best wel moeilijk. Een geveinst compliment is niet alleen vals maar werkt ook niet (en terecht niet):mensen kijken er doorheen. Teveel lijkt op “slijmen” (zie Machiavelli). Te weinig lijkt makkelijk (hoef je niets voor te doen), maar onderstreept je crediet als manager niet. Een soort balans zou mooi zijn. Ook omdat als iemand feedback (kritiek) krijgt, een compliment helpt om “het hele plaatje te blijven zien” en niet alleen “ik voldoe niet”.

Mijn eigen maatstaf is mijn gevoel: een compliment moet onderbouwd zijn met emotie, anders wordt het een dienstmededeling in de trant van “de trein naar Antwerpen vertrekt van spoor 3”.

Groet,
Jos Steynebrugh

Marjan 13 jaar ago

Jos, de managementsamenvatting van het onderzoek vind je op http://www.chapr.co.uk/research/CHA_BBB.pdf. Groet, Marjan.

Jos Steynebrugh 13 jaar ago

Marjan,
T H A N X X
Jos

Mark 13 jaar ago

Waarschijnlijk verwachten de medewerkers toch alleen maar complimenten van de baas, juist omdat hij de leidinggevende is. Maar andersom gebeurt het niet vaak, meestal omdat het gewoon een ‘dagelijkse job’ is.
Als een baas geen baas heeft, heb je dus een probleem als baas zijnde. Complimenten geven juist een flinke boost op het werk, en dat werkt ook prettiger en plezieriger. En als je met plezier naar je werk gaat, werk je ook beter en dus harder.
Complimenten geven vaak ook juist nét dat kleine beetje vertrouwen wat iemand nodig heeft.

Jos Steynebrugh 12 jaar ago

Ja, en dan hebben we het nog NIET gehad over mensen die allergisch zijn voor complimenten. Blozen, rode nek, stotteren of er gewoon overheen praten. En de genetisch geërfde argwaan (moet ie iets van me?). En de politieke dieren (zeker koehandel) of de geboren onderhandelaars (wat gaat me dit kosten?). Het is me wat met die complimentjes. Persoonlijk zet ik ze liever in het personeelsblad met 50 overdrukken voor de betrokkenen.

Jos

Leonie Linssen 12 jaar ago

Blozen, stotteren en rode nek bij het krijgen van complimenten? Dat is een teken dat ze helemaal aankomen. Fantastisch! Dat zijn juist de mensen die (welgemeende) complimentjes nodig hebben denk ik dan (en een training persoonlijke effectiviteit oid) Mensen met argwaan lekker argwanend laten zijn. Ga er mee door! Als jij laat zien dat je waardering uitspreken normaal vindt, dat er voor jou niets aan vast zit, wordt het ook normaal. Door het niet te doen omdat anderen er niet mee om kunnen gaan: dat is voor mij de omgekeerde wereld. Daarmee ga je mee in hun negatieve gedachten en gedrag! Ik heb gemerkt dat waardering uitspreken, een simpel bedankje (ook per email, voor weer nieuwe taken uit te delen of vragen te stellen) juist de relatie en de teambuilding versterkt. Waarmee je met zijn allen meer voor elkaar krijgt, met plezier werkt.

Jos Steynebrugh 12 jaar ago

Leonie,
uiteraard helemaal en ontroerend mee eens. Er zitten twee aspecten aan die ik steeds nauwlettend in de gaten hou. Het eerste: stel je lievelingsgerecht is bitterkoekjespudding (BKP). Maandag: BKP, dinsdag: BKP, woensdadg BKP etc. Een compliment moet een compliment blijven en geldt bij mij een uitzonderingssituatie. Niet voor “normaal” werk.

Het tweede weet jij als expert in meerdere opzichten misschien wel: wat hebben vrouwen toch met complimentjes (ja, liever véél kleintjes en continue, dan één grote)?

Groet,
Jos Steynebrugh

Mark 12 jaar ago

Maar is teveel complimentjes ook goed dan? Lijkt me niet. Een keer een pluim krijgen is leuk hoor, alleen niet tevaak. Dan krijg je zelfoverschatte medewerkers en als íets irritant is is dat het wel.
En wat is dan beter, veel kleine complimentjes of 1x een grote? Ik denk het laatste, want een compliment moet ook wel echt een compliment blijven.

Jos Steynebrugh 12 jaar ago

Mark, goed lezen: na drie dagen je lievelingsgerecht komt het volgens mij je neus uit, om het even of het haring met ui, pizza multi-stagione of kroepoek is. Volgens mij zeg je hetzelfde.
Jos

Leonie Linssen 12 jaar ago

@Jos S
Wat grappig dat jij het verlangen naar complimenten als iets typisch vrouwelijks ziet. Ik kom zelf uit een echte mannenorganisatie, en ja, complimenten uitdelen was daar niet echt iets wat gemeengoed was. Ik heb echter nooit kunnen ontdekken dat mannen of vrouwen dat nu meer of minder deden, of er meer of minder behoefte aan hebben. Ik heb wel gemerkt dat als mensen het wel deden, het veel opleverde. Ik ben het zelf ook steeds meer gaan doen, omdat het zo’n geweldig effect heeft. Vooral omdat maar zo weinig mensen het deden, merkte ik het verschil van samenwerking met mensen die wel complimenten uitdeelden. Ik heb het bij complimenten trouwens standaard over welgemeende complimenten, dus positief zijn over iets en je waardering uitspreken omdat je het meent. Complimenten liggen bij mij misschien wat eerder voorop mijn tong omdat ik een positief ingesteld persoon ben. En wat je zaait, dat oogst je ook 😉

Ik heb (als mens) trouwens graag liever vaker een klein complimentje dan een keer per jaar een groot compliment. Of dat mensen pas hun waardering naar je uitspreken als je weggaat.

Als er een verschil is tussen de beleving van mannen en vrouwen in complimenten, is het denk ik dat mannen zich graag wat stoerder en onafhankelijker voordoen dan vrouwen. Dus zeggen ze dat ze complimenten helemaal niet nodig hebben, tuurlijk niet, wij mannen halen de kracht uit onszelf.

Wat is er trouwens mis mee, als je weet dat iemand het prettig vind om vaak kleine complimentjes te geven, omdat ook te doen? Als je weet dat het een positief effect heeft bij de ander?

Leonie Linssen 12 jaar ago

@Mark,

Ik denk niet dat je teveel complimentjes kunt uitdelen. Ik zie er ook geen gevaar in, ook niet het gevaar van zelfoverschatte medewerkers. Want naast het uitdelen van complimentjes hoort het er ook bij om diezelfde mensen aan te kunnen spreken op dingen die niet goed lopen, of die je graag anders had gezien of die beter kunnen. Juist als je regelmatig positief bent tegen mensen, bouw je ook een soort kridiet op om ook ‘de waarheid’ te mogen zeggen. Ik denk niet dat wij in NL snel teveel complimentjes kunnen geven. Wij zijn immers zo geneigd om te mopperen over alles wat niet goed loopt. Volgens mij krijg je dat er niet zo heel snel uit… (alhoewel, misschien wel als ik nu heeeeel veeeeel ga zaaien, haha)

Mark 12 jaar ago

@Leonie,

Ik denk het wel, want dan gaan ze naast hun schoenen lopen en dat irriteert andere medewerkers. Plus het feit dat ze zich meer gaan gedragen naar de positie van jou ( als voorbeeld een hogere functie) en dat irriteert misschien diegene die er (volgens hun) meer recht op hebben, omdat ze er al langer zitten.
MvG
Mark

J. 12 jaar ago

Binnen ons bedrijf krijgen we vaak signalen dat er een kloof bestaat tussen het management enerzijds en de medewerkers anderzijds.
De verhuis van de operationele diensten naar een aparte site, de groei van de organisatie en het uitbouwen van de tussenstructuur met coaches, werkt dit nog meer in de hand.

deze middag brainstormen we met een aantal mensen hoe we die kloof kunnen dichtrijden. de ideeën zijn momenteel gelinkt aan jobswitch, teamvergadering met ondersteuning van managers, stand-up meetings, uitwisseling tussen front-office en operationele diensten,…

surfend kwam ik uit op deze discussie en eigenlijk geloof ik er wel in: gemeende complimenten moeten een onderdeel kunnen zijn van een – nu nog – groeiende kloof

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *