Rollenspel is nooit ‘echt’!

Je kent ze wel die trainers en procesbegeleiders die fanatiek, nadat jij een rollenspel hebt gespeeld,  beweren dat je alle fouten die je hebt laten zien – elke dag maakt. Het ergste is dat ze er zelf heilig in geloven. 

Soms krijg ik heftig aangeslagen mensen in mijn training die nauwelijks nog een rollenspel in durven stappen. Ze zijn totaal afgebrand door een trainer; soms al jaren geleden. De herinnering echoot nog steeds na in hun hoofd. Daar krijg je toch bijna de tranen van in je ogen. 

Lieve schatten; tijdens een rollenspel ontstaat een werkelijkheid op zich. Je staat in een minilaboratorium waarin alles uitvergroot wordt. Juist de punten waarin jij wat zwakker bent, worden sterker zichtbaar. Door de prestatiedruk kun je in al je (oude) valkuilen stappen. Waarschijnlijk presteert 95% van de deelnemers aan het rollenspel beter op de werkplek.  

Van de overige 5% presteert 2,5% hetzelfde, omdat ze geen last hebben van druk. De overige 2,5% is waarschijnlijk beter af in een andere functie. De meerwaarde van een rollenspel is dan dat dit duidelijk wordt.  

Heeft een rollenspel dan wel zin? Ja, wanneer de omgeving en sfeer veilig genoeg zijn om in te leren!

2 thoughts on “Rollenspel is nooit ‘echt’!”

R. Fransen 12 jaar ago

"Als je enige gereedschap een hamer is, ziet ieder probleem eruit als een spijker"
Mee eens, het rollenspel is een werkvorm die heel geschikt is om te onderzoeken welke vaardigheden (meestal de communicatieve) beheerst worden en welke vooral niet.
Toch ben ik zelf in mijn cursussen voorzichtig met het gebruik. Ik zal het alleen inzetten bij cursisten die al verder in het proces zijn. Waarbij voldoende vertrouwen in mij en in de rest van de groep heerst. En waarbij men de vaardigheden al regelmatig heeft kunnenn oefenen.
Net als Paola heb ik al genoeg cursisten meegemaakt die alleen van de term rollenspel al faalangs gaan vertonen.
Het rollenspel is een middel, geen doel.

Pauline Bos 10 jaar ago

In assessments is een rollenspel erg gangbaar onderdeel. Ik als assessmentpsycholoog probeer te waken voor te veel gewicht aan dit ‘meetmoment’. Jammer dat ik collega psychologen dit  regelmatig anders zie doen. Assessment is een totaalplaatje. Zie Schmidt en Hunter voor wetenschappelijke waarde van individuele assesssmentonderdelen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *