Rubriek: Geen categorie

Persoonlijk gedoe vertraagt besluitvorming

Je vraagt je wel eens af waarom besluitvorming in bepaalde organisaties zo traag en stroperig is. Ik ben er eens op gaan letten wat belemmerend werkt. Een van de belangrijkste dingen die besluitvorming vertraagt is politieke gevoeligheid. Maar wat is dat dan? Politieke gevoeligheid is vooral: rekening houden met het feit dat overleg- en samenwerkingspartners geïrriteerd kunnen raken als jij als enige het besluit neemt.

Creativiteit; is dat nou wel nodig in organisaties?

In 2010, tijdens het succesvolle WK, belde de Telegraaf. Ze vroegen me of bondscoach Bert van Marwijk de ideale manager was. Ik vond van niet. Te weinig creatief. Zijn degelijkheid was een pluspunt, meldde ik, maar als we vastlopen dan heb je niet zoveel aan hem. Jan Schouten van Schouten en Nelissen werd in datzelfde interview ook aan het woord gelaten. Hij vond wat ik zei onzin. Een manager hoefde niet creatief te zijn.

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Kijk positief naar nieuwe technologie!

We rennen te hard. Onze samenleving staat stijf van de informatie, waar we niets mee kunnen maar wel op reageren. Steeds is er iets dat moet worden gedaan. En dan is er nog de telefoon. En de computer. Er komt geen einde aan verwerken, verwerken, verwerken. En daarbij laten we onze vrije tijd oppeuzelen door amusement. Er moet van alles. Constant. Zelfs onze reizen zijn drukke bezigheden. Het gaat maar door. Wie media en sommige schrijvers leest, krijgt het idee dat dit leven een grote ellende is. Waar je volledig door wordt opgeslokt. En waartegen geen probaat middel bestaat.

Vacatures

Clustermanager Sociale Dienstverlening (Hoofddorp)

Cluster Sociale Dienstverlening (SDV) werkt samen met de clusters Maatschappelijke Ondersteuning en Zorg (MOZ) en Samenleving, Sport en Cultuur (SSC) aan de doorontwikkeling van het Sociaal Domein. Bekijk alle vacatures

Advertorial

Coaches: Diploma of passie?

Coaches, trainers en mediators wapperen vaak met hun opleiding en diploma. Maar is het niet veel belangrijker dat ze hun werk doen vanuit liefde voor ontwikkeling en mensen? Sommige collega’s (gelukkig niet alle) vergeten door hun routine vaak dat mensen mensen zijn, en behandelen ze alsof het ‘dingen’ zijn die even in het keurslijf van hun modelletje moeten worden geperst. Maar mensen zijn geen logo’s die je een t shirt in strijkt. Liefde voor de mens en zijn ontwikkeling, daar gaat het om bij coachen en trainen! Graag reacties.

Niet iedere druktemaker is een ADHD’er; de ‘psychiatrisering van de samenleving’

Het valt mij op dat mensen nogal makkelijk zijn met de woorden autist en narcist. Wie teveel selfies maakt (naar het oordeel van de ander die kennelijk de norm bepaalt) is een narcist. Ook (vooral mannelijke exen) worden narcist genoemd. En iemand die wat stiller is, wordt al snel autist genoemd. Het is een tendens. Die neiging om dingen met psychiatrische etiketten te beplakken. Zo wordt onze samenleving wel een ‘borderline’ samenleving genoemd. En iemand die druk is heeft altijd ADHD. Ik wil een nieuwe ziekte benoemen. ‘Normalitis’. Heel veel mensen lijden aan normalitis. Een hele erge ziekte.

Stress? First things first. En dan effe niks!

Efficient werken is een kunst op zich. Veel mensen hebben tegenwoordig drukke banen. Ik hoor veel mensen zeggen dat ze het werk niet kunnen loslaten. Vaak hoor ik ook dat ze ’s nachts wakker worden en dan aan hun werk gaan denken en niet meer in slaap vallen. Organisaties hebben hier nauwelijks aandacht voor. Het werk moet worden gedaan, en als je niet mee kunt moet je maar iets anders gaan zoeken.

Een van de effecten van veel werk is dat je het overzicht verliest. En daar begint de stress. Vooral bij mensen die zich verantwoordelijk voelen en het graag goed willen doen. Als ze daarbij meer gevoel voor detail hebben dan voor grote lijnen, en alles tot in de puntjes voor elkaar willen hebben, kampen ze al snel met stress. Hun arbeidsethos is vaak goed, dus gaan ze maar door. Ook als ze het niet leuk meer vinden.

Kritiek op je baas is lastig…

Kritiek hebben op je baas is voor veel mensen lastig. Ik hoorde iemand, laten we hem Andre noemen, onlangs klagen over zijn directeur. Die vrouw nam geen besluiten, lette alleen maar op de penningen en maakte gebruik van de presentaties van haar medewerkers. Die nam ze 1-op-1 over voor het MT en deed dan net of zij het bedacht had.

Toen ik Andre vroeg of hij dit had aangegeven bij zijn directeur, zei hij nee. Daar begin ik niet aan, lichtte hij toe. Die persoon moet me beoordelen, is dus belangrijk voor mijn carriere en het heeft toch geen effect. Hij was er niet om zijn baas te beoordelen. Dat moest de Raad van Bestuur maar doen. En daar ging hij niet heen, omdat hij zijn directeur niet wilde passeren.

Denk aan je kinderen, wanneer je gaat stemmen!

Trump gaat helaas echt proberen te doen wat hij van plan was. De milieubeweging moet er al aan geloven. 3000 man in die branche worden ontslagen. De president laat zich niets gelegen liggen aan milieubescherming. Banen, daar gaat het om. Als de wereld daaraan kapot gaat, dat is dan jammer. Hij juicht een verdeeld Europa economisch toe. Dat is alleen maar goed voor Amerika. Militair blijft hij met Europa verbonden, maar onder de voorwaarde dat ze meer gaan betalen. En dat gaan ze doen.

De muur met Mexico zal hij koste wat het kost willen bouwen. Trump maakt al volop ruzie met Mexico en de betrekkingen worden er niet beter op. En zijn politiek ten aanzien van moslims en migranten is duidelijk. De motieven zijn dat het illegalen en terroristen zijn.

Popartiest Bjork als leiderschapsmodel voor vrouwen!

Je hoort het vaak zeggen. Vrouwen hebben geen leiderschapsrolmodellen. Ik denk dat dat een vergissing is. Er wordt teveel gekeken in de business wereld en in de politiek. Een tijd lang werd Neelie Kroes genoemd. Daarna kwam Merkel. En zo wordt iedere vrouwelijke leider die opduikt gebombardeerd als rolmodel voor de vrouw.

Maar waarom kijken we niet buiten de business omgeving en de politiek? In de wereld waar kunst en popmuziek elkaar raken loopt een IJslandse dame rond, die talloze mensen werk heeft verschaft. Musici, producers, platenfirma’s, muziekbladen, televisieprogramma’s, logistieke bedrijven, theaters, noem maar op. Van haar platen werden er miljoenen verkocht.

Haar kracht ligt in haar eigentijdsheid, haar authenticiteit, haar creativiteit en haar emotionaliteit. Ze zoekt altijd weer wegen buiten de geëffende paden en drukt zichzelf totaal uit in haar werk. Haar werk is haar weg. Ik heb het over Bjork. Niet iedereen zal van haar houden, juist door haar originaliteit. Maar ze heeft nooit een concessie gedaan. Aan niets en niemand. Ze is haar paden blijven bewandelen. En heeft de wereld haar meerwaarde bewezen. Dat is een rolmodel voor de moderne vrouw.

Ik zal een link toevoegen aan dit artikel met een wat toegankelijker nummer van haar. All is full of love. Kijk vooral even naar het huzarenstukje dat ze na 2 minuut 25 uithaalt.

 

Hoe hou je een blog levend in tijden dat blogs op hun retour zijn? (Casus)

IMAG1011JongeBazen.nl vierde vorig jaar zijn 10 jarig bestaan. Meer dan 1500 artikelen passeerden ruim 1 miljoen bezoekers sinds de oprichting in 2006. Blogs zijn hun retour, beweren de media, en een beetje waar is dat wel. We zien toch een kleine teruggang de laatste jaren, al is die niet verontrustend.

Toch heb ik als eindredacteur een vraag. Een vraag die ik graag stel aan zoveel mogelijk lezers. Wat kunnen we doen om een business blog voor jonge managers boeiend te houden? Uiteraard hebben we zelf wel ideeën maar we horen het graag van jullie. Brainstorm hieronder lekker mee. Kom maar op met je ideeën.