Rubriek: Geen categorie

Losse vragen over leiderschap, teams en het brein

DSCN1958Er zijn een aantal vragen die me vaak gesteld worden over leiderschap, teams en het brein. Die vragen vragen om een antwoord, maar omdat veel wetenschap in ontwikkeling is, is het nog niet altijd mogelijk. De managementwereld kan daar eigenlijk niet op wachten, maar ze moet wel. Tot die tijd doen we het met competentieprofielen, teamtrainingen die werken in de praktijk en leiderschapsdiscussies. Stellig kunnen we echter niet over zijn. Dit zijn wat overdenkingen naar aanleiding van de grote managementthema’s. 

Zingeving als medicijn tegen team-stress

10-8A313A39-782083-960De meeste teams ondervinden stress. We rennen hard rond en het houdt eigenlijk nooit op. Stress ontstaat als de eisen die aan je worden gesteld hoger zijn dan je kunt waarmaken. We hebben slechts beperkte tijd, maar de eisen die aan ons worden gesteld zijn onbegrensd. Daardoor vermindert de samenwerking in het team, leidend tot nog meer stress. Een burnout ligt op de loer.

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Feedbacktraining loopt op niets uit!

Het effect van trainingen kan heel goed zijn. Als er goede trainers zijn die de essentie weten te raken. Trainers die niet met zichzelf bezig zijn, of met hun modellen lopen te preken. Dat het mis kan gaan, zie je nogal eens in feedbacktrainingen. In het onderstaande voorbeeld had de trainster een goed gevoel over de dag. Ze vond dat er ‘hard gewerkt’ was en dat er veel bereikt was. Ze merkte op dat de groep er aan het begin van de dag heel anders bij had gezeten dan aan het einde van de dag. Ooit leerde ik iets geweldigs van René ten Bos van Schouten en Nelissen. René zei: Trainers denken altijd dat zij iets geweldigs hebben gedaan of doen, maar aan het einde van de dag bepalen de mensen zelf wel wat ze mee naar hun werkplek nemen. Lees wat er de ochtend na de training gebeurde.

Vacatures

De vacatures kunnen niet worden ingeladen.

Advertorial

Trainers werkeloos: ‘Heb jij niet iets voor me?’ (Zzp’er leed)

Vorige week sprak ik een collega-trainer/coach in de trein. Sinds september had hij geen klussen meer, en hij maakte zich duidelijk zorgen. Hij had een sollicitatie lopen bij een callcenter. Hij  voelde zich daar niet teveel voor (‘anders had ik niet gesolliciteerd’), maar hij wilde graag zijn eigen vak uitoefenen. De organisatie waar hij voor werkte was overgenomen, en hij was één van de mensen die werd ontslagen. Dit ondanks een goede staat van dienst.

Oude bazen redden het niet meer

Ik weet het nog goed. Op de middelbare school moest ik verplicht universiteiten bezoeken om erachter te komen welke studie ik wilde gaan volgen. Nog belangrijker was het beroep dat ik zou kiezen zodra ik de collegebanken achter mij zou laten. Kiezen… was het maar zo simpel!

De tijd dat je professor je doorverwijst naar iemand binnen het bedrijfsleven is verleden tijd. Voor een traineeship van een grote bank, consultancy kantoor of FMCG bedrijf komen 2.000 aanmeldingen binnen. Er is slechts plek voor tientallen. De concurrentie is moordend en recruiters stellen strenge eisen. In die massa dien jij je te onderscheiden als student en jonge baas. En daar dien je mee te beginnen als je nog groen achter je oren bent.

Nederland en Europa: love, love, love?

Nederland komt steeds meer alleen te staan. Wie in Brussel luistert naar de meningen van andere landen, ontdekt dat het positieve gevoel dat ons land voorheen opriep, zo goed als verdwenen is. Rutte wordt gezien als een eigenwijs betwetertje en ons land wordt verweten dat het altijd negatief is als Europa ter sprake komt. Zie de toon van cultuurhistoricus René Kuperus in de Volkskrant.

Van Persie versus Huntelaar? Of…? (Over groepsdynamiek en Oranje-ego’s)

Na de uitschakeling van het Nederlands elftal komen de geruchten los. Het team zou in groepjes uiteen zijn gevallen. De symptomen zijn zichtbaar. Van der Wiel die aangeeft dat er iets is tussen hem en het team, iemand die ‘gelekt’ heeft naar de media, Robben die Van Marwijk vertelt dat hij zijn mond moet houden en nu weer het nieuwtje dat Bouma de teamarts heeft geslagen. De sfeer was kennelijk niet prettig. In organisaties gaat het in verdeelde teams vaak om 3 of meer groepjes, waarvan er 2 dominant zijn. Die 2 staan tegenover elkaar; de anderen wenden zich er van af of bemiddelen. Neutraal blijven is moeilijk, omdat de dominante kampen dan suggereren dat je bij ‘de overkant’ hoort.

Verbind je met je mensen! (Case)

De kredietcrisis heeft het denken over management tijdelijk veranderd. Voor 2008 was je een goede manager als je korte termijn resultaat goed was, als je de targets haalde. Niemand deed heel moeilijk over ongelijke beloningen. Er werd flink gegraaid en mensen accepteerden het als een gegeven. Overigens gaven ook de minder gefortuneerden veel geld uit en waar zij de kans hadden namen zij hun deel.

Het einde van de baas

U kunt voor JongeBazen ook gastcolumns insturen. Hieronder ziet u er een. Wat we niet plaatsen is verkapte reclame. We krijgen veel van dat soort postings ern we plaatsen ze bij voorbaat niet. Deze column van Peter de Laat is een mooi voorbeeld van een column die prima geplaatst kan worden. Het is het begin van een discussie. Reageer vooral!

Leiderschapsdiscussies praktisch gemaakt; fris boek!

‘Laatst werd de borst van een vrouwelijke collega geamputeerd. Belde na drie dagen de leidinggevende om te vragen wanneer ze terug kwam. Hij was vergeten wat ze had.’ Zomaar een uitspraak van een  medewerker uit het boek ‘Voer voor jonge bazen’ dat op 21 november uitkomt. Het boek gaat over wat er echt gebeurt op de werkvloer, en hoe je daarmee het beste om kan gaan.

Dit heerlijke cadeau voor jonge, toekomstige en oudere managers is niet het zoveelste theorieboek over leiderschap. Het vertelt verhalen, en put uit een rijke ervaring. Over managers die denken dat je er mee weg komt, als je  achter je computer blijft zitten. Of die meer bezig zijn met hun carriere dan met hun mensen.  (www.pitchersupport.com)